ตอนที่ 2253
ตอนที่ 2263 - กลับคืนสู่ความสงบ
October 21, 2026
ตอนที่ 2263 – กลับคืนสู่ความสงบ
เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงที่มีแกนวิญญาณเพียงหนึ่งสีกำลังจะขวางทางผู้ท้าชิงตรงหน้าทุกคน หลายคนชื่นชมความกล้าหาญของเขาอย่างลับ ๆ ทำให้เจี้ยนเฉินถูกมองในแง่มุมใหม่
อย่างไรก็ตาม มีคนอื่น ๆ ที่มองเจี้ยนเฉินด้วยความดีใจเมื่อพวกเขาคิดเกี่ยวกับความทุกข์ที่เขาจะได้รับในอนาคต วันเวลาของเขาก็จะนับถอยหลังลง หลังจากล่วงเกินผู้ท้าชิงตำแหน่งเซียนผู้ถูกเลือก
“เจียงหยาง เจ้าน่าประทับใจมาก ข้าจะจำทุกสิ่งที่เจ้าพูดไว้” สีหน้าของกงเจิงซิ่น มืดครึ้มลงอย่างน่ากลัว เขาเน้นคำพูดทีละคำ ในขณะที่จิตสังหารทอประกายอยู่เต็มดวงตาของเขา
“ศิษย์พี่หยานเซว่ กงเจิงซินผู้นี้ได้ร่วมมือกับเหวินเฉิงในการต่อสู้ในวันนั้นเพื่อใส่ร้ายข้า เขาต้องการที่จะเอาบัวพันใบที่ผู้นำแห่งยอดเขาเพ่งนภาได้มอบให้ข้าไป อาจไม่มีใครนอกจากผู้นำยอดเขาที่สามารถยืนยันหลักฐานอันแน่นหนาเพื่อพิสูจน์เรื่องนี้และคืนความบริสุทธิ์ให้กับข้า อย่างไรก็ตาม การที่จะเข้าพบกับท่านผู้นำยอดเขานั้นเป็นไปไม่ได้ด้วยสถานะของข้า ดังนั้นข้าขอให้ศิษย์พี่หยานเซว่ไปพบท่านผู้นำยอดเขาเพื่อข้า แล้วนำผลการเข้าพบมาแจ้งให้ทุกคนทราบว่า ข้าได้วานให้กงเจิงซิ่นช่วยในการเอาชนะเหวินเฉิงหรือไม่และรับเอารางวัลนี้” เจี้ยนเฉินกล่าวกับตงหลินหยานเซว่ เขาไม่ได้พยายามลดเสียงลงเลย ทำให้เสียงของเขากระจายไปไกล
ตงหลินหยานเซว่หัวเราะคิกคัก นางจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินอย่างลึกซึ้งและพูดว่า “ข้าจะช่วยเจ้าตามปกติเพื่อเห็นแก่บัวพันใบและพิสูจน์ให้เห็นว่าเจ้าบริสุทธิ์”
“ถูกต้อง มันน่าประทับใจมาก” สีหน้าของกงเจิงซิ่นเขียวคล้ำด้วยความโกรธ เขากัดฟันจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินก่อนที่จะหันหลังกลับและจากไป
เขารู้ว่าตราบใดที่ตงหลินหยานเซว่ยืนอยู่กับเจี้ยนเฉิน เขาจะไม่สามารถทำอะไรกับเจี้ยนเฉินได้ ยิ่งไปกว่านั้น เจี้ยนเฉินดูเหมือนจะไม่เคารพเขาเหมือนศิษย์คนอื่น ๆ ดังนั้นการอยู่ต่อไปก็ไร้ประโยชน์
ด้วยการจากไปของกงเจิงซิ่น เหวินเฉิงและชายคนที่สวมเสื้อคลุมสีดำโดยธรรมชาติแล้วไม่อาจอยู่ได้อีกต่อไป พวกเขาไม่พูดอะไรเลยและหนีออกจากยอดเขาทะยานเมฆอย่างรวดเร็ว
ในเวลาเดียวกันบนภูเขาที่ห่างไกล ซินปิง หนึ่งในผู้ถูกเลือกก็ยืนเอามือของเขาไพล่หลัง เขาสังเกตสิ่งที่เกิดขึ้นจากระยะไกล
“ข้าไม่เคยคิดเลยว่า เจียงหยางจะมอบบัวพันใบให้แก่ตงหลินหยานเซว่จริง ๆ เนื่องจากมันอยู่ในมือของนาง มันจึงเป็นไปไม่ได้เลยที่ข้าจะได้มันมา”
“แต่นั่นมันจะดีกว่า ตงหลินหยานเซว่นั้นอ่อนแอที่สุด ถึงแม้จะมีบัวพันใบ มันก็ยังไม่ได้เปรียบอย่างมากต่อตำแหน่งเซียนที่ถูกเลือก ตราบใดที่กงเจิงซิ่น, ต้าอัน และเซียะเก่อ ไม่ได้รับมัน มันจะไม่ได้มีผลมากนัก”
ซินปิงบ่นกับตัวเอง เขาค่อนข้างพอใจกับผลลัพธ์นี้ จากนั้นเขาก็ออกจากยอดเขาด้วยพลังเซียนธาตุแสง
เรื่องราวที่เกิดขึ้นเนื่องจากบัวพันใบได้สิ้นสุดลง เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงที่ทรงพลังของยอดเขาต่าง ๆ ได้ส่งคำเชิญไปยังตงหลินหยานเซว่อีกครั้ง ยอดเขาทะยานเมฆเริ่มวุ่นวายมากในช่วงเวลานี้
อย่างไรก็ตาม ตงหลินหยานเซว่ปฏิเสธคำเชิญที่อบอุ่นทั้งหมดโดยไม่ลังเล
2 เค่อต่อมา เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงทั้งหมดที่ได้มารวมตัวกันอยู่บนยอดเขาทะยานเมฆได้กลับสู่ภูเขาของตนเอง ยอดเขาทะยานเมฆที่วุ่นวายในที่สุดก็กลับคืนสู่ความสงบตามปกติ
“ศิษย์พี่เจียงหยาง ท่านรู้จักศิษย์พี่หยานเซว่ได้อย่างไร ? ทำไมข้าไม่เคยได้ยินท่านพูดถึงนางมาก่อนเลย ? ”
ทันทีที่ยอดเขาทะยานเมฆสงบลง ไป๋หยูก็มาถึงข้าง ๆ เจี้ยนเฉินและจับมือเขาอย่างรักใคร่และสอบถาม
ในทางกลับกัน จ้าวเฟิงยืนห่างออกไป สีหน้าที่จมอยู่ในความครุ่นคิด เขาจ้องมองไปที่ตงหลินหยานเซว่และเจี้ยนเฉินด้วยแววตาแห่งความอิจฉาซึ่งปรากฏภายในดวงตาของเขา
“บัดซบ เจียงหยาง รู้จักศิษย์พี่หยานเซว่ ได้อย่างไร ? เป็นไปได้อย่างไรที่พวกเขาจะรู้จักกัน…” จ้าวเฟิงคิดในขณะที่เขากัดฟัน เขาก็เหมือนกับไป๋หยู ในขณะที่ตงหลินหยานเซว่เป็นเหมือนนางฟ้าของเขา นางเป็นสิ่งมีชีวิตที่เขาทำได้แต่มองและไม่ได้ยืนอยู่บนพื้นดินที่เท่าเทียมกัน
ทว่านางฟ้าคนเดียวกันนี้ยังคุ้นเคยกับเจี้ยนเฉินและยืนอยู่ตรงหน้าเพื่อพูดคุยกับเจี้ยนเฉิน แม้ว่ามันจะหมายถึงการล่วงเกินกงเจิงซินก็ตาม มันไม่ได้เป็นความรู้สึกที่ดีสำหรับจ้าวเฟิง