ตอนที่ 2532 : จิ้งจอกเฒ่าเจ้าเล่ห์

“นูบิสตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิต เขาขอความช่วยเหลือ ผู้พิทักษ์ซือไปกับเขาด้วย แต่แม้แต่ขั้นอสงไขยก็ไม่อาจจะจัดการกับปัญหานี้ได้ ข้าคงได้แต่ขอให้ผู้อาวุโสซูไปกับข้าที่ที่ราบสำราญเพื่อตรวจสอบเรื่องนี้”

ซูหรานพยักหน้า สีหน้าของนางไม่ได้เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อยและได้ถามขึ้นมา “เราจะเดินทางกันตอนไหน ? ”

“สถานการณ์นี้เร่งด่วนอย่างมาก เราต้องออกเดินทางกันเดี๋ยวนี้” เจี้ยนเฉินสั่งการออกไปทันที เจี้ยนเฉิน, ซูหราน และผู้พิทักษ์ทั้งหมดต่างก็ออกจากตระกูลเทียนหยวนไปอย่างเร่งรีบ

ตอนแรกมีแค่เขตกลางของที่ราบเมฆาทีมีค่ายกลเคลื่อนย้ายภายนอกแต่ตั้งแต่ที่พันธมิตรสี่เส้าได้มาตั้งรกรากที่เขตใต้ พวกเขาก็ได้ใช้ทรัพยากรไปจำนวนมากเพื่อสร้างค่ายกลเคลื่อนย้ายภายนอกที่เขตใต้ มันอยู่ที่เมืองหลวงของจักรวรรดิตะวันโลหิต

เมื่อหัวหน้าตระกูลเทียนหยวนได้มาถึงจักรวรรดิตะวันโลหิตพร้อมกับผู้พิทักษ์ขอบเขตตั้งต้นจำนวนมาก เขาก็ได้แจ้งไปยังจักรพรรดิของจักรวรรดิตะวันโลหิต เขาได้เข้าไปในวังด้วยตัวเองและถึงกับทำให้พวกระดับสูงของพันธมิตรสี่เส้าถึงกับต้องสนใจเรื่องนี้

แน่นอนว่าคนที่กังวลและกลัวกาปรากฏตัวของเจี้ยนเฉินมากที่สุดคือองค์ชายเก้า

“ เจ้าว่าไงนะ ? ผู้นำตระกูลเทียนหยวน เจี้ยนเฉิน ได้ปรากฏตัวในเมืองหลวงพร้อมกับกลุ่มยอดฝีมือขอบเขตตั้งต้นงั้นหรือ ? ” องค์ชายเก้าเริ่มลนลานเมื่อได้ยินข่าวนั้น เขาเริ่มอึดอัดใจและเดินไปรอบ ๆ

ตอนที่เขาไล่ล่าดอกไม้แห่งวิถีในอดีต เขาเกือบที่จะทำลายตระกูลเทียนหยวน หากไม่ใช่เพราะการมาถึงของจักรพรรดิของจักรวรรดิซีในตอนวิกฤตและช่วยตระกูลเทียนหยวนเอาไว้ ชื่อของตระกูลเทียนหยวนอาจจะหยุดอยู่แค่เขตใต้

ผลก็คือความบาดหมางที่เขามีกับตระกูลเทียนหยวนนั้นฝังรากลึก

เมื่อรู้ว่าเจี้ยนเฉินได้มายังจักรวรรดิตะวันโลหิต องค์ชายเก้าก็เริ่มลนลานขึ้นมาทันที

“ข้าตกลงกับองค์หญิงซีหยูของจักรวรรดิซีเอาไว้ว่าจะสู้กันจนตายในอีกหมื่นปีให้หลัง เจี้ยนเฉินไม่น่าจะมาฆ่าข้าในรอบหมื่นปีนี้” องค์ชายเก้าคิดและกำหมัดแน่นพร้อมเหงื่อที่ผุดไปทั่วทั้งตัว เขากังวลอย่างมาก ตอนนี้เขาทำได้แค่ปลอบใจตัวเอง

เขาเข้าใจดีว่าผู้นำตระกูลเทียนหยวนมีฐานะสูงส่งเพียงใด เพราะหมิงตง, ทั้งพันธมิตรสี่เส้าและพันธมิตรชอบธรรมได้พยายามผูกมิตรกับตระกูลเทียนหยวนและไม่กล้าหาเรื่องพวกนั้น

จักรวรรดิตะวันโลหิตเป็นแค่องค์กรหนึ่งภายใต้พันธมิตรสี่เส้า เอาจริง ๆ แล้วพวกเขาเหมือนกับสุนัขรับใช้ของพันธมิตรสี่เส้า ด้วยฐานะผู้นำตระกูลเทียนหยวนของเจี้ยนเฉินนั้น แม้แต่กำจัดจักรพรรดิของพวกเขาในตอนนี้ก็ไม่ใช่เรื่องยาก นี่ไม่ต้องนับองค์ชายที่หมดอำนาจอย่างเขาเลย

จักรพรรดิโลหิตได้ปรากฏตัวตรงหน้าเจี้ยนเฉินโดยเร็วที่สุดเท่าที่ทำได้ ไม่นานเขาก็รู้ว่าเจี้ยนเฉินต้องการจะใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายไปยังที่ราบสำราญ ดังนั้นเขาจึงถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก เขาไปส่งเจี้ยนเฉินด้วยตัวเองและให้เจี้ยนเฉินใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายได้ฟรี ๆ

ไม่นานกลุ่มของพวกเขาก็ได้ออกจากที่ราบเมฆาผ่านค่ายกลเคลื่อนย้าย

“อะไรนะ ? ผู้นำตระกูลเทียนหยวนจากไปแล้ว ? เขาออกไปจากที่ราบเมฆาแล้วรึ ? เขาไม่ได้มาหาข้างั้นหรือ ? ”

ข่าวนี้ไปถึงหูขององค์ชายเก้าอย่างรวดเร็วซึ่งทำให้เขายินดีอย่างมาก ในที่สุดเขาก็วางใจได้ราวกับว่าเพิ่งรอดจากภัยพิบัติครั้งใหญ่มาได้

“ดูเหมือนว่าผู้นำตระกูลตระกูลเทียนหยวนอยากรอให้การต่อสู้ของข้ากับซีหยูในอีกหมื่นปีนี้จบลงก่อน ข้าไม่น่าจะรอด แต่มันก็ยังมีเวลาก่อนที่จะถึงเวลานั้น” องค์ชายเก้าถอนหายใจออกมาก่อนจะถามคนรับใช้ข้างกาย “หวงฮวน เหลือเวลาอีกกี่ปีที่ข้าจะต้องต่อสู้กับองค์หญิงซีหยู ? ”

“องค์ชาย มันยังเหลือเวลา 9,900 ปี…” คนรับใช้ตอบกลับ

“9,900 ปี…” องค์ชายเก้าพึมพำออกมาพร้อมสีหน้าที่หม่นลง นั่นคือเวลาที่เขาเหลือที่จะมีชีวิตอยู่รึ ?

…

ในเมืองที่คึกคักภายในเขตกลางของที่ราบสำราญ ค่ายกลเคลื่อนย้ายภายนอกจู่ ๆ ก็ส่องแสงขึ้นมา เมื่อแสงนั้นมอดดับลง กลุ่มของเจี้ยนเฉินก็ได้ปรากฏตัวขึ้นมาที่นั่น

พวกเขาไม่ต้องการให้ใครมาสนใจกับการมาถึงครั้งนี้ ดังนั้นพวกเขาจึงปกปิดพลังของตัวเองเพื่อกันไม่ให้ผู้บ่มเพาะคนอื่น ๆ ล่วงรู้ระดับการบ่มเพาะของพวกเขา

ความคิดเห็น