ตอนที่ 2337: เปิดโลกจิ๋ว

“ตกลง” เจี้ยนเฉินรู้สึกดีใจมาก วิธีการบ่มเพาะของจอมปราชญ์สูงสุดและเป็นผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับพลังเซียนธาตุแสงนั้นเป็นสิ่งล่อใจที่เขาไม่สามารถต้านทานได้

เจี้ยนเฉินรีบออกไปคนเดียว เขาควบแน่นปีกธาตุแสงหนึ่งคู่และบินไปยังภูมิภาคที่ไร้ผู้คน

ผู้พิทักษ์ 8 คนเปิดตาเล็กน้อย พวกเขามองดูเจี้ยนเฉินจากไป แต่พวกเขาก็ไม่ได้หยุดเขา

แปดคนนั้นเป็นผู้ติดตามของตงหลินหยานเซว่ การปกป้องตงหลินหยานเซว่เป็นความรับผิดชอบของพวกเขา ดังนั้นก่อนที่พวกเขาจะได้รับอนุญาตจากตงหลินหยานเซว่ พวกเขา 8 คนจึงไม่สามารถออกไปไหนได้เหมือนเจี้ยนเฉิน

เจี้ยนเฉินบินไปทั่วโลกภายในศาลาศักดิ์สิทธิ์อย่างรวดเร็ว เขาไม่ได้ปกปิดความแข็งแกร่งของเขาอีกต่อไป เขาปะทุด้วยความเร็วเต็มพิกัด เขาสามารถข้าม 1,000 กิโลเมตรได้ในการขยับปีกครั้งเดียว และในไม่ช้าเขาก็มาถึงในพื้นที่ว่างเปล่า

ระหว่างทางเขาพบกับราชาเทพธาตุแสงมากมาย เขาสามารถตรวจจับตำแหน่งของพวกเขาล่วงหน้าและหลีกเลี่ยงพวกเขาได้อย่างง่ายดาย

ตอนนี้เขาสามารถสัมผัสถึงสิ่งต่าง ๆ ในระยะหลายหมื่นกิโลเมตร ในขณะที่ราชาเทพธาตุแสงอย่างมากที่สุดก็อยู่ในระดับจุดสูงสุดของราชาเทพช่วงกลาง ภายใต้อิทธิพลของหมอก พวกเขาสามารถสัมผัสได้เพียงสิ่งที่อยู่ในระยะพันกิโลเมตรเท่านั้น

ผลก็คือไม่มีใครระหว่างทางตรวจพบเจี้ยนเฉิน

ไม่นานเจี้ยนเฉินก็มาถึงในสถานที่ที่ไม่มีใคร มันเป็นเทือกเขาที่แห้งแล้ง พลังเซียนธาตุแสงในพื้นที่นั้นเบาบางมาก ผู้คนจึงไม่เข้ามาที่นี่

เจี้ยนเฉินหยุดในหุบเขาที่อยู่ในภูเขาลึก ภูเขารอบตัวเขาตั้งอยู่เหมือนแอ่งน้ำ ดังนั้นแม้ว่าจะมีสิ่งรบกวนจากการเปิดตัวของโลกจิ๋ว แต่เขาก็สามารถใช้สิ่งรอบตัวเพื่อปกปิดมันได้เล็กน้อย

“จิตวิญญาณวัตถุ เปิดโลกจิ๋วที่นี่” เจี้ยนเฉินแอบเรียกหาจิตวิญญาณวัตถุ เขาไม่สามารถสัมผัสถึงการดำรงอยู่ของจิตวิญญาณวัตถุได้อีกต่อไป แต่เนื่องจากจิตวิญญาณวัตถุได้รับการควบคุมขั้นพื้นฐานเหนือหอคอยธาตุแสง เขาจึงเทียบเท่ากับโลกที่นี่ เขาจะรู้สึกถึงทุกสิ่งที่เกิดขึ้นภายในหอคอยธาตุแสง

ตามที่คาดไว้ พื้นที่ในหุบเขาเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ราวกับว่าพลังอันยิ่งใหญ่และล่องหนหายไปอย่างกะทันหัน พื้นที่ที่นั่นบิดเบี้ยว

ภายในพริบตา เทือกเขาที่แห้งแล้งที่เจี้ยนเฉินยืนอยู่นั้นถูกห่อหุ้มด้วยพลังมิติอันยิ่งใหญ่ มิติที่นั่นสั่นสะเทือนตลอดเวลาขณะที่สภาพแวดล้อมบิดเบี้ยว มันกลายเป็นภาพพร่ามัว

เจี้ยนเฉินแอบขมวดคิ้วเมื่อเห็นสิ่งดังกล่าว เขาจ้องไปที่พื้นที่ที่บิดเบี้ยวซึ่งแผ่กระจายไปหาเขา เขาเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียว เขาก็ปรากฏตัวออกไปหนึ่งพันเมตรเหมือนที่หายตัวไป

อย่างไรก็ตาม ก้อนหินขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ตรงจุดเดิมถูกห่อหุ้มด้วยมิติที่บิดเบี้ยว มันร่วงเป็นชิ้น ๆ อย่างเงียบ ๆ

“ทำไมเจ้าถึงสร้างความวุ่นวายมากมาย ? ” เจี้ยนเฉินใจหายวาบเล็กน้อย ความวุ่นวายนั้นยิ่งใหญ่เกินไป หากสิ่งนี้ยังคงดำเนินต่อไป ราชาเทพธาตุแสงก็จะมุ่งหน้ามาทางนี้ในไม่ช้า

“นายท่าน ประตูสู่โลกจิ๋วนั้นยากเกินกว่าจะเปิดได้ ข้าเพิ่งได้รับความเข้าใจพื้นฐานเกี่ยวกับหอคอยธาตุแสง ข้าจึงสามารถใช้พลังได้เพียงบางส่วนเท่านั้น -ข้า- ข้ายังต้องการเวลา…” ในเวลาเดียวกันน้ำเสียงที่ตึงเครียดของจิตวิญญาณวัตถุก็ดังขึ้นในหัวของเจี้ยนเฉิน

เห็นได้ชัดว่าความยากลำบากในการเปิดโลกจิ๋วนั้นยิ่งใหญ่เกินกว่าที่จิตวิญญาณวัตถุคาดการณ์ไว้ ด้วยความสามารถในปัจจุบันของเขา มันเป็นความเคร่งเครียดที่ชัดเจนอย่างยิ่งสำหรับเขาที่จะเปิดโลกจิ๋ว

ท้ายที่สุด ความทรงจำที่เขาสืบทอดนั้นไม่สมบูรณ์ มันเป็นเพียงเศษเสี้ยวเล็กน้อย ดังนั้นเขาจึงไม่รู้ว่าเขาต้องการพลังมากแค่ไหนในการเปิดประตูนี้

ความไม่สงบค่อยๆเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ คลื่นพลังงานและพลังของมิติแผ่ขยายออกไปนอกขอบเขตของภูเขาอย่างควบคุมไม่ได้

ความคิดเห็น