ตอนที่ 2411 : อันตราย (2)

“ไคยะ เราไม่อาจจจะอยู่บนยานอวกาศนี่ต่อได้ เราต้องออกไปเดี๋ยวนี้” เจี้ยนเฉิน ตัดสินใจทันที เขาเดินออกมาเพื่อออกตามหาตัวผู้เชี่ยวชาญจากจักรวรรดิกลางหาวอีกครั้ง

“เจ้าว่ายังไงไงนะ หยางยู่เทียน ? เจ้าอยากจะออกจากยานอวกาศตอนนี้เลยรึ ? ” หนึ่งในผู้เชี่ยวชาญมองมาที่เจี้ยนเฉินด้วยความแปลกใจเมื่อได้ยินแบบนั้น

แม้ว่าผู้เชี่ยวชาญขอบเขตบรรพกาลจะสามารถเดินทางที่มิติภายนอกได้ แต่มันก็ไม่ได้ปลอดภัยเท่ากับการอยู่บนยานอวกาศ

ยิ่งกว่านั้นยานอวกาศก็เดินทางได้เร็วกว่าผู้เชี่ยวชาญขั้นอสงไขย มันเป็นไปไม่ได้ที่ผู้เชี่ยวชาญที่อยู่ต่ำว่าขั้นบรรพกาลจะเร็วกว่ายานอวกาศได้

พวกเขากำลังจะเดินทางถึงที่ราบประกายดาว แต่เจี้ยนเฉินกลับบอกว่าต้องการจะออกจากยานอวกาศไป ซึ่งนั่นทำให้เหล่าผู้เชี่ยวชาญจากจักรวรรดิกลางหาวต่างก็พากันสับสน

“ข้ามีเรื่องบางอย่างต้องไปจัดการ ข้าจะไม่ไปยังที่ราบประกายดาวกับพวกเจ้า” เจี้ยนเฉินพูดโดยไม่คิดอธิบายอะไรอีก

ที่ยานอวกาศมีค่ายกลห่อหุ้มเอาไว้ หากเขาต้องการจะออกจากยานอวกาศไป เขาต้องให้ผู้พิทักษ์หยุดเรือและทำการเปิดค่ายกลนี้ออก

หากเป็นคนอื่นเรียกร้องเรื่องแบบนี้มา ผู้พิทักษ์คงไม่มีทางตกลงเพราะพวกเขาไม่อยากจะเสียเวลาเพื่อจะมาหยุดยาน รวมถึงเสียพลังงานในการเพิ่มความเร็วของยานอวกาศด้วย

แต่สถานะของเจี้ยนเฉินนั้นพิเศษต่อผู้พิทักษ์รวมถึงความแข็งแกร่งที่เขามี ดังนั้นจึงเป็นธรรมดาที่พวกนี้ไม่กล้าจะปฏิเสธเขา

เจี้ยนเฉินและไคยะได้ออกจากยานอวกาศไป หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็ดึงเอายานอวกาศออกมาจากแหวนมิติของเขา ไม่นานพวกเขาก็บินไปยังอีกทางและหายตัวไปในไม่ช้า

ครึ่งวันหลังจากที่เจี้ยนเฉินและไคยะจากไป ยานอวกาศขนาดใหญ่นั้นกลับสั่นไหวอย่างรุนแรง

อวกาศที่อยู่รอบ ๆ ยานจู่ ๆ ก็อัดแน่นขึ้นมาเพราะแรงกดดันมหาศาล มันราวกับว่ายานนี้กำลังเดินทางฝ่าโคลนออกไป แรงต้านที่นั่นทำให้ยานอวกาศช้าลงไปเรื่อย ๆ ก่อนที่สุดท้ายจะหยุดตัวลง

ต่อมามหาสมุทรสีฟ้ากลับปรากฏขึ้นมาโดยรอบ มันเหมือนมหาสมุทรที่กว้างใหญ่ คลื่นในทะเลถาโถมซัดเข้ามาอย่างต่อเนื่อง

มหาสมุทรแห่งนี้กลับปรากฏขึ้นมาในอวกาศรอบนอกห่อหุ้มตัวยานอวกาศเอาไว้

ยานอวกาศนี้ราวกับเรือลำน้อยในทะเลที่กว้างใหญ่ แค่พริบตาเดียวก็ถูกมหาสมุทรแห่งนี้กลืนกินและหายไปอย่างสิ้นเชิง

หากมองจากไกล ๆ แล้วจะเห็นได้ว่ามหาสมุทรแห่งนี้เหมือนกับหลุมดำที่ห่อหุ้มตัวยานอวกาศเอาไว้

มหาสมุทรนี้ไม่ใช่ของจริงแต่อัดแน่นขึ้นมาจากพลังงานอันน่ากลัวและพลังของกฎ มันมีแรงกดดันมหาศาล

แรงกดดันเพียงอย่างเดียวก็เพียงพอจะทำให้ค่ายกลที่ปกป้องเรือเอาไว้นั้นสั่นไหวอย่างรุนแรงและหายไปในไม่ช้า

ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตบรรพกาลของจักรวรรดิกลางหาวที่อยู่ชั้นบนสุดของยานอวกาศต่างก็รับรู้ได้ถึงสถานการณ์ภายนอกได้ สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปทันที พวกเขาต่างก็รู้สึกกลัวและตกตะลึง

แม้แต่อี้เจี้ยนปิงก็ไม่อาจจะสงบจิตใจได้ เขาเองก็แสดงสีหน้าเคร่งเครียดออกมา

“เรามาจากจักรวรรดิกลางหาวของที่ราบหยกวารี ผู้อาวุโสโปรดเมตตาด้วย ! ” อี้เจี้ยนปิงและคนของเขาอีก 5 คนต่างก็ตะโกนออกมา พวกเขารีบไปรวมตัวกันที่ดาดฟ้าเรือทันที

“เรามาจากตระกูลอันธกาลของที่ราบหยกวารี ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของหัวหน้าตระกูล นายน้อย อันเย่จิวหยูอยู่ในยานอวกาศนี้ด้วย ผู้อาวุโส โปรดปราณีด้วย…” ผู้อาวุโสเงาภูตพุ่งออกมาและบอกฐานะของตัวเองทันที

“ เรามาจากองค์กรพหุวารีแห่งที่ราบหยกวารี….”

ในเวลาเดียวกันตระกูลชั้นนำที่อยู่บนยานอวกาศต่างก็ได้รับข้อความจากอี้เจี้ยนปิงและคนอื่น ๆ พวกเขารีบขึ้นไปที่ดาดฟ้าเรือและบอกฐานะของตัวเองทันที

ความคิดเห็น