ตอนที่ 2162 – การจากไปของวัฏสงสาร

“ขอบคุณสำหรับคำชม ผู้อาวุโสวัฏสงสาร” อี้ซินพูดอย่างสงบและไร้อารมณ์ หลังจากนั้นนางจ้องมองหมิงตงที่อยู่ใกล้ ๆ สักครู่ก่อนที่จะกวาดตามองผ่านสุดยอดราชาเทพที่นั่นอย่างช้า ๆ นางกล่าวว่า “ผู้อาวุโสวัฏสงสาร ท่านเป็นจอมปราชญ์สูงสุดแห่งโลกอมตะที่มีชื่อเสียง ซึ่งเป็นที่เคารพนับถือของชาวอมตะทุกคน ทีนี้ท่านจะต่อสู้กับผู้เยาว์ในวันนี้ นั่นไม่ใช่การลดระดับสถานะของท่านหรอกหรือ ? ”

อมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารดูเหมือนจะรังเกียจที่จะอธิบาย เขายืนอยู่เหนือเมฆในอากาศพร้อมกับแขนของเขาที่ไพล่หลัง ในขณะที่พลังแห่งการมีอยู่แผ่ออกมาราวกับน้ำท่วม เขาหัวเราะเบา ๆ “ บัดซบ ข้าต้องการดูว่าเจ้าต้องใช้เวลานานเท่าไหร่ในล้มร่างจำแลงของข้าในวันนี้”

ดวงตาของอี้ซินหรี่แคบลงไปทันทีเมื่อนางได้ยิน นางป้องมือคำนับไปที่อมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารอย่างนุ่มนวลและพูดอย่างเย็นชาว่า “หากเป็นเช่นนั้นข้าคงต้องขอล่วงเกิน”

ในขณะนั้นอี้ซินที่ถูกห่อหุ้มด้วยแสงก็กลายเป็นแสงเจิดจ้าบาดตา ตัวตนของนางระเบิดขึ้นทำลายมิติ ฉีกท้องฟ้าและทำให้จักรวาลซีดเซียว ชั้นที่ 9 ทั้งชั้นดูเหมือนจะถูกทำลาย

แน่นอนว่านี่เป็นเพียงแค่ภาพลวงตาเป็นฉากที่ยิ่งใหญ่ที่สร้างขึ้นบนชั้นที่ 9 เพราะตัวตนของอี้ซินน่ากลัวเกินไป

พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนเป็นวัตถุเทพขั้นสูง มันยากมากที่ถึงแม้จะมีพลังที่น่าอัศจรรย์ของอี้ซิน นางก็ไม่สามารถทำลายพื้นทั้งหมดได้โดยอาศัยพลังสภาวะตัวตนเพียงลำพัง

ในตอนนี้ อี้ซินลงมือแล้ว ร่างของนางลอยขึ้นไปในอากาศอย่างมั่นคง ขณะที่มือที่เรียวยาวของนางกดเบา ๆ ไปทางอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารจากระยะไกล

ด้วยสิ่งนั้น กฎของจักรวาลก็พลันปรากฏตัวขึ้นและก่อตัวเป็นโซ่ทันที พลังที่คาดไม่ถึงดูเหมือนจะบีบมิติที่อยู่ตรงหน้านางจนทำให้มิติพังทะลายไปสู่ความมืดโดยตรง

มิติที่พังทะลายนั้นแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็วพุ่งตรงไปยังอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารในจังหวะที่ไม่น่าเชื่อ

เจี้ยนเฉินได้เป็นสักขีพยานในการโจมตีของอี้ซินด้วยตัวเองเนื่องจากเขาหลอมรวมกับอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสาร ทันใดนั้นเขาก็ตกใจเป็นอย่างมาก

อี้ซินมีพลังมากเกินไป ระดับที่นางยืนอยู่อยู่เหนือกว่าขอบเขตของความเข้าใจและความรู้ของเจี้ยนเฉินโดยสิ้นเชิง เพียงแค่การโจมตีอย่างสบาย ๆ จากกฎของนางที่ปรากฏตัวขึ้น ในโลกก็เต็มไปด้วยความลึกลับไม่รู้จบ พลังอันน่าสะพรึงกลัวเป็นผลให้พื้นที่ของพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนพังทะลายโดยตรง

สีหน้าของอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารไม่ได้เปลี่ยนแปลง แต่ดวงตาอันฝ้าฟางของเขาก็ยังคงเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด เขาชี้นิ้วขึ้นไปบนท้องฟ้าและพลังของสังสารวัฏก็พุ่งออกมาจากด้านหลังของเขา มันรวมตัวกันเป็นหลุมดำขนาดใหญ่ 6 หลุม ในขณะที่แผ่นจานวัฏสงสารเหนือหัวได้ส่งพลังแห่งวัฏสงสารพุ่งออกไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

อมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารได้ต่อสู้อย่างรุนแรงกับอี้ซินในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน พลังงานปะทะกับพลังงาน ในขณะที่กฎปะทะกันกับกฎ ส่งเสียงดังสนั่นหวั่นไหวและทำให้พื้นที่ของพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนพังทลายลงมา ท้องฟ้าได้ถูกทำลายไปแล้วได้กลายไปเป็นความมืด ในขณะที่พื้นดินก็ได้หายไปเช่นกันกลายเป็นหลุมลึก พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนทั่วทั้งวังเกือบจะถูกแทงทะลุ

ในขณะที่เศษเสี้ยวของจิตวิญญาณของเจี้ยนเฉินได้หลอมรวมกับอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสาร เขารู้สึกเหมือนเขาอยู่ในรองเท้าของอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสาร ในขณะที่เขาต่อสู้กับอี้ซิน มันเหมือนกับว่ามันไม่ใช่การต่อสู้ของอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสาร แต่เป็นตัวเขาเอง ไม่เพียงแต่เขาจะรู้สึกถึงความมหัศจรรย์ของกฎแห่งการทำลายล้างจากอี้ซินเท่านั้น แต่เขายังสามารถสัมผัสได้ถึงพลังของวัฏสงสารที่อมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารใช้

ความคิดเห็น