ตอนที่ 2265
ตอนที่ 2276 - วาสนา
October 21, 2026
ตอนที่ 2276 – วาสนา
“หอคอยอนัตตา ! ”
“ข้าไม่เคยคิดเลยว่าเจ้าจะครอบครองหนึ่งในสามสมบัติของอัครสูงสุดอนัตตา, หอคอยอนัตตา …”
“หอคอยอนัตตานั้นมีคุณภาพสูงสุดและเป็นหนึ่งในวัตถุเทพที่ทรงพลังที่สุดในโลก ข้าไม่เคยคิดเลยว่ามันจะเสียหายมาก … ”
“คนที่สามารถทำลายหอคอยอนัตตาให้เสียหายในระดับนั้น จะต้องเป็นหนึ่งในผู้ที่ทรงพลังที่สุดของโลกที่มาถึงขีดจำกัดของขั้นอัครสูงสุด…”
“เมื่อมองไปที่ร่องรอยที่อยู่บนหอคอยหอคอยอนัตตา, อัครสูงสุดอนัตตาอาจต่อสู้กับผู้เชี่ยวชาญที่แข็งแกร่งที่สุดของโลกอมตะ, นิพพานอมตะเที่ยงแท้ …”
“ดูเหมือนว่ามีเรื่องเกิดขึ้นมากมายในโลกแห่งเซียนนับตั้งแต่เราจากไป…”
“มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะเกิดกลียุคขึ้นมา แต่ก็ไม่มีสิ่งใดที่เกี่ยวข้องกับพวกเรา…”
ผู้เชี่ยวชาญทั้งแปดถอนหายใจเมื่อเห็นหอคอยอนัตตา เห็นได้ชัดว่าแม้ว่าพวกเขาจะเป็นเพียงเศษเสี้ยวของจิตสำนึกในอดีต แต่พวกเขาก็ยังมีความทรงจำทั้งหมด
“เจี้ยนเฉิน ที่นี่ที่ไหน ? แล้วพวกเขาเป็นใคร ? ” ไคยะถามอย่างสงสัยทันทีที่นางเดินออกมาจากหอคอยอนัตตา นางพิจารณาถ้ำขนาดใหญ่รอบตัวนาง ก่อนที่จะมองดูผู้เชี่ยวชาญทั้งแปดคนในตอนท้าย แววตาของนางสั่นไหวด้วยความประหลาดใจและความไม่แน่ใจ
ด้วยเหตุผลบางอย่าง นางรู้สึกถึงความคุ้นเคยแปลก ๆ จากร่างของผู้เชี่ยวชาญทั้งแปดราวกับว่านางเคยเห็นพวกเขามาก่อน
ไคยะสาบานได้ว่านางไม่เคยเห็นพวกเขามาก่อน แต่นางเพิ่งเคยมีความรู้สึกแบบนี้
เจี้ยนเฉินให้คำอธิบายง่าย ๆ แก่ไคยะ ทำให้นางเข้าใจอย่างถ่องแท้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่ หลังจากนั้นเฮยหยาและฉิงยี่หยวนก็โผล่ออกมาจากโถงศักดิ์สิทธิ์เช่นกัน
ตัวตนของเฮยหยานั้นทรงพลังและมีความแข็งแกร่งมากกว่าเมื่อก่อน เขาก้าวหน้าไปมากในระหว่างการกักตนการบ่มเพาะ ด้วยความช่วยเหลือของทรัพยากรการบ่มเพาะและดอกไม้แห่งวิถีจากเจี้ยนเฉิน เฮยหยาได้มาถึงจุดสูงสุดของขั้นราชาเทพ ตอนนี้เขากำลังเตรียมที่จะทะลวงผ่านด่านสู่ขอบเขตตั้งต้น
ทันทีที่เฮยหยาโผล่ออกมาจากโถงอันศักดิ์สิทธิ์ เขาก็มาถึงข้างหลังเจี้ยนเฉิน แม้ว่าเขาจะอยากรู้เกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้มาก แต่เขาก็ไม่ได้ถามอะไรเลย เขาถือว่าตัวเองเป็นผู้รับใช้อย่างแท้จริง
สำหรับฉิงยี่หยวน นางกัดริมฝีปากของนางเบา ๆ นางจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินและไคยะและไม่พูดอะไรเลย นางมาถึงด้านหลังของเจี้ยนเฉินอย่างเงียบ ๆ และยืนอยู่ข้างเฮยหยา
เจี้ยนเฉินยังคงปลอมตัวอยู่ในขณะนี้และไคยะก็เช่นกัน ดังนั้นเฮยหยาจึงไม่รู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของพวกเขาจนกระทั่งในตอนนี้
อย่างไรก็ตาม ทันทีที่ฉิงยี่หยวนมาถึงด้านหลังเจี้ยนเฉิน นางก็ถูกดึงไปข้างหน้าเขา เจี้ยนเฉินไม่ได้พูดอะไรเลยและผลักนางไปข้างหน้า เขากล่าวกับผู้เชี่ยวชาญมนุษย์ว่า “ผู้อาวุโส นางเข้าใจกฎแห่งกระบี่ด้วย นางสามารถสืบทอดมรดกของท่านได้หรือไม่ ? ”
ข้อจำกัดของความเข้าใจภายในแกนสีทองของกฎนั้นน้อยกว่าหนึ่งในสิบของสิ่งที่ผู้เชี่ยวชาญทั้งแปดที่ได้ครอบครองเมื่อพวกเขายังมีชีวิตอยู่ อย่าว่าแต่ไปให้ถึงการฝึกฝนระดับเดิมของพวกเขา แม้แต่จะทะลวงผ่านด่านไปสู่ขั้นบรรพกาลก็จะเป็นเพียงแค่ความฝัน หากมีแค่แกนสีทองของกฎเพียงอย่างเดียว โดยพื้นฐานแล้วมันเพียงพอที่จะไปให้ถึงขอบเขตตั้งต้น
ความเข้าใจกฎแห่งกระบี่ของเจี้ยนเฉินได้มาถึงราชาเทพช่วงปลายแล้ว เขาเพียงต้องการก้าวไปอีกขั้น เขาก็จะไปถึงขอบเขตตั้งต้น ไม่เพียงแต่จิตวิญญาณของเขาเปลี่ยนไป ทำให้เขาสามารถเข้าใจกฎของโลกได้อย่างชัดเจนยิ่งขึ้นในตอนนี้ แต่เขายังมีหยกชะตาอยู่ด้วย เขาเชื่อว่ากระบวนการทั้งหมดนี้จะใช้เวลาไม่นาน
เป็นผลให้มันสิ้นเปลืองเกินไป ถ้าเขาใช้แกนสีทองของกฎกับกฎแห่งกระบี่ หากฉิงยี่หยวนสืบทอดมัน ไม่เพียงแต่เขาจะสามารถช่วยคนรู้จักของเขา แต่เขาจะสามารถใช้แกนสีทองของกฎได้เต็มความสามารถเช่นกัน
เจี้ยนเฉินส่งตัวฉิงยี่หยวนไปข้างหน้า นางไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น หลังจากนั้นเมื่อนางได้ยินเจี้ยนเฉินพูดถึงมรดก นางก็ตกตะลึงทันที
ร่างมายาของผู้เชี่ยวชาญมนุษย์ที่บินอยู่ในอากาศมองไปที่ฉิงยี่หยวน หลังจากพิจารณานางเล็กน้อย เขาก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ “นางสามารถ”
เขาไม่ได้ถามความสมัครใจของฉิงยี่หยวน ด้วยเหตุนั้น แกนสีทองของกฎก็ลอยมาอยู่ตรงหน้าเขากลายเป็นแสงสีทองและพุ่งเข้าที่หัวของฉิงยี่หยวน
ทันใดนั้นฉิงยี่หยวนก็เปล่งประกายแสงสีทอง พลังอันบริสุทธิ์บริสุทธิ์จากกฎแห่งกระบี่หมุนรอบตัวนาง ทำให้นางหลับตาอย่างไม่สามารถควบคุมได้และเข้าสู่ความเข้าใจ นางยอมรับมรดก