ตอนที่ 218: เจ้าเมือง

ตอนที่ 218: เจ้าเมือง

โจวบูตงมองด้วยสายตาที่เหลือเชื่อมากไปที่กระบี่วายุโปรยที่ชุ่มเลือดซึ่งแทงทะลุคอของเขา เขาไม่คิดว่ามันจะเป็นไปได้ที่ชายหนุ่มอายุ 20 ปีจะฆ่าเขาได้อย่างง่ายดายเช่นนี้ ในตอนนี้ โจวบูตงไม่สามารถเชื่อได้ว่าเจี้ยนเฉินนั้นแข็งแกร่ง เขาคิดว่าเขาอยู่ในความฝัน เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในตอนนี้มันรวดเร็วเกินกว่าที่เขาจะรับได้ ก่อนหน้านี้ เขาเป็นหัวหน้าตระกูลโจวที่ยิ่งใหญ่และสูงส่งที่กำลังพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องของฝูงสัตว์อสูรกับผู้บัญชาการป้องกันเมืองเวคอยู่เลย แต่ในตอนนี้เวลาผ่านไปยังไม่ถึง 2 เค่อ ตระกูลโจวของเขาก็ถูกทำลายไป

โจวบูตงถอนหายใจยาวออกมาอย่างไม่ปรารถนาก่อนที่จะหลับตาและปล่อยให้ร่างชราของเขาหล่นไปบนพื้นอย่างช้า ๆ

เจี้ยนเฉินจ้องไปที่โจวบูตงที่ตกลงบนพื้นอย่างไร้อารมณ์ ต้องขอบคุณความทรงจำจากชาติที่แล้วของเขา ความแน่วแน่ของเขานั้นค่อนข้างสงบ แม้ว่าเขาจะสังหารคนไปหลายคน แต่มันก็ไม่ได้มีผลกระทบอะไรกับเขา

กระบี่วายุโปรยถูกดึงออกมาอย่างช้า ๆ จากคอของโจวบูตง ในขณะที่เจี้ยนเฉินหันไปมองโจวหยุน อย่างไรก็ตาม หน้าของเขาก็มืดมนในขณะที่เขามองไปที่ร่างที่เกลื่อนกลาดอยู่บนพื้นของลาน แต่เขาก็ไม่เห็นโจวหยุน

ตาของเจี้ยนเฉินหรี่เล็กลง “ถ้าเช่นนั้นเขาก็หนีไปแล้วซินะ”

ในขณะที่เขาพูด เจี้ยนเฉินก็มองไปที่ศพบนพื้นก่อนจะมองไปที่เข็มขัดมิติที่อยู่ที่เอวของโจวบูตง เจี้ยนเฉินก้าวไปด้านหน้าสองก้าวก่อนที่คว้าเอาเข็มขัดมิตินั้นมา

โจวบูตงเป็นหัวหน้าของตระกูล ของที่เขาครอบครองน่าจะต้องเป็นของที่แพงแน่

“เอ๊ะ ? ” ที่หางตาของเจี้ยนเฉิน เขาสังเกตเห็นด้ายที่อยู่ที่คอของโจวบูตง มันซ่อนอยู่ใต้เสื้อและเลือดของโจวบูตง เจี้ยนเฉินเจอเข้ากับความลับที่ศพกำลังซ่อนเอาไว้ในที่สุด

สายด้ายลับนี้เกือบจะมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า มันถูกเห็นเพราะเลือดย้อมมันจนกลายเป็นสีแดง

เจี้ยนเฉินเอาเสื้อออกจากคอที่ชุ่มเลือดของโจวบูตง ซึ่งทำให้เขาเห็นเส้นด้ายที่นำไปสู่ส่วนท้องของโจวบูตง

ในตอนที่เจี้ยนเฉินพอกับแหวนมิติเข้า ตาของเขาก็เป็นประกายในขณะที่เขาร้องออกมาอย่างอย่างประหลาดใจ “นี่มันแหวนมิติ ! ” เสียงของเขาดูมีความพอใจมาก

แหวนมิตินี้ถูกซ่อนไว้โดยโจวบูตงเอง เมื่อมันเป็นความลับแบบนั้น มันจะต้องมีสมบัติที่ซ่อนอยู่ในนั้นแน่

เจี้ยนเฉินดึงเอาแหวนมิติที่ซ่อนไว้ออกมาจากคอของโจวบูตง เขายินดีมาก แม้ว่าเขาจะยังไม่ได้ดูด้านในว่ามีของอะไร แต่เขาก็เก็บมันเข้าไปในแหวนมิติของเขา เขาไม่มีเวลาที่จะดูมันในตอนนี้ ดังนั้นเขาจึงวิ่งออกไปจากลานทันที

ในตอนที่เจี้ยนเฉินออกจากลานไป เขาก็ได้ยินเสียงของคนบางคนที่ได้ยินเสียงการต่อสู้ที่เกิดขึ้นที่ลาน

ใบหน้าของทุกคนเต็มไปด้วยความประหลาดใจ ในขณะที่มองไปที่ลานของตระกูลโจว สายตาที่จดจ่อของพวกเขาจ้องไปที่ภาพที่น่ากลัวด้านหน้า เหมือนว่าพวกเขาไม่เชื่อว่าเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

ตระกูลโจวถูกทำลายไปในทันที

“หลีกทางไป หลีกทางไป ! ทุกคนหลีกทางไป…”

ในตอนนี้เอง เสียงดังมากก็ดังขึ้นมาจากด้านหลังของกลุ่ม กลุ่มคนที่ยืนออกันอยู่ใกล้ ๆ ลานของตระกูลโจวก็เห็นกลุ่มชายในชุดเกราะหนักพร้อมด้วยอาวุธที่กำลังวิ่งเข้ามาทางพวกเขา

“เอ๊ะ? ไม่ใช่ว่านั่นเป็นท่านเจ้าเมืองของเมืองเวคหรือ ? ข้าไม่คิดว่าเขาจะมาที่นี่เช่นกัน”