ตอนที่ 2417 : นิกายเบญจา

เจี้ยนเฉินและไคยะยืนอยู่ภายในค่ายกลเคลื่อนย้ายในเมือง ค่ายกลเคลื่อนย้ายค่อย ๆ ทำงาน แสงสีขาวในค่ายกลค่อย ๆ ส่องแสงออกมา พวกกำลังจะถูกส่งไปยังนิกายเบญจา

แต่ตอนนั้นเองใจของเจี้ยนเฉินก็หายวูบ การรับรู้ได้ถึงอันตรายได้ปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง

“ เขาหาตำแหน่งเราเจอแล้ว ไม่นานเขาคงต้องมาถึงที่ราบประกายดาว เราต้องรีบแล้ว เราต้องถูกส่งไปก่อนที่เขาจะมาถึงที่ราบประกายดาว” เจี้ยนเฉินพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เมื่อพูดจบค่ายกลก็ได้ระเบิดแสงสีขาวออกมาก่อนที่พวกเขาจะหายตัวไปภายใต้พลังงานนั้น

นิกายเบญจาคือหนึ่งในองค์กรชั้นนำของที่ราบประกายดาว พวกนั้นแข็งแกร่งอยู่อันดับ 9 ของที่ราบประกายดาว

แม้ว่าจะอยู่แค่อันดับ 9 แต่ที่ราบประกายดาวนั้นเป็นรองแค่ที่ราบศักดิ์สิทธิ์ทั้งเจ็ดแห่ง มันมีนิกายและตระกูลนับไม่ถ้วนและที่ราบแห่งนี้ก็เต็มไปด้วยผู้เชี่ยวชาญ มันแสดงให้เห็นแล้วว่านิกายเบญจาแข็งแกร่งแค่ไหนถึงสามารถก้าวขึ้นมาระดับสูงในหมู่องค์กรมากมายแบบนี้ได้

บรรพชนของนิกายเบญจาคือเมฆจุดที่น่านับถือ เขาเป็นคนที่โด่งดังไปทั่วโลกเซียน

นี่เพราะเมฆจุดที่น่านับถือเข้าใจทั้งกฎเวลาและมิติ กฎทั้งสองนั้นส่งเสริมกันและกันจนสามารถปลดปล่อยพลังที่น่าทึ่งออกมาได้ มันทำให้ความแข็งแก่รงของเมฆจุดที่น่านับถือเพิ่มมากขึ้น จนเพียงพอที่จะถือว่าเขาไร้เทียมทานในระดับที่เขาอยู่ได้

นิกายเบญจามีค่ายกลเคลื่อนย้ายภายนอก 3 แห่ง หนึ่งในนั้นอยู่ที่นิกาย ค่ายกลซึ่งมีไว้สำหรับศิษย์โดดเฉพาะ ส่วนอีก 2 แห่งนั้นอยู่ที่เมืองขนาดใหญ่ 2 เมืองที่นิกายเบญจาดูแลอยู่

เมืองแสงเพลิงคือหนึ่งในเมืองใหญ่สองเมืองที่นิกายเบญจาดูแลอยู่

ลานใจกลางเมืองนั้นดูวุ่นวาย ผู้บ่มเพาะเดินเข้าออกไปมาและมีค่ายกลเคลื่อนย้ายหลายสิบอันที่ส่องแสงส่งผู้คนออกไปยังเขตอื่น ๆ อย่างต่อเนื่อง

ตอนนั้นค่ายกลเคลื่อนย้ายอันหนึ่งได้ส่องแสงออกมาพร้อมกับเจี้ยนเฉินและไคยะได้ปรากฏตัวขึ้นในเมืองนั้น ค่ายกลเคลื่อนย้ายนี้เงียบผิดปกติ มันเหมือนไม่ได้ใช้งานมานานกว่าสิบวันรึอาจจะนานกว่านั้นซึ่งตัดกันกับค่ายกลเคลื่อนย้ายหลายสิบอันที่นั่น

คนดูแลค่ายกลเคลื่อนย้ายนั้นเป็นชายวัยกลางคนในชุดเครื่องแบบของนิกายเบญจา เขาอยู่ขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 1

ค่ายกลเคลื่อนย้ายภายนอกนั้นคือสมบัติขององค์กรที่ไม่อาจจะมองข้ามได้ ผลก็คือไม่ใช่แค่มีค่ายกลปกป้องครอบคลุมค่ายกลเคลื่อนย้ายทุกอันเอาไว้ แต่คนที่ดูแลก็ยังอยู่ถึงขอบเขตตั้งต้นด้วย

เจี้ยนเฉินแผ่พลังออกมาเล็กน้อยและปลอมตัวเป็นผู้เชี่ยวชาญขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 3 เขาได้ทำการเจรจากับคนที่คอยดูแลค่ายกลเคลื่อนย้ายทันที

“ข้าต้องการไปยังที่ราบรุ่งโรจน์”

“ที่ราบรุ่งโรจน์ไกลจากที่ราบประกายดาวอย่างมาก ข้าไม่อาจจะส่งเจ้าไปถึงที่นั่นโดยตรงได้ ข้าส่งเจ้าไปถึงได้แค่ที่ราบโลหิต” ผู้เชี่ยวชาญขั้นอสงไขยตอบกลับ

“งั้นข้าจะไปที่ที่ราบโลหิต” เจี้ยนเฉินตอบกลับอย่างใจเย็นแต่ในใจเขารู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา

อันตรายที่เขารับรู้ได้นั้นมากขึ้นเรื่อย ๆ ผู้เชี่ยวชาญลึกลับที่ไล่ตามเขามานั้นเข้าใกล้เขามากขึ้นเรื่อย ๆ เขาต้องรีบออกจากที่นี่โดยเร็วที่สุด

คนของนิกายเบญจามองไปที่เจี้ยนเฉินและไคยะ เขาได้พูดขึ้นด้วยท่าทีเฉยเมย “เหรียญผลึกห้าสี 55 เหรียญต่อคนเพื่อไปยังที่ราบโลหิต สองคนก็ 100 เหรียญ ยิ่งกว่านั้นพวกเจ้าห้ามเอาสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ในสมบัติมิติไปด้วย ไม่งั้นแล้วค่ายกลจะตรวจจับได้ “

เจี้ยนเฉินพยักหน้า เหรียญผลึกห้าสี 50 เหรียญต่อคนถือว่าเป็นราคาที่พอเหมาะ มันถูกกว่าตอนที่เขาออกมาจากที่ราบรกร้าง

เขาได้ส่งเหรียญผลึกให้กับอีกฝ่ายและเดินผ่านค่ายกลตรวจสอบไปพร้อมกับไคยะ ก่อนจะเข้าไปยังค่ายกลเคลื่อนย้าย

แม้ว่าเขาจะมีสมบัติมิติกับตัวโดยที่เฮยหยาและ ฉิงยี่หยวนอยู่ด้านใน แต่พวกนั้นก็อยู่ในหอคอยอนัตตา เพราะแบบนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่ค่ายกลจะตรวจจับได้เมื่อคิดจากคุณภาพของหอคอยอนัตตา

ในเวลาเดียวกันผู้อาวุโสภูผามหานทีก็มุ่งหน้าที่ที่ราบประกายดาวด้วยความเร็วอันน่ากลัว พื้นดินของที่นั่นเริ่มชัดเจนขึ้นมาในสายตาของเขา

ความคิดเห็น