ตอนที่ 2230: หลอมรวมกับพลังบรรพกาล (2)

ในที่สุดเมื่อเจึ้ยนเฉินได้อ้างสิทธิ์ครึ่งหนึ่งของทะเลอันกว้างใหญ่ว่าเป็นดินแดนของเขา เจี้ยนเฉินก็สั่นไหวในสภาวะที่น่าประหลาดใจ ความทรงจำมากมายพุ่งพล่านออกมาเหมือนน้ำท่วม ในทันใดนั้นเขาก็ฟื้นสติและจดจำทุกอย่างได้

“นี่คือพลังบรรพกาลที่แท้จริง ! ” เจี้ยนเฉินเข้าใจทันที นี่ไม่ใช่ทะเล เห็นได้ชัดว่าเป็นเส้นพลังบรรพกาลที่แท้จริงในจิตใจของเขาซึ่งเกือบจะอ้างสิทธิ์ในการปลิดชีพ

“มันเป็นผู้อาวุโสโมเทียนหยุนที่ช่วยชีวิตข้าไว้” เจี้ยนเฉินรู้สึกถึงสถานการณ์ของโลกภายนอกทันทีหลังจากที่ได้สติขึ้นมา ในเวลาเดียวกัน เขารู้สึกถึงพลังของวิญญาณอันยิ่งใหญ่ที่เข้าสู่วิญญาณของเขาจากมือของโมเทียนหยุน มันเป็นพลังงานนี้เองที่ช่วยให้วิญญาณของเขาต่อสู้กับพลังบรรพกาล

ในเวลาเดียวกันเจี้ยนเฉินก็รู้สึกถึงอีกครึ่งหนึ่งของวิญญาณของเขา

พลังชั่วร้ายได้ครอบครองอีกครึ่งหนึ่งของเขา นอกจากนี้ยังมีเส้นพลังบรรพกาลที่แท้จริงอยู่ในนั้น

อย่างไรก็ตามการควบคุมของเขาในอีกครึ่งหนึ่งนั้นไม่ได้ยอดเยี่ยมเท่าที่ควร

เขารู้สึกเหมือนว่าเขาค่อย ๆ สูญเสียการควบคุมวิญญาณของตัวเองอีกครึ่งหนึ่งไป

แต่ตอนนี้อันตรายที่เจี้ยนเฉินเผชิญยังคงไม่ถูกจัดการไปจนหมดอย่างแท้จริง เขาไม่ได้อยู่ในสถานะที่จะคิดเกี่ยวกับสถานการณ์ของวิญญาณอื่น ในไม่ช้าเขาก็ละทิ้งความคิดและอุทิศตนเพื่อปัดเป่าเส้นพลังบรรพกาลในวิญญาณของเขา

“เศษเสี้ยวเล็ก ๆ ของพลังบรรพกาลได้หลอมรวมเข้ากับวิญญาณของข้าจริง ๆ ” ในตอนนี้เจี้ยนเฉินเพิ่งจะค้นพบว่าวิญญาณของเขาแตกต่างจากเมื่อก่อน เศษเสี้ยวเล็ก ๆ ของพลังบรรพกาลได้หลอมรวมเข้ากับวิญญาณของเขาอย่างไม่น่าเชื่อ ทำให้วิญญาณของเขาไปถึงระดับความแข็งแกร่งใหม่ทั้งหมดเมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ แม้ว่ามันจะยังอ่อนแออยู่

ถ้าก่อนหน้านี้วิญญาณของเขาเป็นเหมือนก้อนหิน ตอนนี้วิญญาณของเขาก็กลายเป็นเหล็กกล้า มันเป็นการเปลี่ยนแปลงในแง่ของคุณภาพ

การค้นพบนี้ทำให้เจี้ยนเฉินทั้งประหลาดใจและมีความสุข แต่เขาก็กังวลเล็กน้อย เขาไม่ทราบว่าจะมีผลข้างเคียงจากการหลอมรวมกับพลังบรรพกาลหรือไม่ แต่เขาสามารถรู้สึกได้ถึงความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้น

“ช่างมันเถอะ ตอนนี้ข้าไม่สามารถทำอะไรได้เลย เนื่องจากวิญญาณของข้าได้หลอมรวมกับส่วนของพลังบรรพกาลที่แท้จริง ข้าจึงอาจหลอมรวมพลังบรรพกาลที่เหลือเช่นกัน” เจี้ยนเฉินคิด เขาตัดสินใจแล้วเริ่มหลอมรวมกับอีกส่วนหนึ่งของพลังบรรพกาลอย่างแข็งขัน

ในระหว่างกระบวนการ พลังของวิญญาณของเจี้ยนเฉินก็ลดลงในอัตราที่รวดเร็วมาก ถ้าเขาอยู่คนเดียว เขาจะไม่สามารถทำสิ่งนี้ได้อย่างแน่นอนเพราะวิญญาณของเขาไม่มีพลังมากพอ

โชคดีที่เขาได้รับความช่วยเหลือจากโมเทียนหยุน โมเทียนหยุนปลุกพลังของเซียนแห่งความสามัคคีสู่วิญญาณของเจี้ยนเฉิน ซึ่งเป็นการสนับสนุนมากมาย เป็นผลให้เจี้ยนเฉินสามารถทำสิ่งนี้ได้

“เหลือเชื่อ มันเป็นไปไม่ได้อย่างแท้จริง วิญญาณของเขาได้หลอมรวมกับเส้นพลังบรรพกาล นี่คือสิ่งที่เหนือจินตนาการ” โมเทียนหยุนในชุดเสื้อคลุมสีดำจ้องเจี้ยนเฉินโดยไม่กระพริบตาเลย สิ่งที่เกิดขึ้นกับเจี้ยนเฉินในเวลานี้ทำให้เขาพูดไม่ออก

“วิญญาณเป็นส่วนที่บอบบางที่สุดของสิ่งมีชีวิต เมื่อมันถูกปนเปื้อนด้วยพลังบรรพกาล มันก็เกือบจะตาย แม้ว่าบางคนอาจสามารถอยู่รอดได้ พวกเขาจะต้องจ่ายค่าตอบแทนที่ไม่อาจจินตนาการได้ การหลอมรวมกับพลังบรรพกาลนั้นเป็นไปไม่ได้มากขึ้นเพราะแม้แต่จอมปราชญ์สูงสุดก็ไม่สามารถทำอะไรแบบนั้นได้”

กระนั้นเจี้ยนเฉินก็ยังทำเช่นนั้น

“เด็กคนนี้มีความพิเศษอย่างแท้จริง ดูเหมือนว่ามีเหตุผลที่จิตวิญญาณกระบี่เลือกเขา” โมเทียนหยุนมองเจี้ยนเฉินอย่างลึกซึ้งพลางใช้ความคิด

หลังจากฟื้นจิตใต้สำนึก เจี้ยนเฉินก็ไม่อ่อนแอเหมือนเมื่อก่อนในการต่อสู้กับพลังบรรพกาล เขาได้เปรียบอย่างค่อยเป็นค่อยไป และพลังบรรพกาลที่เหลืออยู่ในวิญญาณของเขาก็ถูกกลืนกินอย่างละเอียดถี่ถ้วนและถูกหลอมรวมเข้าด้วยกัน ทำให้วิญญาณของเขาหลงทางไปในทิศทางที่ไม่รู้จัก

ความคิดเห็น