ตอนที่ 2192 : ช่างหยิ่งยโสเสียจริง

ที่ทางเข้าตระกูลกัสตกอยู่ในความเงียบสงัด ทุกคนต่างก็มองไปที่เจี้ยนเฉินและเฮยหยาอย่างลืมหายใจ

พวกเขาไม่อาจจะหาเรื่องคนที่มีราชาเทพช่วงสูงสุดเป็นผู้คุ้มกันได้

เจี้ยนเฉินสะบัดพัดเบา ๆ เขามองไปที่ขั้นเหนือเทพที่คุกเข่าตรงหน้า เจี้ยนเฉินยกมือขึ้นให้สัญญาณกับเฮยหยา ให้ดึงพลังกลับมาก่อนจะพูดขึ้นว่า “ นี่คือวิธีการต้อนรับแขกของตระกูลกัสงั้นหรือ ? ”

“ฮ่าฮ่า ข้าไม่รู้เลยว่าเราจะมีแขกผู้ทรงเกียรติมา ยกโทษให้ข้าด้วยที่ต้อนรับท่านได้ไม่ดีนัก” ตอนนั้นเองมีเสียงแก่ ๆ ดังขึ้นมาพร้อมกับเสียงหัวเราะ

ชายแก่ชุดขาวเดินออกมาจากด้านใน ใบหน้าเขาดูสดใส เขาป้องมือให้กับเจี้ยนเฉินด้วยท่าทีถ่อมตัว เขาเหมือนจะสุภาพอย่างมาก

มันมีสมาชิกระดับสูงกว่าสิบคนของตระกูลที่อายุแตกต่างกันไปตั้งแต่เด็กจนถึงคนแก่ พวกนั้นต่างก็มองมาที่ เจี้ยนเฉิน

เจี้ยนเฉินมองไปรอบ ๆ ด้วยท่าทีเฉยเมยและมองความแข็งแกร่งของพวกนั้นออกทั้งหมด ชายแก่ตรงหน้าเขาเป็นราชาเทพช่วงปลาย ส่วนคนที่มาด้วยด้านหลังต่างก็เป็นราชาเทพเช่นกัน ส่วนมากแล้วเป็นราชาเทพช่วงต้น มันมีราชาเทพช่วงกลางแค่เพียง 3 คน

รวมชายแก่ที่ยืนอยู่ตรงหน้าสุดแล้ว มันมีราชาเทพช่วงปลายแค่เพียง 2 คนเท่านั้น

“ข้า กู้หยวน หัวหน้าตระกูลกัสตอนนี้ ยินดีต้อนรับนายน้อยในนามของตระกูลกัส” กู้หยวนหัวเราะออกมาและมองไปที่เฮยหยาซึ่งยืนอยู่ข้างเจี้ยนเฉินพร้อมกับหรี่ตาลง จากนั้นเขาก็แสดงท่าทีต่อเจี้ยนเฉินดีกว่าเดิม เขาได้ตะโกนใส่ทหารที่เป็นราชาเทพ “นาตี้ เจ้าหยาบคายแบบนี้ได้ยังไง ? ทำไมเจ้าไม่ขอโทษนายน้อยซะ ? ”

ตอนนั้นทหารที่ชื่อนาตี้เข้าใจทันทีว่าคนตรงหน้าเขานั้นไม่ใช่คนที่เขาจะไปหาเรื่องได้ นี่ไม่ต้องนับเขาเลย แม้แต่หัวหน้าตระกูลกัสก็อาจจะหาเรื่องอีกฝ่ายไม่ได้ เขาก้มหน้าโดยไม่ลังเลและขอให้เจี้ยนเฉินยกโทษให้ ราวกับเขารู้สึกผิด

เจี้ยนเฉินไม่ได้เหลือบมองดูนาตี้เลยแม้แต่น้อย เขาสะบัดพัดและมองไปภายในตระกูลกัส เขาพูดขึ้นด้วยท่าทีหยิ่งทะนง “นายน้อยผู้นี้ไม่ใช่คนใจแคบ ดังนั้นลุกขึ้นเถอะ ข้าจะลืมเรื่องที่เจ้าหยาบคายก่อนหน้านี้ แต่มันจะไม่มีครั้งที่สอง”

นาตี้ขอบคุณราวกับได้รับการละเว้นชีวิต เขาเริ่มกลัวเจี้ยนเฉิน เมื่อดูจากการที่มีราชาเทพช่วงสูงสุดเป็นผู้คุ้มกันให้เจี้ยนเฉิน

ต้องมีภูมิหลังที่ยิ่งใหญ่เพียงใดกันถึงจะได้มีราชาเทพช่วงสูงสุดเป็นผู้คุ้มกันส่วนตัวได้ ?

อย่างน้อย ๆ ตระกูลกัสก็ถือว่าราชาเทพทุกคนเป็นสมบัติรวมไปถึงราชาเทพช่วงต้นด้วย สถานะของพวกเขาสูงส่งและไม่มีทางทำหน้าที่เป็นผู้คุ้มกันโดยเด็ดขาด

“ฮ่าฮ่า มันเป็นเกียรติของตระกูลกัสที่นาน้อยมาเยือน เชิญเข้ามาได้เลยนายน้อย” หัวหน้าตระกูลกัสเรียกเจี้ยนเฉิน เขาพูดด้วยความระวังเพราะกลัวว่าจะทำให้นายน้อยผู้นี้ไม่พอใจ

ในห้องโถงหลักของตระกูลกัส กู้หยวนได้ขอให้แขกทุกคนก่อนหน้านี้กลับไปก่อน พวกระดับสูงของตระกูลต่างก็มารวมตัวกันเพื่อต้อนรับเจี้ยนเฉิน

เจี้ยนเฉินนั่งอยู่ในห้องโถงด้วยท่าทีสบาย เขาไม่ได้สำรวมเลยแม้แต่น้อย เฮยหยาไปยืนอยู่ด้านหลังเจี้ยนเฉินด้วยท่าทีเฉยชาราวกับผู้คุ้มกันที่ภักดี พลังแห่งการมีอยู่ของราชาเทพช่วงสูงสุดแผ่ออกมาโดยรอบสร้างความกดดันเหล่าราชาเทพช่วงต้นและช่วงกลางอย่างมาก พวกนั้นต้องฝืนแสดงสีหน้าเป็นมิตรออกมา

กู้หยวนได้แนะนำสมาชิกสำคัญของตระกูลกัสให้เจี้ยนเฉินรู้จัก ก่อนจะป้องมือแล้วบอกกับเจี้ยนเฉินว่า “ข้าขอถามได้หรือไม่ว่าจะให้เรียกนายน้อยว่าอะไร ? ”

“ ข้า เจียงหยาง “

“งั้นมันก็เป็นนายน้อยเจียงหยาง ท่านมาจากเขตกลางของดาวเคราะห์เทียนหมิงงั้นหรือ ? ” กู้หยวนป้องมือพร้อมกับยิ้มออกมา เขาคิดถึงกลุ่มต่าง ๆ บนดาวเคราะห์เทียนหมิงที่อาจจะเกี่ยวข้องกับเจียงหยาง

เจี้ยนเฉินจงใจแสดงท่าทีหยิ่งทะนงออกมา เขาจิบชาที่ทำขึ้นจากสมบัติสวรรค์ที่ล้ำค่าและพูดขึ้นว่า “ข้าไม่ได้มาจากดาวเคราะห์เทียนหมิง ข้ามากับผู้อาวุโสจากตระกูลข้า ตอนที่ข้าผ่านดาวเคราะห์เทียนหมิงมา เราก็ได้หยุดที่นี่เพราะผู้อาวุโสต้องการจะมาเยี่ยมคนรู้จัก ข้าชอบอิสระมาโดยตลอดและอยากจะเห็นประเพณีของที่อื่น ๆ ดังนั้นข้าจึงไม่ได้ออกไปกับผู้อาวุโสด้วยและอยู่ท่องดาวเคราะห์เทียนหมิงแทน”

ความคิดเห็น