ตอนที่ 251: พายุที่กำลังโหมเข้ามา

คลื่นฝูงชนเข้ามาเรื่อย ๆ เป็นเวลา 3 วันก่อนที่จะลดจำนวนลง ในตอนนี้ชื่อเสียงของเจี้ยนเฉินก็ดังกระฉ่อนไปทั่วเมืองเวค ในตอนนี้ที่เขาอยู่ที่ตระกูลไค่ ชื่อเสียงของตระกูลก็แทนที่ตระกูลเทียนซ่งในฐานะตระกูลอันดับหนึ่งของเมืองเวค เพราะว่าตระกูลของพวกเขามีคนที่มีความแข็งแกร่งในระดับเซียนปฐพีที่สามารถควบคุมเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษหลายคนได้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าคนผู้นี้เป็นเซียนผู้หนุนหลังตระกูลไค่ และภายในเมืองเวค เขาเป็นคนที่หาใดเทียบได้ ไม่ใครที่กล้าที่จะไปหาเรื่องเขา

ในเวลาเดียวกัน หลังจากที่หยุนหลีจัดการเรื่องต่าง ๆ แล้ว ตามถนนและตรอกซอกซอยทุกหนแห่งนั้นก็เต็มไปด้วยประกาศข่าวเกี่ยวกับเคนดัลและรางวัลที่ให้กับคนที่บอกข้อมูลนั้นทำให้หลายคนพูดไม่ออก ถ้าข่าวที่ลือกันเป็นจริง พวกเขาจะได้รางวัล 10 เหรียญม่วง และถ้าพวกเขาบอกข้อมูลจนหาคนเจอ พวเขาจะได้รางวัล 100 เหรียญม่วง

เหรียญทองเหรียญเดียวเพียงพอที่จะเลี้ยงครอบครัวได้ 3 เดือน เหรียญม่วง 1 เหรียญเท่ากับเหรียญทอง 100 เหรียญ และถ้ามีใครสักคนบอกข้อมูลที่ยืนยันได้ไปก็จะได้รับ 10 เหรียญม่วงที่เป็นรางวัลที่เย้ายวนของคนที่อาศัยอยู่ในเมืองและบรรดาทหารรับจ้าง ทั่วทั้งเมืองเวคก็วุ่นวายไปในทันทีเนื่องจากรางวัล 10 เหรียญม่วงเป็นจำนวนเงินที่มากมายสำหรับครอบครัวธรรมดาหลายครอบครัวรวมถึงทหารรับจ้างที่อ่อนแอ

ภายในโรงเตี๊ยมที่หรูหราในเมืองเวค ชายวัยกลางคนหลายคนนั่งอยู่ด้วยกันที่โต๊ะ

“เจ้าคนที่ชื่อเจี้ยนเฉินเย่อหยิ่งขนาดนั้นเลยหรือที่ปฏิเสธที่จะพบกับพวกเราทุกคน ? ทั้งหมดที่เขาทำคือการได้โอกาสในการฆ่าสัตว์อสูรระดับ 5 ไป นั่นมันยอดเยี่ยมมากอย่างนั้นใช่หรือไม่ ? “

“ถูกต้อง สำหรับเด็กหนุ่มที่อายุ 20 ปีที่มีโชค เขาเย่อหยิ่งมาก” ชายอีกคนพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เหยียดหยาม

หลังจากที่ได้ยินชายทั้งสองพูดคุยกัน ชายชุดม่วงอีกคนก็พูดออกมาเบา ๆ “ลืมมันไปซะ ถ้าเด็กหนุ่มผู้นี้มีความแข็งแกร่งในระดับเดียวกับพวกเรา ถ้างั้นเขาก็มีสิทธิ์ที่จะหยิ่งยโส ความสามารถของเขานั้นไม่ธรรมดา พวกเราแค่ไปรายงานตระกูลของพวกเรา คนแบบนี้ต้องเป็นคนสำคัญที่ตระกูลเราจะต้องดึงตัวมา และถ้าเขาเข้าร่วมกับตระกูลของพวกเรา พวกเราต้องได้ผลประโยชน์มากแน่”

…..

ภายในคฤหาสน์ในเมืองเวค ทหารรับจ้างที่แต่งกายดีหลายคนก็ร่วมกันอยู่ที่ห้องประชุม

“ข้าได้ยินมาว่า เจี้ยนเฉินนั้นครอบครองแกนอสูรระดับ 5 อยู่ 2 อัน ต้าไห่ รีบรายงานเรื่องนี้ไปที่ตระกูลเซีย” ชายวัยกลางคนสั่ง

“หัวหน้า ทำไมพวกเราถึงไม่ซื้อแกนอสูรแล้วส่งมันให้กับตระกูลเซียล่ะ แบบนั้นพวกเราก็ไม่ต้องเจอเรื่องแย่ ๆ อะไร” ชายร่างกำยำถาม

หัวหน้าที่อยู่ด้านหน้าเขาส่ายหน้า “แบบนั้นไม่ได้ แกนอสูรระดับ 5 อย่าพูดถึงเรื่องที่พวกเรามีเงินซื้อมันหรือไม่เลย เจี้ยนเฉินอาจไม่ต้องการที่จะขายมันด้วย นอกเหนือไปจากนั้น ความแข็งแกร่งของเขานั้นก็เหนือกว่าพวกเรามาก นั่นหมายความว่าเขาอยู่เหนือการควบคุมของพวกเรา ทางที่ดีที่สุดในตอนนี้คือส่งข่าวที่มีค่านี้ไปให้กับตระกูลเซียเพราะพวกเขามีกำลังพอที่จะแข่งขันเอาแกนอสูรระดับ 5 มาได้”

….

ในโรงเตี๊ยมที่ดูธรรมดา ชายที่แต่งตัวธรรมดากำลังรีบเขียนจดหมายอยู่ “เซียวฉัน!”

ในตอนที่เขาตะโกนออกมา ชายหนุ่มที่อายุประมาณ 20 ปีก็รีบเข้ามาและทักทายชายคนแรกอย่างเคารพ “ท่านลุงสอง ท่านเรียกข้ามาที่นี่ทำไมหรือ ? “

ชายคนนั้นยื่นจดหมายไปให้ชายหนุ่มแล้วพูดอย่างเคร่งเครียด “เซี่ยวฉัน นำจดหมายนี้พร้อมเด็กฝึกหัดกลับไปที่นิกายส่วนในและส่งมันให้เจ้านิกาย”

“ครับ ท่านลุงสอง ! ” ชายหนุ่มเอาจดหมายและออกไปทันที

หลังจากที่ชายหนุ่มออกไปจากห้อง ชายคนนั้นก็ถอนหายใจออกมา “แกนอสูรระดับ 5 นั้นเป็นของที่ล่อตาล่อใจมากจริง ๆ น่าเสียดายที่เจ้าหนุ่มที่ชื่อเจี้ยนเฉินนั้นแข็งแกร่งเกินไปและมีเพียงเจ้านิกายเท่านั้นที่จะรับมือเขาได้ โอกาสที่ข้าจะได้เป็นเซียนปฐพีคงเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมากถ้าข้าได้แกนอสูรระดับ 5 มา”

ในพริบตาเดียว สามวันได้ผ่านไป ภายในคฤหาสน์ เจี้ยนเฉินถอนหายใจออกมาในขณะที่เขาโบกมือออกไปอย่างสลด

เมื่อเห็นท่าทางของเจี้ยนเฉิน ผู้บัญชาการเต้าหลีก็รู้ทันทีว่ามันหมายความว่าอะไร “เอาพวกเขาออกไป” เขาสั่ง

“ครับ ! ” ทหารที่ยืนอยู่ข้างข้างตอบรับและเอาตัวชายที่คุกเข่าอยู่ออกไป

“เฮ้ หยุดก่อน เงินของพวกเรา รางวัลของพวกเราล่ะ? พวกเจ้าทำแบบนี้ได้ยังไง พวกเราให้ข้อมูลกับพวกเจ้า และพวกเจ้าก็ไล่พวกเราไปโดยไม่ให้รางวัลพวกเราเลย…”

ผู้บัญชาการไม่สนใจคำพูดเหล่านั้นในขณะที่เขาพยายามที่จะให้ความมั่นใจกับเจี้ยนเฉิน “น้องเจี้ยนเฉิน อย่าหมดความหวัง คนที่เจ้าต้องการที่จะตามหาต้องอยู่ในเมืองเวคอย่างไม่ต้องสงสัย ตั้งความหวังไว้”

ความคิดเห็น