ตอนที่ 2425 : ที่ราบรุ่งโรจน์

“เฮยหยา เจ้าเองก็ควรไปด้วย หากข้าตายในการต่อสู้นี้ เจ้าจะเป็นอิสระ เจ้าจะได้รับการปลดปล่อย” เจี้ยนเฉิน เรียกเฮยหยาออกมา

เขากำลังจะเผชิญหน้ากับอัครสูงสุด เขามั่นใจว่ามีโอกาสที่จะฆ่าคู่ต่อสู้ได้ด้วยการหลอมรวมกระบี่คู่ แม้ว่าอีกฝ่ายจะรอดไปได้ แต่เขาก็สามารถทำให้อีกฝ่ายบาดเจ็บสาหัสได้

แต่เขาต้องเตรียมตัวรับมือกับกรณีที่เลวร้ายที่สุด

“นายท่าน ท่านต้องไม่ตาย ท่านจะเป็นเจ้านายของข้าเสมอ ข้าจะไม่มีทางลืมความเมตตาที่ท่านมีให้ข้า” เฮยหยา มองไปที่เจี้ยนเฉิน มีแค่เขาที่รู้ว่าแม้ว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาจะเป็นเจ้านายและบริวาร แต่เจี้ยนเฉินไม่เคยปฏิบัติต่อเขาเหมือนบริวารเลย เจี้ยนเฉินถึงกับใช้ทรัพยากรที่ล้ำค่าจำนวนมากเพื่อทำให้เขาขึ้นมาถึงขอบเขตตั้งต้นได้

มีคนกี่คนในโลกเซียนที่ดูแลบริวารตัวเองแบบนี้ ?

ผลก็คือเฮยหยาไม่อาจจะลืมบุญคุณที่เจี้ยนเฉินมอบให้ได้

“นายท่าน เป็นข้าเองที่ไร้ประโยชน์ ข้าไม่อาจจะช่วยแก้ปัญหาของท่านได้ ข้ากลับเป็นได้แต่ภาระท่าน ข้าจะรอการกลับมาของท่าน” เฮยหยาคุกเข่าและก้มหน้าให้กับเจี้ยนเฉิน ก่อนที่จะออกจากอุกกาบาตนั้นไป

แต่เขาไม่ได้ออกไปจริง ๆ เขากลับไปนั่งที่อื่นห่างจากเจี้ยนเฉิน เพื่อรอคอยเจี้ยนเฉิน

“นายท่าน ท่านต้องรอด ท่านจะตายไม่ได้” เฮยหยาภาวนาในใจ เขายังคงนั่งอยู่ในอวกาศรอบนอกที่มืดมิด

ในเสี้ยวพริบตา เจี้ยนเฉินก็นั่งอยู่บนอุกกาบาตนั้นมา 3 วันแล้ว ระหว่างสามวันนี้เขาปรับพลังตัวเองให้ฟื้นฟูจนถึงขีดสุด ตอนนี้เขาอยู่ในสภาพที่ดีที่สุดแล้ว กระบี่คู่ทั้งสองเองก็พร้อมเช่นกัน ตราบใดที่เจี้ยนเฉินตัดสินใจ กระบี่นี่จะหลอมรวมกันทันทีและปลดปล่อยพลังทำลายล้างออกมา

แน่นอนกระบี่คู่ไม่ใช่วิธีเดียวที่เจี้ยนเฉินใช้จัดการกับผู้อาวุโสภูผามหานที เพื่อที่จะฆ่าอีกฝ่ายในคราวเดียว แกนเนื้อที่เขาได้รับมาจากที่ราบรกร้างเองก็คือไพ่ลับของเขาเช่นกัน

แกนเนื้อนี้คือพลังงานที่กุสต้ากักเก็บไว้ พลังงานด้านในนั้นน่ากลัวอย่างมาก แม้แต่ตอนที่เจี้ยนเฉินดูดซับมัน เขาก็ต้องระวังอย่างมากเพราะกลัวว่าจะทำลายสมดุลพลังงานด้านใน

ตอนนี้เขาตัดสินใจแล้ว หากการหลอมรวมกระบี่คู่ไม่อาจจะฆ่าอีกฝ่ายได้ เขาก็จะทำลายสมดุลของแกนเนื้อนี้และทำให้มันระเบิด

“มันผ่านมา 3 วันแล้ว ทำไมเขายังไม่มากัน ? ” เจี้ยนเฉินลืมตาขึ้นมาช้า ๆ สายตาเขาดูเย็นชาและมองผ่านอวกาศเพื่อมองไปยังที่ราบประกายดาว

ตามที่เขาเข้าใจเกี่ยวกับอีกฝ่าย 3 วันนี่น่าจะเพียงพอให้อีกฝ่ายมาถึงที่นี่

เจี้ยนเฉินยังคงรอต่อไป

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว วันที่สี่และห้าผ่านไป แต่ผู้อาวุโสภูผามหานทีก็ยังไม่มาตามหาเขา

เจี้ยนเฉินเริ่มหมดความอดทน เขาเริ่มหงุดหงิดขึ้นมาแทน

เขาเตรียมทุกอย่างเอาไว้แล้ว เขาพร้อมที่จะหลอมรวมกระบี่คู่และระเบิดแกนเนื้อของกุสต้า เขาได้ตัดสินใจว่าจะฆ่าอัครสูงสุดแต่อัครสูงสุดกลับไม่มา ผลก็คือเขาไม่รู้ว่าจะใช้พลังทั้งหมดที่เตรียมมากับที่ไหน

ผ่านไปครึ่งเดือน เจี้ยนเฉินถึงได้หมดความอดทน เขาลุกขึ้นยืน เขาไม่ร็ว่าทำไมอีกฝ่ายถึงยังไม่มา แต่เขารอมากว่าครึ่งเดือนแล้ว เขาไม่คิดจะรอต่อไปนานกว่านี้

“นายท่าน ยอดฝีมืออาจจะไม่มา” เฮยหยาพูดขึ้นด้วยความยินดีและรีบมุ่งหน้ากลับมา

เจี้ยนเฉินไม่ได้รู้สึกอะไร เขาไม่ได้ตอบกลับ หลังจากที่คิดอยู่สักพัก เขาก็ตอบกลับด้วยความขมขื่น “เฮยหยา ลองใช้ความสามารถของเจ้าดูว่าเจ้ารับรู้ตำแหน่งของไคยะได้หรือไม่ “

ความคิดเห็น