ตอนที่ 2483: ท้ายที่สุดพวกเขาก็ได้เจอกัน

เจี้ยนเฉินยืนเอามือไพล่หลังที่ทางเข้าตระกูลตงหลิน เขารออยู่ที่นั่นเงียบ ๆ

ไม่นานผู้ดูแลก็กลับมาที่ทางเข้าหลัก เขาเหลือบมองเจี้ยนเฉินและโบกมือให้อย่างเย็นชา “กลับไปยังที่ที่เจ้ามา อย่าอยู่เลย ทางเข้าหลักตระกูลตงหลินของเราไม่ใช่สถานที่ที่ใครก็สามารถเตร็ดเตร่อยู่ที่นี่ได้”

ถ้ามันเป็นก่อนหน้านี้ ผู้ดูแลสงสัยจริง ๆ ว่าคน ๆ นี้รู้จักกับคุณหนูของเขา เขาจึงไม่กล้าคุกคามอีกฝ่ายมากเกินไป อย่างไรก็ตามตอนนี้เขาได้พบกับฉินหาน เขาก็ไร้ความกังวลอย่างสิ้นเชิง

นอกจากนี้ ฉินหานเป็นสาวใช้ส่วนตัวที่อยู่กับคุณหนูมานานที่สุด ถ้าแม้แต่ฉินหานยังไม่เคยได้ยินเรื่องคนรู้จักจากทะเลสายสะท้อนจันทร์ ก็เห็นได้ชัดว่ามันไม่เป็นความจริง

ทำให้ผู้ดูแลไม่แสดงความสุภาพต่อเจี้ยนเฉินเลยหลังจากที่ได้รับการยืนยันว่าเขาเป็นใคร

เจี้ยนเฉินถอนหายใจอยู่ภายใน เขารู้ว่าผู้ดูแลไม่ได้บอกข้อความของเขาไปยังตงหลินหยานเซว่ หรือไม่ก็เป็นไปไม่ได้ที่นางจะไม่ต้องการพบเขา

อย่างไรก็ตาม เขาไม่มีทางเลือกอื่นเช่นกัน ท้ายที่สุดเขาก็จำเป็นต้องปกปิดตัวตนของเขา เขาไม่สามารถใช้ความแข็งแกร่งของเขาบังคับให้คนมาสนใจมากนัก ไม่อย่างนั้นด้วยตัวตนของเขาในฐานะที่เป็นผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้น เขามีสิทธิ์ที่จะเข้าไปในตระกูลตงหลิน แม้ว่าเขาจะไม่ได้ไปหาตงหลินหยานเซว่

“มันดูเหมือนว่าข้าต้องหาวิธีอื่น” เจี้ยนเฉินคิด เขาหันหลังกลับไปและกำลังจะจากไป

อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้ บอลแสงที่รุนแรงก็พุ่งออกมาราวกับดวงอาทิตย์

ตงหลินหยานเซว่ยืนอยู่ใต้แสงที่ถูกบดบังเป็นครั้งคราว

“นั่นคุณหนูหยานเซว่ มันเป็นคุณหนู่หยานเซว่จริง ๆ….”

“คุณหนู่หยานเซว่ ในที่สุดเราก็ได้พบกัน….”

“แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่เราจะพบกับตงหลินหยานเซว่ ข้าไม่คิดเลยว่าตงหลินหยานเซว่จะออกมาด้วยตัวเองจริง ๆ….”

…

สายตาของแขกทั้งหมดรวมกันที่ทางเข้าเป็นประกายขึ้นมา พวกเขารู้สึกอิ่มเอมใจทันที

ทันใดนั้น นายน้อยทุกคนจากองค์กรชั้นสูงและองค์ชายจากจักรวรรดินิรันดร์ก็ยิ้มด้วยเสน่ห์หาเพื่ออวดเสน่ห์ของพวกเขาและเสนอตัวต่อหน้าตงหลินหยานเซว่ ด้วยท่าทางที่ดูดีที่สุดเท่าที่จะทำได้

พริบตากลุ่มคนจำนวนมากก็มารวมกันข้าง ๆ ตงหลินหยานเซว่ที่ซึ่งดูเหมือนจะเป็นศูนย์กลางความสนใจของผู้คน

“คารวะคุณหนู ! ” ผู้ดูแลและแขกทั้งหมดที่ทางเข้าตระกูลโค้งคำนับให้กับตงหลิน

ตงหลินหยานเซว่ค่อย ๆ กระจายแสงรอบ ๆ ตัวของนาง ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความกระตือรือร้นที่ไม่เปิดเผย ขณะที่นางมองผ่านทุกคนนอกจากนี้ยังมีความกลัวและความกังวลในสายตาของนาง

นางกลัวมากและกังวลมากเช่นกัน ว่านางจะมาเสียเที่ยวและจะไม่ได้พบกับคนที่นางอยากจะเจอ

พูดอีกอย่างคือ อาจมีคนรู้เกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นที่ทะเลสาบสะท้อนจันทร์และนางก็ได้คิดผิดเกี่ยวกับมัน

ด้วยความผิดหวัง ตงหลินหยานเซว่ นางไม่ได้เห็นคนที่อยากจะเห็นในฝูงชน

“ขะ-ขะ-เขาจากไปแล้ว ? ” ในเวลานี้ตงหลินหยานเซว่ค่อนข้างมืดหม่น นางรู้สึกว่าหัวใจของนางว่างเปล่า เพราะนางไม่สามารถซ่อนความผิดหวังไว้ได้

“มันหลายปีมาแล้ว คุณหนูหยานเซว่งดงามยิ่งกว่าแต่ก่อน ข้าสงสัยว่าท่านจะยังจำข้าได้หรือไม่ ในฐานะคนรู้จักกันมาก่อน ? ” ในเวลานี้ มีเสียงดังขึ้น

ตงหลินหยานเซว่มองไปที่เสียงนั้นอย่างไม่รู้ตัว มันมาจากชายวัยกลางคนที่สวมชุดขาวที่ดูเหมือนจะมีอายุ 40 เศษ ๆ

ความคิดเห็น