ตอนที่ 2372
ตอนที่ 2384 - จอมปราชญ์สูงสุดน้ำตาโลหิตจากไป
October 21, 2026
ตอนที่ 2384 – จอมปราชญ์สูงสุดน้ำตาโลหิตจากไป
“ข้าไม่เคยคิดเลยว่าจริง ๆ แล้วข้าจะไปกระตุ้นความสนใจของจอมปราชญ์สูงสุดเข้าจริง ๆ …” เจี้ยนเฉินรู้สึกหมดหนทางอย่างที่สุดเมื่อเขาเผชิญกับจอมปราชญ์สูงสุด
เจ้านายเก่าของจิตวิญญาณกระบี่คู่นั้นมีตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวซึ่งมาถึงขั้นจอมปราชญ์สูงสุด เจี้ยนเฉินเข้าใจอย่างลึกซึ้งว่าผู้เชี่ยวชาญดังกล่าวมีพลังมากเพียงใด
แน่นอนว่าเขาไม่มีโอกาสที่จะหลบหนีเมื่ออยู่ต่อหน้าตัวตนเช่นนั้น ในความหมายถึงพลังทั้งหมดของเขา รวมถึงหอคอยอนัตตาซึ่งเป็นเหมือนของเด็กเล่นเมื่ออยู่ต่อหน้าจอมปราชญ์สูงสุด
ตามความเป็นจริงถึงแม้ว่าเขาจะหลอมรวมจิตวิญญาณกระบี่คู่ได้ โดยไม่คำนึงถึงค่าตอบแทนและปลดปล่อยพลังบรรพกาล เขาก็จะไม่สามารถสะกิดจอมปราชญ์สูงสุดได้
อย่าลืมว่า เขาไม่ได้ครอบครองวิธีการบ่มเพาะสูงสุดของเจ้านายเก่าของจิตวิญญาณกระบี่คู่ และกระบี่ก็ไม่ได้อยู่ในสภาพที่สมบูรณ์เช่นกัน พลังจากการหลอมรวมจิตวิญญาณกระบี่จะได้รับผลกระทบ
ยิ่งกว่านั้นแม้ว่าเขาต้องการที่จะหลอมรวมวิญญาณจิตกระบี่ตอนนี้ เขาก็ขาดพลังในการทำเช่นนั้นอย่างสมบูรณ์
นี่เป็นเพราะร่างกายของเขา เลือดของเขา ความเข้าใจทั้งหมดและพลังของเขาถูกยับยั้งไว้อย่างแน่นหนา สิ่งเดียวที่เคลื่อนไหวต่อไปได้ก็คือวิญญาณของเขา
อย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินไม่รู้ว่าในขณะนี้ดวงตาของไคยะก็กลายเป็นสีดำสนิท
ความมืดดูเหมือนไร้ขอบเขตเหมือนดั่งท้องฟ้าที่ไม่มีดาว มันมืดมิดมาก
มันดูเหมือนว่าเป็นพื้นที่แห่งความมืดไม่มีที่สิ้นสุดซ่อนอยู่ในดวงตาของไคยะ
สายตาจ้องมองมานั้นราวกับว่ามาจากส่วนลึกของพื้นที่มืดมิด
การจ้องมองนั้นช่างเย็นชาและไร้อารมณ์โดยมองดูทุกชีวิตเป็นเหมือนมด มันจ้องมองมาจากระยะไกลมองผ่านความมืดที่ไม่รู้จบ
ร่างที่พร่ามัวควบแน่นออกมาจากทะเลเลือดก็พลันโผล่พรวดพราดออกมาอยู่ต่อหน้าเจี้ยนเฉิน สายตาที่จ้องมองจากร่างที่ปรากฏขึ้นอย่างเงียบ ๆ นั้นมีความเย็นชาและไร้อารมณ์เช่นเดียวกัน มันดูถูกคนอื่น ๆ เหมือนไม่มีอะไรเลย
การจ้องมองที่ไม่มีใครสามารถสัมผัสได้ภายใต้ร่างสีแดงเลือดจ้องตรงไปที่ไคยะ
ในส่วนลึกของดวงตาของไคยะ การจ้องมองมาจากที่ไกล มันเย็นชามาก ทำให้สบตากันกับจอมปราชญ์สูงสุดน้ำตาโลหิต
ทันใดนั้นดวงตาของจอมปราชญ์สูงสุดน้ำตาโลหิตก็พลันหรี่แคบลง เมื่อเขาเห็นการจ้องมองจากส่วนลึกของดวงตาไคยะ เขาเหลือบมองไปที่นางอย่างลึกซึ้งและไม่ได้พูดอะไรเลย เขาหันหลังกลับและจากไป
ในขณะนั้น ร่างสีแดงเลือดควบแน่นตรงหน้าเจี้ยนเฉิน ก่อนจะจางหายไปอย่างสมบูรณ์ ทะเลเลือดที่ไร้ขอบเขตซึ่งห่อหุ้มที่ราบรกร้างทั้งหมดหายไปในเวลาเดียวกัน
จอมปราชญ์สูงสุดน้ำตาโลหิตได้จากไปแล้ว !
ทันทีที่โลกกระจ่างใส พลังงานดั้งเดิมก็เริ่มไหลเวียนและกฎของโลกก็เริ่มกลับมาทำงานอีกครั้ง อิทธิพลของจอมปราชญ์สูงสุดน้ำตาโลหิตเหนือที่ราบรกร้างได้หายไปหมดแล้วกลับไปสู่ปกติ
เจี้ยนเฉินตกตะลึงเมื่อเขาเห็นร่างสีแดงเลือดจางหายไปจากตรงหน้าเขา เขาค่อนข้างสับสน
เขามั่นใจว่าจิตวิญญาณกระบี่ของเขาได้สัมผัสกับจอมปราชญ์สูงสุด ในอดีต จิตวิญญาณกระบี่คู่ได้ก่อให้เกิดการบาดเจ็บล้มตายมากมายต่อโลกแห่งเซียน เขาได้รับการสืบทอดจิตวิญญาณกระบี่คู่และฝึกฝนปราณกระบี่ลึกซึ้งที่สร้างโดยเจ้านายเก่าของจิตวิญญาณกระบี่คู่ ดังนั้นโดยทั่วไปแล้วเขาจึงกลายเป็นผู้สืบทอดต่อไป ไม่น่าจะเป็นไปได้ที่จอมปราชญ์สูงสุดจะไว้ชีวิตเขา
แม้จะเป็นเช่นนั้น จอมปราชญ์สูงสุดก็จากไปในทันที
เจี้ยนเฉินรู้สึกว่าสิ่งนี้แปลกมาก แต่เขาไม่สามารถเข้าใจได้ว่าทำไมไม่ว่าเขาจะคิดอย่างไร
อย่างไรก็ตามมันไม่ใช่เวลาที่จะต้องพิจารณาหาเหตุผลอย่างชัดเจน โดยไม่คำนึงถึงสาเหตุที่ทำให้จอมปราชญ์สูงสุดน้ำตาโลหิตจากไปอย่างกะทันหัน การหลบหนีจากสถานที่นี้เป็นลำดับความสำคัญสูงสุดของเขาในขณะนี้
“ไปกันเถอะ ! ” เจี้ยนเฉินพลันดึงไคยะทันทีและหลบหนีด้วยความเร็วดุจสายฟ้า
ผู้เชี่ยวชาญระดับขอบเขตตั้งต้นทุกคนในที่ต่าง ๆ ยังคงสั่นเทา สีหน้าของพวกเขาซีดอย่างผิดปกติในขณะที่ยืนอยู่ที่นั่นอย่างว่างเปล่า พวกเขาไม่มีสติ พวกเขาไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรต่อไป
ถึงแม้ว่าจอมปราชญ์สูงสุดน้ำตาโลหิตจะจากไป แต่การมาถึงของเขาก็ทำให้ผู้เชี่ยวชาญสูงสุดทุกคนเข้าใจว่าถ้ำลึกลับแห่งนี้เกี่ยวข้องกับเขาอย่างแน่นอน