ตอนที่ 2257
ตอนที่ 2268 - ชิ้นส่วนสุดท้าย
October 21, 2026
ตอนที่ 2268 – ชิ้นส่วนสุดท้าย
โลกแห่งเซียนมีที่ราบอันยิ่งใหญ่ 49 แห่งและมีดาวเคราะห์ชั้นเยี่ยม 81 ดวง ที่ราบทั้งสี่สิบเก้าแห่งนั้นเป็นผืนดินขนาดมหึมา 49 แห่งที่ลอยอยู่ในอวกาศ ซึ่งแต่ละแห่งมีขนาดใหญ่กว่าดาวเคราะห์ดวงใหญ่ทั้งแปดสิบเอ็ดดวง
ในบรรดาที่ราบทั้งสี่สิบเก้าแห่งนั้นมีที่ราบศักดิ์สิทธิ์ 7 แห่ง ทุก ๆ แห่งมีจอมปราชญ์สูงสุด
แม้ว่าจอมปราชญ์สูงสุดยังคงเป็นขั้นอัครสูงสุด แต่พวกเขาก็ไปถึงขีดจำกัดของขั้นอัครสูงสุดแล้ว พวกเขาเข้าใจกฎอย่างน้อย 1 กฎอย่างครบสมบูรณ์ ทำให้พวกเขากลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่คล้ายกับกฎซึ่งพวกเขาสามารถแทรกแซงการดำเนินงานของกฎและเข้าใจโลกด้วยความคิดเดียว
ดังนั้นหากจอมปราชญ์สูงสุดใช้เวลาบ่มเพาะเป็นเวลานานบนที่ราบ กฎก็จะได้รับอิทธิพลจากจอมปราชญ์สูงสุดทำให้มันกลายเป็นเรื่องง่ายและชัดเจนมากขึ้น มันจะกลายเป็นเรื่องง่ายสำหรับคนที่จะเข้าใจกฎของโลก
นี่คือเรื่องที่ว่าที่ราบศักดิ์สิทธิ์ทั้งเจ็ดของโลกแห่งเซียนที่ได้รับชื่อของพวกมัน
ที่ราบรุ่งโรจน์เป็นหนึ่งในเจ็ดที่ราบศักดิ์สิทธิ์ มันเป็นที่ของอัครสูงสุดอนัตตา หนึ่งในจอมปราชญ์สูงสุดทั้งเจ็ดใช้เวลาส่วนใหญ่ในการฝึกฝน ในขณะเดียวกันถิ่นที่อยู่ของอัครสูงสุดอนัตตาคือพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงตั้งอยู่ที่ใจกลางเมือง
นั่นก็เป็นสถานที่ที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในที่ราบรุ่งโรจน์ทั้งหมด มันเป็นสถานที่ที่ทุกคนเคารพ
แม้ว่าจะมีองค์กรระดับสูงสุดและผู้เชี่ยวชาญชั้นยอดจำนวนมากในที่ราบรุ่งโรจน์ แต่องค์กรสุดท้ายที่พวกเขาต้องการที่จะยั่วยุหรือทำให้ขุ่นเคืองก็คือพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิง
แม้ว่าจอมปราชญ์สูงสุดทั้งเจ็ดนั้นจะเสียชีวิตหรือได้รับบาดเจ็บจากการสู้รบในอดีต ซึ่งแม้แต่อัครสูงสุดอนัตตาก็ลือกันว่าเสียชีวิตไปเมื่อหลายปีก่อน ตราบใดที่พระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงคุ้มครอง อี้ซินก็จะสามารถยังคงยืนอยู่ในโลกแห่งเซียนและจะยังคงอยู่ในใจของทุกคน มันก็เป็นเพราะว่าอี้ซิน ผู้เชี่ยวชาญหลายคนบนที่ราบรุ่งโรจน์ไม่กล้าที่จะล่วงเกิน
พระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงอันสง่างามตั้งอยู่ในใจกลางของที่ราบรุ่งโรจน์ มันแสดงความสำคัญสูงสุดอยู่ตลอดเวลาเหมือนสัตว์โบราณที่หมอบอยู่ที่นั่นอย่างเงียบ ๆ
กลุ่มทหารรักษาพระองค์ในชุดเกราะทองคำยืนอยู่ตรงนั้นอย่างเงียบ ๆ เหมือนรูปปั้น พวกเขาไม่เคยเคลื่อนไหว พวกเขาปกป้องพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงด้วยความภักดี
หญิงชราผู้เหนื่อยล้าจากการเดินทางยืนอยู่ใกล้ทางเข้าพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิง นางยืนอยู่ตรงนั้นอย่างสุภาพพร้อมด้วยการก้มศีรษะของนางลง
นางยืนอยู่ที่นั่นเป็นเวลานานมากจนฝุ่นบาง ๆ ก่อตัวขึ้นบนเสื้อผ้าของนาง
“ซูหราน องค์หญิงแปดต้องการให้ข้าบอกเจ้าว่าเจ้าไม่สามารถพบองค์หญิงใหญ่ได้ หากเจ้ารออยู่ที่นี่ มันจะเป็นการเสียเวลาและความพยายามของเจ้า” แม่ทัพศักดิ์สิทธิ์ในชุดเกราะทองคำก็เดินออกมาและพูดกับหญิงชราด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเป
“ข้ามีบางสิ่งที่สำคัญอย่างยิ่งที่ต้องรายงานต่อองค์หญิงใหญ่ ถะ- ถ้าองค์หญิงใหญ่ไม่เต็มใจที่จะพบใครบางคนที่ไม่สำคัญเช่นข้า ข้าขอเข้าพบองค์หญิงแปดได้หรือไม่ ? ” ซูหรานถามอย่างขมขื่น
แม่ทัพถอนหายใจอย่างแผ่วเบาเมื่อเขาเห็นว่าซูหรานเป็นอย่างไร เขากล่าวว่า “เช่นนั้นให้ข้าลองส่งข้อความ ไม่ว่าองค์หญิงแปดต้องการที่จะพบเจ้าหรือไม่ มันจะขึ้นอยู่กับโชค”
เมื่อเป็นเช่นนั้น แม่ทัพศักดิ์สิทธิ์ก็กลับสู่พระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิง อย่างไรก็ตามเมื่อเขาหันกลับมา เขาก็พลันก้าวถอยหลัง
ผู้หญิงในชุดสีแดงที่ดูเหมือนจะอยู่ในวัยยี่สิบของนางเดินมาอย่างช้า ๆ
ผู้หญิงคนนั้นงดงามมากพอที่จะบดบังแสงจันทร์ นางเดินผ่านไปโดยไม่ยอมแสดงตัวตนใด ๆ เลย นางดูเหมือนมนุษย์ธรรมดา