ตอนที่ 2430 : องค์หญิงใหญ่

ข้างในพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงนั้นเงียบอย่างมาก เจี้ยนเฉินได้ตามแม่ทัพศักดิ์สิทธิ์เข้าไปในโถงศักดิ์สิทธิ์ เขารู้สึกว่ากฎของโลกที่นั้นกว้างใหญ่ราวกับมหาสมุทร

มันราวกับว่าทั้งพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงนั้นสร้างขึ้นมาจากวิถีของโลกและทุกอย่างที่เขาเห็นนั้นซ่อนความจริงของโลกเอาไว้ พวกมันมีความลึกลับไม่รู้จบราวกับว่าถูกสร้างขึ้นเองโดยธรรมชาติ

“มันคือวัตถุเทพขั้นสูงสุดในโลก” เจี้ยนเฉินแอบทึ่งและทำการศึกษาพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิง

เขาได้ยินว่าจอมปราชญ์สูงสุดอนัตตามีสมบัติทั้งหมด 3 ชิ้น มันคือพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิง, หอคอยอนัตตาและแท่นหยกชะตา พระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงที่ตั้งอยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้คือสมบัติที่อยู่ระดับเดียวกับหอคอยอนัตตา

แต่หอคอยอนัตตานั้นได้รับความเสียหายและถูกผนึกไว้โดยปราณกระบี่ของนิพพานอมตะเที่ยงแท้ ผลก็คือพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงนั้นสร้างความตกใจให้กับเจี้ยนเฉินมากกว่า

“นายท่าน เจี้ยนเฉินถูกนำตัวเข้ามาแล้ว” แม่ทัพศักดิ์สิทธิ์พูดขึ้นด้วยความเคารพ เขาหยุดอยู่ภายในห้องโถงภายในพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงก่อนจะพูดกับห้องโถงที่ว่างเปล่า

“เจ้าออกไปได้” เสียงอันเลือนรางดังขึ้นมาจากห้องโถงที่ว่างเปล่า มันฟังดูเหมือนเสียงชายแก่ที่เต็มไปด้วยพลังงาน

“ขอรับ ! ” แม่ทัพศักดิ์สิทธิ์โค้งให้อย่างสุภาพก่อนจะเดินออกไป

เจี้ยนเฉินกำหอคอยอนัตตาไว้แน่นและยืนอยู่กับที่ เขามองไปรอบ ๆ แต่ก็ไม่เห็นคนแม้แต่คนเดียว

“เจ้าคือเจี้ยนเฉินที่ท่องไปทั่วโลกด้วยสมบัติของนายท่านหรือ ? ” เสียงแก่ ๆ ดังขึ้นมาอีกครั้งแต่ครั้งนี้มันไม่ได้เลือนรางแบบเดิม มันกลับดังขึ้นมาด้านหลังเจี้ยนเฉิน

เจี้ยนเฉินตกใจ เขารีบหันกลับไปมองและพบกับชายแก่ชุดขาวปรากฏตัวขึ้นด้านหลังเขา

ชายแก่นคนนี้มีผมและหนวดเคราสีขาว สายตาเขาดูมั่นคงราวกับมีพลังของจักรวาล เขาดูเหมือนกับปราชญ์ เขาปรากฏตัวขึ้นมาด้านหลังเจี้ยนเฉินเงียบ ๆ แม้ด้วยความแข็งแกร่งที่เจี้ยนเฉินมีก็ไม่อาจจะรับรู้ตัวตนของชายแก่นี้ได้เลย

เมื่อวิญญาณของเขากวาดผ่านไป เขากลับไม่พออะไร มันราวกับว่าตัวตนของชายแก่นั้นมองเห็นได้ผ่านแค่สายตา การรับรู้อื่น ๆ นั้นไร้ค่า

“หยุดค้นหาได้แล้ว เจ้าอ่อนแอเกินไป มันเป็นไปไม่ได้ที่เจ้าจะรับรู้ได้ถึงตัวตนของข้า เจ้าต้องเป็นอัครสูงสุดก่อนหากต้องการจะทำแบบนั้น” ชายแก่พูดขึ้นมาด้วยท่าทีภูมิใจพร้อมกับลูบหนวดตัวเอง

“ผู้อาวุโส ท่านเป็นใครกัน ? ” เจี้ยนเฉินป้องมือและถามด้วยท่าทีระวัง

“ข้าคือบิเชิง จิตวิญญาณของโถงศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้” ชายแก่พูดขึ้น

“งั้นก็เป็นท่านบิเชิง ผู้เยาว์เจี้ยนเฉินขอคำนับ….” เจี้ยนเฉินป้องมือ เขามองไปที่บิเชิง ก่อนจะมองไปที่หอคอยอนัตตาในมือแล้วเริ่มลังเลขึ้นมา

เขามาที่นี่เพื่อคืนหอคอยอนัตตา แต่สุดท้ายเขากลับพบแค่จิตวิญญาณวัตถุ เขาไม่เต็มใจจะส่งของที่สำคัญอย่างหอคอยอนัตตาให้กับจิตวิญญาณวัตถุ

บางทีเพราะเห็นเจี้ยนเฉินลังเล บิเชิงจึงฮึดฮัดออกมาเบา ๆ และโบกมือ เขาหันหลังให้กับเจี้ยนเฉินและพูดขึ้นมาด้วยความภูมิใจ “นอกจากนายท่านกับราชาไม่กี่คน ข้ามีสิทธิ์สูงสุดในพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงแห่งนี้ หากเจ้ามีความต้องการอะไรก็บอกข้าได้เลย “

“ท่านบิเชิง ข้าหวังว่าจะได้พบกับองค์หญิงใหญ่” เจี้ยนเฉินป้องมือ ชื่อเสียงขององค์หญิงใหญ่ของพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงนั้นโด่งดังราวกับฟ้าผ่าจนเขารู้จัก นางคือยอดฝีมือระดับสูงสุดที่อยู่จุดสูงสุดของโลกเซียน ตัวตนที่เป็นรองแค่จอมปราชญ์สูงสุด เมื่อเขาต้องคืนหอคอยอนัตตา เขาจึงต้องการส่งมันให้กับองค์หญิงใหญ่ องค์หญิงใหญ่คือคนที่คอยดูแลพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิง นางสามารถสั่งการทุกคนและเป็นยอดฝีมือระดับสูงสุดที่ทำให้ทั้งโลกเซียนต้องตะลึง

“เจ้าหนู แม้ว่ามันจะถือว่าเป็นผลงานที่ดีกับการคืนสมบัติของนายท่าน แต่เจ้าคิดว่าองค์หญิงใหญ่เป็นใครกัน ? นางคือคนที่เจ้าจะพบได้แค่เพราะเจ้าต้องการรึ ? ” บิเชิงพูดขึ้นมาด้วยท่าทีไม่พอใจ

“หากข้าไม่ได้พบกับองค์หญิงใหญ่ ข้าก็จะไม่คืนหอคอยอนัตตา” เจี้ยนเฉินพูดด้วยท่าทีเด็ดเดี่ยว เขาไม่คิดจะกลับคำ แม้ว่าเขาจะอยู่ในพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงซึ่งชีวิตของเขาอยู่ในกำมือของผู้อื่น แต่เขาก็ไม่ได้กังวลเลยแม้แต่น้อย

พระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงนั้นคือองค์กรชั้นนำของโลกเซียน ยิ่งสูงส่งเท่าไหร่พวกเขาก็ยิ่งให้ความสำคัญต่อเกียรติของตัวเองมากเท่านั้น พระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงไม่มีเหตุผลต้องหาเรื่องเขาในตอนนี้ เพราะการที่เขานำหอคอยอนัตตามาคืนนั้นได้ผ่านความยากลำบากมามากมาย

ความคิดเห็น