ตอนที่ 2227: พลังบรรพกาลที่แท้จริง (2)

ในวินาทีที่พลังบรรพกาลถูกสร้างขึ้น มันพุ่งเข้าสู่ร่างกายของเจี้ยนเฉินทันที ทำให้เขาสั่นอย่างไม่สามารถควบคุมได้ ใบหน้าของเขาขาวซีดและเลือดก็ไหลออกมาจากมุมปากของเขา

แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะมาถึงความสำเร็จขั้นกลางของร่างบรรพกาล และร่างกายของเขานั้นแข็งแกร่งมาก แต่ร่างบรรพกาลในปัจจุบันของเขาก็ยังอ่อนแอเกินไปสำหรับร่างบรรพกาลที่แท้จริง มันจะไม่เป็นการพูดเกินจริงเลย หากกล่าวว่าร่างบรรพกาลขั้นที่ 13 ของเขาไม่แตกต่างจากเด็ก ๆ สำหรับพลังบรรพกาลที่แท้จริง

เป็นผลให้เขาสามารถทนได้เพียงเสี้ยววินาทีภายใต้การอาละวาดของพลังบรรพกาลที่แท้จริง ก่อนที่จะได้รับบาดเจ็บสาหัส อวัยวะของเขาถูกฉีกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ลดลงด้วยความเร็วอย่างไม่น่าเชื่อเนื่องจากการทำลายล้างของพลังบรรพกาล

เสื้อคลุมสีขาวที่แสดงถึงสถานะของเขาในฐานะเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงเปลี่ยนเลือดสีแดงด้วยความเร็วในอัตราที่มองเห็นได้ ในเวลาเพียงไม่กี่วินาที เสื้อคลุมก็เปียกโชกไปด้วยเลือด

ในขณะนี้หากเป็นไปได้ที่จะมองผ่านเสื้อผ้า ก็จะค่อนข้างชัดเจนว่าร่างกายของเจี้ยนเฉินแตกเหมือนเครื่องปั้นดินเผา เลือดบรรพกาลสีแดงสดเปล่งแสงออกมาอย่างดุเดือดจากบาดแผลของเขา

พลังบรรพกาลที่แท้จริงนั้นทรงพลังและน่ากลัวอย่างมาก ด้วยพลังแห่งการมีอยู่ของการทำลายล้างที่รุนแรง มันเกินกว่าพลังงานอื่น ๆ ทั้งหมดในโลก ในช่วงเวลาสั้น ๆ มันทำลายร่างบรรพกาลของเจี้ยนเฉิน ทำให้เขาบาดเจ็บสาหัสกว่าที่เขาเคยเป็นมา

เมื่อโมเทียนหยุนเห็นสิ่งนี้จากระยะไกล หัวใจของเขาก็ทรุดลง พลังบรรพกาลนั้นเกินความคาดหมายของเขาอย่างแท้จริง

“อย่ารีรอและทำมันอย่างรวดเร็ว มิฉะนั้นเจ้าจะต้องตายจากการสะท้อนกลับก่อนที่จะสามารถลงมือได้เสียอีก” โมเทียนหยุนร้องออกมาจากที่ไกล เสียงของเขาดังขึ้นเหมือนฟ้าร้อง ทำให้อวกาศดังก้อง เจี้ยนเฉินได้ยินมันชัดเจน

ใบหน้าของเจี้ยนเฉินบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด จิตสำนึกของเขาส่องประกายผ่านดวงตา ไม่เพียงแต่ร่างกายของเขาจะต้องอดทนต่อปฏิกิริยารุนแรงจากการสะท้อนกลับของการหลอมรวม แต่แม้แต่วิญญาณของเขาก็ถูกเขย่าอย่างรุนแรง

คลื่นแห่งความเจ็บปวดที่มึนงงแผ่ออกมาจากวิญญาณของเขา ทำให้เจี้ยนเฉินรู้สึกเหมือนวิญญาณของเขากำลังจะถูกฉีกออกจากกัน

“อ๊าก ! ” เจี้ยนเฉินตะโกนออกมาอย่างกะทันหัน เขาอดทนด้วยพลังอันยิ่งใหญ่ ปลดปล่อยพลังทั้งหมดในร่างกายของเขาเพื่อควบคุมพลังบรรพกาล เขายกแขนขึ้นแกว่งไปทางค่ายกลจักรวาลบงกชเพลิงพิสุทธิ์

พลังบรรพกาลที่แท้จริงที่สร้างขึ้นจากการหลอมรวมของกระบี่กลายเป็นปราณกระบี่มายาที่อยู่ในอ้อมแขนของเจี้ยนเฉิน มันทำลายมิติและฉีกกฎด้วยแสงที่ปกคลุม ทะลวงด้วยความเร็วที่อธิบายไม่ได้

ในขณะนี้โลกดูเหมือนจะเงียบสงบและเหลือแต่ความว่างเปล่า อวกาศบอบบางเหมือนกระจก ในขณะที่กฎสามพันน้อมคำนับลง พลังบรรพกาลที่ย่อตัวระหว่างแขนของเจี้ยนเฉินดูเหมือนว่าจะมีอำนาจในการตัดสินโลกและทำลายล้างเช่นเดียวกับผู้ปกครองสูงสุด มันไม่อาจหยุดยั้งได้

ในระหว่างกระบวนการนี้ การสะท้อนกลับที่เจี้ยนเฉินประสบก็รุนแรงมากเช่นกัน ใบหน้าของเขาซีดอย่างน่ากลัว ในขณะที่เขาเลือดไหลออกจากรูขุมขนบนทั่วใบหน้า ร่างกายของเขาสั่นเทาอย่างรุนแรง ชิ้นเลือดและเนื้อหายไปจากร่างกายด้วยความเร็วที่มองเห็นได้

พลังบรรพกาลนั้นโหดร้ายเกินไปและการสะท้อนกลับก็ทรงพลังมาก ก่อนที่การโจมตีจะจู่โจมร่างกายของเจี้ยนเฉิน ส่วนหนึ่งของร่างกายของเจี้ยนเฉินก็แทบไม่เหลืออะไรแล้ว

เสียงดังเปาะ !

ในขณะนี้ เสียงที่ชัดใสดังขึ้น พลังบรรพกาลที่ควบแน่นระหว่างแขนของเจี้ยนเฉินในที่สุดก็เกิดค่ายกล และค่ายกลก็ทรงพลังมากจนแม้แต่บรรพชนกระบี่เดียวดายก็ไม่สามารถทำอะไรเกี่ยวกับมันได้ มันดูเหมือนเป็นฟองสบู่ เพียงสัมผัสเล็กน้อยมันก็แตก

รอยแตกขนาดใหญ่ฉีกเปิดออกอย่างง่ายดายในค่ายกลจักรวาลบงกชเพลิงพิสุทธิ์ ภายในนั้นสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนผ่านรอยแตก ขณะที่เปลวไฟแผ่ความร้อนอันน่าสะพรึงกลัวซึ่งเพียงพอที่จะเผามิติให้เป็นจุลไปตลอดกาล

ในขณะนี้ชายวัยกลางคนที่สวมเสื้อคลุมสีดำนั่งอยู่ในค่ายกล เขาเป็นคนที่ทรงพลังอย่างยิ่ง เพียงพลังแห่งการมีอยู่ที่เพิ่มขึ้นของเขาก็เพียงพอให้ดวงดาวสั่นสะเทือนและมิติแตกสลาย เขานั่งอยู่ท่ามกลางเปลวไฟและใบไม้สีเขียวที่มีความกว้างเพียง 2 นิ้วลอยอยู่เหนือศีรษะของเขา มันส่องแสงสีเขียวจาง ๆ รอบตัวเขา มันทำให้เปลวไฟลุกโชนอย่างต่อเนื่อง

ความคิดเห็น