ตอนที่ 2348: ทายาทของจอมปราชญ์สูงสุด (3)

ผู้นำแห่งยอดเขาตะวันเดือด กงซุนอี้ดูเหมือนจะบ้าไปแล้ว เขาใช้ทักษะลับในการเผาผลาญพลังชีวิต ปลดปล่อยพลังของวัตถุเทพอย่างมากเท่าที่จะทำได้เพื่อโจมตีเจี้ยนเฉิน เขาพยายามที่จะหยุดอีกฝ่ายจากการรับมรดก

เขาปักใจเชื่อแล้วว่าตราประทับของจอมปราชญ์สูงสุดเป็นของเขา สิ่งที่เจี้ยนเฉินเอาไปจากตราประทับ มันก็หมายความว่าเขาสูญเสียส่วนหนึ่งของมรดกนั้นไป

ในเวลานี้ เจี้ยนเฉินกำลังดูดซับเนื้อหาของตราประทับโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ตราประทับของจอมปราชญ์สูงสุดต่อต้านมากขึ้นเรื่อย ๆ หากสิ่งนี้ดำเนินต่อไป ไม่นานมันจะหลุดพ้นจากเขา

เป็นผลให้เขาไม่มีเวลาว่างที่จะจัดการกับเหล่าราชาเทพธาตุแสงอีกต่อไป เขายืนอยู่ในอากาศ ความคิดทั้งหมดของเขาจมลงอยู่ในตราประทับ

ในขณะนั้นดูเหมือนว่าเขาไม่ได้ป้องกันใด ๆ กับโลกภายนอกเลย

คราวนี้กงซุนอี้ปลดปล่อยพลังทั้งหมดที่เขาสามารถทำได้กับวัตถุเทพ เขาแกว่งอาวุธไปทางเจี้ยนเฉินอย่างแรงด้วยคลื่นพลังงานที่น่าอัศจรรย์

ทันใดนั้นก็มีเสียงระเบิดดัง เจี้ยนเฉินถูกกระบี่ของกงซุนอี้กระแทกไปเต็ม ๆ

ฉากนี้ทำให้กงซุนอี้ตกตะลึง บางทีอาจเป็นเพราะเขาไม่ได้จินตนาการว่าเขาจะโจมตีเจี้ยนเฉินได้อย่างง่ายดาย

อย่างไรก็ตามจากนั้นเขาก็รู้สึกดีใจมาก เขารู้ดีว่าเจี้ยนเฉินไม่ได้ป้องกันตัวจากการโจมตี เขาใช้เพียงร่างกายเป็นเกราะรับ

ตามความเชื่อของกงซุนอี้ ไม่ว่าจะทรงพลังแค่ไหน ไม่ว่าร่างของเจี้ยนเฉินจะยอดเยี่ยมแค่ไหน เขาก็จะต้องชดใช้ด้วยค่าตอบแทนที่สูงมากหลังจากถูกวัตถุเทพโจมตี แม้ว่าเขาจะไม่ตาย เขาก็คงใกล้ตาย

ข้างหลังกงซุนอี้ เหล่าราชาเทพธาตุแสงคนอื่น ๆ ที่มีวัตถุเทพต่างก็มีความสุขเมื่อพวกเขาเห็นเจี้ยนเฉินถูกวัตถุเทพของกงซุนอี้โจมตี พวกเขารีบควบคุมวัตถุเทพของตัวเองและส่งมันไปยังเจี้ยนเฉิน พวกเขาใช้กำลังเต็มที่ในการพยายามฆ่าเจี้ยนเฉิน

ทันใดนั้นเสียงระเบิดก็ออกมาอย่างต่อเนื่อง เจี้ยนเฉินไม่ได้ตอบโต้การโจมตีของพวกเขา เขาไม่ได้หลบ เขารับการโจมตีของพวกเขาด้วยร่างกาย

วัตถุเทพกระแทกใส่เจี้ยนเฉินไปรอบ ๆ ทันที ขณะที่พวกมันกระแทกร่างเพรียวของเขาด้วยอานุภาพรุนแรง ในที่สุดค้อนขนาดใหญ่ก็ตกลงมาจากท้องฟ้าและกระทบศีรษะของเจี้ยนเฉินเหมือนสายฟ้า คลื่นพลังงานอันทรงพลังทำให้มิติบิดเบือน

เจี้ยนเฉินร่วงลงมาบนพื้นทันที

“มันอะไรกัน ? ทำไมเจียงหยางที่อยู่ยงคงกระพันไม่สามารถโต้กลับได้…”

“ต้องเป็นเพราะตราประทับของจอมปราชญ์สูงสุด เจียงหยางอาจต้องการที่จะทำความเข้าใจตราประทับ แต่มันก็ไม่รู้จักเขาในท้ายที่สุด มันดูดวิญญาณของเขาออกไปและทำลายประสาทสัมผัสเกี่ยวกับโลกภายนอกของเขา”

“มหัศจรรย์ เราสามารถฆ่าเขาได้โดยไร้กังวลในตอนนี้ ผู้คนมากมายพูดว่าเจียงหยางคือฉิงฉันที่ปลอมตัวมา ถ้าเราฆ่าเขาจริง ๆ เชื้อสายนักรบวิญญาณจะสูญเสียสมาชิกอีก 1 คน นั่นเป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยมมาก…”

“ความดีความชอบของการฆ่าเจียงหยางจะเป็นของเราทุกคน เรามาลงมือกัน แล้วเราจะได้รับรางวัล … ”

…

ในระยะไกล เหล่าราชาเทพธาตุแสงหลายคนร้องตะโกนและทะยานเข้ามา

ราวกับว่าเจียงหยางตายแล้วในสายตาของพวกเขา แม้ว่าเขาจะอยู่ยงคงกระพันก่อนหน้านี้

อย่างไรก็ตามราชาเทพธาตุแสงที่มีวัตถุเทพไม่ได้แจ่มใสเลย แต่จิตใจของพวกเขาหนักอึ้งยิ่งขึ้น ใบหน้าของพวกเขาน่าเกลียดมาก เพราะพวกเขาไม่เห็นแม้แต่หยดเลือดสักหยดเดียว

คนที่มีระดับการบ่มเพาะใกล้เคียงกับพวกเขาถูกโจมตีด้วยร่างกายที่ไร้สิ่งป้องกันมากกว่าสิบครั้งจากวัตถุเทพ แต่ถึงกระนั้นเลือดก็ยังไม่ไหลออกมา ใครจะเชื่อสิ่งนี้ถ้าพวกเขาไม่ได้เห็นด้วยตาของตนเอง ?

“วิถีของเซียนจอมปราชญ์ ! ” ในขณะเดียวกัน จิตใจของเจี้ยนเฉินก็สั่นคลอนในขณะที่เขาจมอยู่ภายในตราประทับของจอมปราชญ์สูงสุด เขาเต็มไปด้วยความยินดี

ในที่สุดเขาก็พบวิธีการบ่มเพาะของจอมปราชญ์สูงสุดในตราประทับ

วิธีการบ่มเพาะสร้างขึ้นโดยเจ้านายคนก่อนของหอคอยธาตุแสง มันถูกเรียกว่าวิถีของเซียนจอมปราชญ์

“ดูดซับ ! ” เจี้ยนเฉินหมกมุ่นกับทุกสิ่งที่เกี่ยวข้องกับวิธีการบ่มเพาะทันทีโดยไม่ลังเล

จู่ ๆ ส่วนของตราประทับที่เจาะรายละเอียดของวิธีการบ่มเพาะได้หลั่งไหลเข้ามาในหัวของเจี้ยนเฉินทันทีเหมือนน้ำท่วม เจี้ยนเฉินรู้สึกว่าศีรษะของเขาบวมอย่างเจ็บปวดทันทีที่ข้อมูลอันมหาศาลถูกบีบเข้าสู่หัวของเขา

จำนวนข้อมูลนั้นมากเกินไปมากจนเจี้ยนเฉินพบว่ามันมากเกินไปกับระดับการบ่มเพาะในปัจจุบันของเขา

ข้างนอก ราชาเทพธาตุแสงพร้อมวัตถุเทพรวมตัวกันรอบ ๆ เจี้ยนเฉิน ดวงตาของพวกเขาเบิกกว้างขณะที่จ้องมองเจี้ยนเฉินซึ่งนั่งอยู่บนพื้น ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความตกใจอย่างที่สุด

เจี้ยนเฉินปกคลุมไปด้วยบาดแผลจำนวนมาก มันมาจากวัตถุเทพในมือของพวกเขา

แต่ไม่มีข้อยกเว้น บาดแผลทั้งหมดเป็นเพียงรอยขีดข่วน พวกมันเกือบจะทำร้ายอวัยวะสำคัญของเขา แต่มันกลับไม่เพียงพอที่จะทำให้เขาหลั่งเลือด

สิ่งที่ทำให้พวกเขาประหลาดใจมากขึ้นคือบาดแผลของเจี้ยนเฉินหายเป็นปกติในอัตราที่มองเห็นได้

ความคิดเห็น