ตอนที่ 2202: อัครสูงสุดไล่ล่า

เจี้ยนเฉินรู้สึกทันทีว่าพลังแห่งการมีอยู่ที่ทรงพลังอย่างยิ่งได้ล็อคเขา มิติรอบ ๆ ตัวเขาดูเหมือนจะตรึงเขาไว้ในขณะนั้น ไม่เพียงแต่ร่างกายของเขาจะรู้สึกหนักหนาเหมือนภูเขา ซึ่งเขาพยายามจะยกขาแต่เขาก็รู้สึกเหมือนก้อนหินถล่มลงมาที่หน้าอกของเขา ทำให้เขาไม่สามารถหายใจได้

“อัครสูงสุดนั้นน่ากลัวจริง ๆ ” เจี้ยนเฉินตกตะลึงอย่างยิ่ง พลังแห่งการมีอยู่ของราชาเผิงสีฟ้าทำให้หัวใจของเขาสั่นเทา หากไม่ใช่เพราะร่างบรรพกาลของเขามาถึงขั้นที่ 13 และเพิ่มความแข็งแกร่งขึ้นหลายเท่า เขาอาจจะไม่สามารถแม้แต่จะกระดิกนิ้วต่อหน้าพลังแห่งการมีอยู่ของราชาเผิงสีฟ้าได้เลย

เขารู้สึกถึงความตายด้วยความชัดเจนจากราชาเผิงสีฟ้า

เขารู้ว่าแม้จะผ่านไปยังขั้นที่ 13 เขาก็ยังคงเหมือนกับมดอันไร้ความสำคัญต่อหน้าราชาเผิงสีฟ้า

“ข้าไม่เคยคิดว่าเจี้ยนเฉินจะอยู่บนดาวเคราะห์เทียนหมิงจริง ๆ ” ผู้นำดาวเคราะห์ลอยอยู่ในอวกาศรอบนอก

“เจี้ยนเฉินไม่รอดแน่ เว้นแต่ผู้เชี่ยวชาญของเผ่าเทพจะก้าวออกมาช่วย…”

“เจี้ยนเฉินยังคงมียันต์อยู่ในมือ ดูเหมือนว่าเขาต้องการหนีไป แต่น่าเสียดายที่มันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะทำอย่างนั้นต่อหน้าราชาเผิงสีฟ้าด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา เพราะเขาจะไม่ได้มีโอกาสใช้งานยันต์ … ”

“เทพเจ้าสงครามน้อยแห่งเผ่าเทพได้กล่าวว่าจะไม่ปล่อยให้มีอะไรเกิดขึ้นกับเจี้ยนเฉิน ข้าสงสัยว่าราชาเผิงสีฟ้าจะฆ่าเจี้ยนเฉินจริง ๆ หรือไม่…”

“ฮ่าฮ่า ข้าหวังว่าเจี้ยนเฉินจะตายด้วยน้ำมือของราชาเผิงสีฟ้า เพื่อที่ข้าจะได้เห็นการตอบโต้ของเผ่าเทพ หากเผ่าเทพสามารถสอนบทเรียนให้กับราชาเผิงสีฟ้าได้ มันจะเป็นเรื่องที่น่ายินดีทีเดียว…”

ผู้คนในวัยที่หลากหลายทั่วโลกต่างก็จ้องมองเจี้ยนเฉินด้วยความสนใจขณะที่พูดคุยกัน

“ราชาเผิงสีฟ้า เจ้าต้องการก่อกวนผู้เยาว์ด้วยสถานะของเจ้าเป็นการส่วนตัว หากสิ่งนี้เป็นจริง มันอาจเป็นอันตรายต่อชื่อเสียงของเจ้า” ซูหรานกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งเครียด นางไม่สามารถปกป้องเจี้ยนเฉินได้ในตอนนี้เพราะมีราชาเผิงสีฟ้าเข้ามามีส่วนร่วม สิ่งเดียวที่นางทำได้คือเตือนราชาเผิงสีฟ้าเกี่ยวกับสถานะของเขา

น่าเสียดายที่อารมณ์ของราชาเผิงสีฟ้าไม่สมเหตุสมผล แนวคิดนี้ไม่มีอยู่ในหัวของเขาเลย คำพูดของซูหรานไม่ได้สั่นคลอนความมุ่งมั่นในตัวราชาเผิงสีฟ้าในการฆ่าเจี้ยนเฉินให้ลดน้อยลงเลย

“โม่เฉิงเป็นศิษย์ที่ข้าคาดหวังมากที่สุด เนื่องจากความตายของเขาเกี่ยวข้องกับเจ้า เจ้าก็เป็นหนึ่งในคนที่ต้องรับผิดชอบ แม้ว่าผู้คนในเผ่าเทพจะมาขอความเมตตา พวกเขาก็ไม่สามารถปกป้องเจ้าได้” ราชาเผิงสีฟ้าเปล่งเสียงดัง เจตนาฆ่าเพิ่มสูงขึ้นจากร่างกายของเขาขณะที่เขาเหยียดนิ้วตรงไปยังหน้าผากของเจี้ยนเฉิน

ท่าทางของเขาเป็นเพียงการโจมตีแบบสบาย ๆ แต่โลกดูเหมือนจะซีดเซียวในขณะที่พื้นดินสั่นสะเทือน

ราวกับว่าท่าทางของเขาได้เข้ามาแทนที่สวรรค์ กลายเป็นเจตจำนงที่เหนือชั้นอย่างสมบูรณ์เพียงพอที่จะควบคุมทุกอย่าง แม้แต่ความคิดในการต่อต้านก็เป็นไปไม่ได้

ยิ่งไปกว่านั้นการโจมตีที่น่ากลัวจากท่าทาง ไม่เพียงแต่ห่อหุ้มเจี้ยนเฉินคนเดียวเท่านั้น มันรวมไปถึงไคยะด้วยเช่นกัน นางเองก็กลายเป็นเป้าหมายสำหรับการโจมตีของราชาเผิงสีฟ้า

เห็นได้ชัดว่าราชาเผิงสีฟ้าไม่ได้วางแผนที่จะปล่อยไคยะไป

ดวงตาของเจี้ยนเฉินหรี่แคบลงเมื่อเขารู้สึกถึงอันตรายมากกว่าสิ่งใดก่อนหน้านี้ อาการหนาวสั่นพุ่งลงไปยังกระดูกสันหลังของเขา

ราชาเผิงสีฟ้านั้นน่ากลัวและมีพลังเกินไป เมื่อต้องเจอเขา ,เจี้ยนเฉินไม่ได้มีโอกาสใช้ยันต์เคลื่อนย้ายจักรวาล

ในช่วงเวลาคอขาดบาดตาย หอคอยที่ได้รับความเสียหายที่ถูกห่อหุ้มไปด้วยรอยฟันของกระบี่ปรากฏขึ้น มันเหมือนเกราะ มันตั้งตรงอยู่ข้างหน้าเจี้ยนเฉิน

บูม !

การโจมตีของราชาเผิงสีฟ้าสร้างความเสียหายให้กับหอคอยด้วยกำลังที่น่ากลัวอย่างเหลือเชื่อ มันปะทุขึ้นพร้อมกับเสียงดังบาดหูขณะที่พลังงานทำลายล้างสร้างหายนะในสภาพแวดล้อมในรูปแบบของพายุ อวกาศแตกเป็นเสี่ยง ๆ กลายเป็นรอยร้าวเหมือนใยแมงมุม

เมืองหลวงของจักรวรรดิเฟิงนั้นบอบบางเหมือนกระดาษต่อหน้าพลังงาน ที่พักอาศัยและอาคารจำนวนนับไม่ถ้วนพังทลายลงมาเป็นระลอกคลื่น ในขณะที่ค่ายกลป้องกันนั้นกินเวลาเพียงไม่กี่วินาทีก่อนที่จะแตกสลายด้วยเสียงร้าวดังสนั่น

ความคิดเห็น