ตอนที่ 2184
ตอนที่ 2194 : ตระกูลนักรบโลหิต
October 21, 2026
ตอนที่ 2194 : ตระกูลนักรบโลหิต
“การป้ายความผิดให้กับตระกูลกัสไม่ใช่เรื่องง่าย เจ้ามั่นใจได้อย่างไรว่ามันจะสำเร็จ ? ” บรรพชนของตระกูลนักรบโลหิตถามขึ้นมา
แม้ว่าตระกูลนักรบโลหิตจะอยู่ระดับเดียวกับตระกูลกัสที่เป็นหนึ่งในสามตระกูลระดับสูงของจักรวรรดิพันใบ แต่ทั้งสามตระกูลไม่ได้ปรองดองกันนัก พวกเขาขัดแย้งกันมาโดยตลอด โดยทั่วไปแล้วตระกูลนักรบโลหิตและตระกูลกัสได้มีความแค้นต่อกันมาหลายปีแล้ว
แต่ทั้งสองตระกูลนั้นมีความแข็งแกร่งทัดเทียมกัน ดังนั้นจึงไม่อาจจะทำลายกันได้ ผลก็คือตระกูลนักรบโลหิตหรือตระกูลกัสต่างก็ไม่กล้าที่จะเปิดสงครามกันเต็มที่ เพราะกลัวว่าพวกเขาจะถูกเอาเปรียบตอนที่เสียหายอยู่
แต่เมื่อพวกเขาพบโอกสที่จะทำลายอีกฝ่ายได้ พวกเขาก็ไม่มีทางปล่อยให้มันหลุดมือ
“นายน้อยผู้นี้ออกมาจากตระกูลกัสแล้ว มันเป็นโอกาสที่ดีอย่างมาก ตระกูลนักรบโลหิตของเราได้แอบเตรียมการมาหลายปี ตราบใดที่เราใช้มันให้ดี เราก็มีโอกาสกว่าเก้าในสิบส่วนที่ตระกูลกัสจะถูกป้ายความผิด” คนด้านนอกห้องลับพูดขึ้น เขามั่นใจอย่างมากราวกับว่าชัยชนะอยู่ในกำมือ
ครืน….
เสียงหนัก ๆ ดังขึ้นมาพร้อมกับประตูห้องลับที่เปิดออก รังสีอาฆาตแผ่ออกมาจากห้องจนทำให้อุณหภูมิรอบ ๆลดลงฮวบ
ชายวัยกลางคนเดินออกมาจากห้องช้า ๆ ผมของเขายาวจนถึงเอว เขาใส่ชุดสีแดงซึ่งดูเหมือนว่าจะย้อมด้วยเลือด ตัวเขาเองก็แผ่กลิ่นคาวเลือดออกมา
พลังกดดันอันแข็งแกร่งที่แผ่ออกมาจากตัวเขานั้นเกินกว่าระดับราชาเทพ มันระดับสูงกว่านั้น ขอบเขตตั้งต้น
“ข้าได้ฝากทุกอย่างที่สำคัญของตระกูลไว้กับเจ้าและเจ้าก็ไม่ทำให้ข้าผิดหวัง ไปเตรียมการให้เสร็จสิ้น จำไว้ว่า เจ้าไม่อาจจะทิ้งร่องรอยเอาไว้ได้ เจ้าต้องมั่นใจว่าจะไม่มีเรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้น เราไม่อาจจะทำให้ตระกูลต้องถูกทำลายได้ ข้าจะจัดการกับนายน้อยนั่นด้วยตัวเอง” บรรพชนพูดขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
“ขอรับ ท่านบรรพชน ข้าจะจัดการทุกอย่างเอง” อีกฝ่ายตอบกลับ
บรรพชนของตระกูลนักรบโลหิตยืนอยู่ที่ทางเข้าห้องลับ สายตาของเขาคมกริบและเขาก็ได้พึมพำออกมา “เรื่องนี้มันเสี่ยงอย่างมาก แต่เพื่อการทำลายตระกูลกัส เราจำเป็นต้องเสี่ยง…”
….
เจี้ยนเฉินโบกมือและเดินไปทั่วเมืองหลวงของจักรวรรดิพันใบด้วยความสบายใจ ฉิงยี่หยวนกับเฮยหยาเดินตามเขามาติด ๆ
เฮยหยาเดินตามเจี้ยนเฉิน ทำตัวราวกับผู้คุ้มกัน
ยังไงซะเขาก็ยอมอุทิศตนให้กับเจี้ยนเฉินตั้งแต่อยู่ในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนแล้ว
สำหรับฉิงยี่หยวน นางเดินตามเจี้ยนเฉินไปอย่างไม่เต็มใจ นางรู้สึกเหมือนถูกดูหมิ่นและต้องกัดฟันแน่น นางรู้สึกสิ้นหวัง
แม้ว่านางจะออกจากตระกูลกัสและหนีจากเงื้อมมือนายน้อยคนโตมาได้ แต่สุดท้ายนางก็ตกอยู่ในมือของนายน้อยเจียงหยาง ซึ่งไม่ได้ต่างอะไรกับการอยู่กับนายน้อยคนโตของตระกูลกัส นายน้อยที่แม้แต่ตระกูลกัสก็ยังกลัวก็ยังสนใจในความงดงามของนาง เขาไม่ได้ต่างจากนายน้อยคนโตของตระกูลกัสเลย
ตอนนั้นเจี้ยนเฉินได้หันกลับมามองที่ฉิงยี่หยวนและพูดขึ้นมาว่า “เจ้าโดนคนของตระกูลกัสจับไป หากไม่ใช่ว่าข้ามาถึงทันเวลา เจ้าอาจจะมีมลทินไปเพราะกู้เฟิงแล้ว เจ้าอยากแก้แค้นหรือไม่ ? เจ้าอยากฆ่ากู้เฟิงด้วยตัวเองรวมถึงทหารที่จับตัวเจ้าไปหรือไม่ ? ”
ฉิงยี่หยวนมองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยสายตาเย็นชาเมื่อได้ยินแบบนั้น นางพูดขึ้นมาว่า “หากร่างกายข้าคือสิ่งที่เจ้าต้องการ ข้าก็ไม่ต้องการความช่วยเหลือของเจ้า”