ตอนที่ 2489: กล่าวลาทุกคน

“ข้าสามารถปลดปล่อยพลังของวัตถุเทพขั้นกลางนี้ได้เพียงครึ่งเดียว มันเป็นวัตถุเทพสำหรับขั้นบรรพกาลจริง ๆ เป็นไปไม่ได้ที่จะปลดปล่อยพลังเต็มรูปแบบภายในวัตถุเทพขั้นกลางได้หากยังไม่ถึงขั้นบรรพกาล”เจี้ยนเฉินคิด อย่างไรก็ตามพลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโถงศักดิ์สิทธิ์มันก็ยังสามารถป้องกันได้ แม้ว่าเขาจะปลดปล่อยพลังออกมาได้เพียงครึ่งเดียวก็ตาม

ยิ่งไปกว่านั้นด้วยความช่วยเหลือของจิตวิญญาณวัตถุ การควบคุมโถงเมฆธาราของเขาก็จะง่ายมากขึ้นกว่าการไม่มีจิตวิญญาณวัตถุ

พริบตา เจี้ยนเฉินก็หายตัวไปจากภูเขาวิญญาณนักรบและเข้าไปในโถงเมฆธารา

ในฐานะวัตถุเทพขั้นกลาง โถงเมฆธารานั้นมีขนาดใหญ่มาก มันเหมือนโลกจิ๋ว

อย่างไรก็ตามเจี้ยนเฉินไม่สนใจเรื่องนี้ สิ่งที่ดึงดูดความสนใจของเขาจริง ๆ คือทรัพยากรบ่มเพาะและสมบัติต่าง ๆ ที่สำนักกลืนธาราสะสมมาหลายปี

ตอนนี้เขาเป็นเจ้านายของโถงเมฆธารา ดังนั้นเขาจึงมีความสามารถควบคุมพลังได้ส่วนหนึ่ง เพียงความคิดของเขา เขาก็มาถึงหน้าคลังสมบัติของโถงเมฆธารา

ประตูสู่คลังสมบัติถูกสร้างขึ้นจากวัสดุระดับเทพที่น่าประทับใจ ในขณะเดียวกันก็มีค่ายกลที่สลักไว้ทำให้มันยุ่งยากมากขึ้น แม้แต่ขั้นบรรพกาลก็ไม่อาจเปิดได้ง่าย ๆ

“เปิด ! ” เจี้ยนเฉินตะโกนออกมาและตามมาด้วยเสียงดังลั่นของประตูที่เปิดออกมาอย่างช้า ๆ

เจี้ยนเฉินเข้าไปในคลังอย่างตื่นเต้น เมื่อเขาเห็นสิ่งของที่อยู่ข้างใน เขาก็อดยิ้มไม่ได้

ในฐานะที่เป็นสำนักชั้นสูง เห็นได้ชัดว่าสำนักกลืนธารามีทรัพยากรอยู่มากมาย มียาจำนวนนับไม่ถ้วน สมบัติสวรรค์และสิ่งของศักดิ์สิทธิ์อื่น ๆ ในคลัง นอกจากนี้ยังมีกองผลึกระดับสูงกองกันอยู่ราวกับเป็นภูเขา พวกมันอาจจะมีจำนวนหลายร้อยล้านก้อน

“มันมีเหรียญผลึกหลากสีเป็นล้าน ๆ เลย ! ” เมื่อเจี้ยนเฉินเห็นเหรียญผลึกหลากสี ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างทันที

แม้ว่าจะมีเหรียญผลึกระดับสูงมากมาย แต่มันก็มีประโยชน์แต่ราชาเทพเท่านั้น โดยปกติแล้วผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นทุกคนใช้เหรียญผลึกหลากสีในการบ่มเพาะ

ในเวลาเดียวกันเหรียญผลึกหลากสีนั่นกลับเป็นรูปแบบของการซื้อขายที่มีราคามากกว่าเหรียญผลึกชั้นสูง

“น่าเสียดายที่เหรียญผลึกหลากสีนี้ส่วนใหญ่มีสีเดียว มีเหรียญผลึก 2-4 สีเล็กน้อย หากเหรียญผลึกหลากสีนับล้านนี้ถูกแปลงเป็นเหรียญผลึก 5 สี มันอาจจะมีแค่เหรียญผลึก 5 สีเพียงแสนเดียว

“นายท่าน นี่คือน้ำนรก สำนักกลืนธาราสามารถรวบรวมได้เพียงแค่หยดเดียวทุก ๆ ล้านปี ตอนนี้มันมีอยู่ 12 หยด” เสียงของจิตวิญญาณวัตถุดังขั้น มีมิติด้านหน้าเจี้ยนเฉินปรากฏขั้นก่อนที่จะมีขวดสีขาวบริสุทธิ์ปรากฏออกมาจากมิติด้านหน้าเจี้ยนเฉิน

เจี้ยนเฉินเผยให้เห็นถึงความต้องการจากสายตาของเขา ขณะที่เขามองไปที่น้ำนรก เขาเคยได้ยินเกี่ยวกับผลกระทบของมัน พวกมันเป็นสมบัติสวรรค์ที่มีประโยชน์อย่างมากต่อวิญญาณและยังเพียงพอที่จะทำให้ขั้นอัครสูงสุดสนใจ

“ข้าเหลือวิญญาณเพียงครึ่งเดียว ใครจะรู้ว่าผลกระทบในอนาคตจะเป็นอย่างไร ข้าหวังว่าน้ำนรกนี้จะซ่อนแซมวิญญาณของข้าได้” เจี้ยนเฉินคิด เขาหยิบขวดน้ำนรกและออกจากโถงเมฆธาราโดยวางแผนที่จะกินมันบนภูเขาวิญญาณนักรบ

แม้ว่าเขาจะกลายเป็นเจ้านายของโถงเมฆธารา แต่เขาก็ยังรู้สึกว่ามันอาจจะปลอดภัยกว่าบนภูเขาวิญญาณนักรบ ท้ายที่สุดเขาก็ได้ทรมานจิตวิญญาญวัตถุของโถงเมฆธารามาเป็นเวลาหลายปี มันคงเป็นไปไม่ได้ที่จิตวิญญาณวัตถุจะไม่ขุ่นเคืองเขา หากตัวมันเองขัดจังหวะการบ่มเพาะของตัวเขาเองอย่างกะทันหัน ผลที่ตามมาจะไม่อาจคาดคิดได้

เจี้ยนเฉินเปิดขวดหยกและศึกษาอย่างรอบคอบ หลังจากยืนยันว่าไม่มีอะไรผิดปกติกับน้ำนรก เขาก็ดื่มไป 1 หยด

น้ำนรกละลายทันทีที่เข้ามาในปากของเขาและกลายเป็นลูกบอลสีขาวลอยเข้าไปหาจิตวิญญาณของเจี้ยนเฉิน

ทันที เจี้ยนเฉินก็รู้สึกว่าจิตใจของเขาสั่นไหว ความรู้สึกที่น่าพอใจอย่างยิ่งปรากฏตัวขึ้นในส่วนลึกของจิตวิญญาณของเขา ทำให้เขารู้สึกเหมือนกำลังเดินบนก้อนเมฆ

ความคิดเห็น