ตอนที่ 2546 : ยอดฝีมือแห่งวิถีกระบี่

หัวหน้าพิรุณที่สูงส่งในที่ราบสำราญได้กลับมาแล้ว นี่ทำให้ยอดฝีมือทั้งหมดของที่ราบสำราญต่างก็รู้สึกอึดอัดใจ สำหรับยอดฝีมือที่ต้องการจะลงมือกับจักรวรรดิเมฆทวีต่างก็ยอมทิ้งความคิดเดิมเมื่อเห็นว่าหัวหน้าพิรุณกลับมาแล้ว

ตอนนั้นพวกเขาอดไม่ได้ที่จะดีใจกับการที่พวกเขายังไม่ลงมือ ไม่งั้นแล้วพวกเขาก็ไม่อาจจะคิดได้ว่าจะมีผลกระทบแบบไหนตามมา

“ฮ่าฮ่า ลัทธิปิศาจชั้นฟ้าได้โจมตีจักรวรรดิเมฆทวีตอนที่หัวหน้าพิรุณไม่อยู่ แต่ตอนนี้นางกลับมาแล้ว มาดูกันว่าลัทธิปิศาจชั้นฟ้าจะเอาตัวรอดยังไง…” ยอดฝีมือขอบเขตตั้งต้นหลายคนพากันแสดงสีหน้ายินดีออกมา มันราวกับว่าพวกเขาต้องการเห็นภัยพิบัติ

“มันมีผู้อาวุโสที่แข็งแกร่งอยู่เบื้องหลังลัทธิปิศาจชั้นฟ้า ตอนนี้หัวหน้าพิรุณกลับมาแล้ว ผู้อาวุโสลึกลับผู้นั้นน่าจะปรากฏตัวด้วยเช่นกัน..”

“ว่ากันว่าหัวหน้าผู้อาวุโสของลัทธิปิศาจชั้นฟ้าได้ฆ่าอัครสูงสุดที่อยู่ชั้นสวรรค์ที่ 4 ได้อย่างง่ายดาย หัวหน้าพิรุณ เองก็ทำแบบนั้นได้เช่นกัน ข้าสงสัยว่าใครกันที่จะแข็งแกร่งกว่ากันระหว่างหัวหน้าพิรุณกับหัวหน้าผู้อาวุโสของลัทธิปิศาจชั้นฟ้า…”

ยอดฝีมือขอบเขตตั้งต้นหลายคนพากันคาดหวัง พวกเขาอยากเห็นการปะทะกันของหัวหน้าผู้อาวุโสกับหัวหน้าพิรุณ

พวกเขาบอกได้ว่าการต่อสู้ระหว่างกองทัพของลัทธิปิศาจชั้นฟ้ากับจักรวรรดิเมฆทวีนั้นเข้าสู่จุดดุเดือดแล้ว ทั้งสองฝ่ายต่างก็เสียคนไปจำนวนมาก ดังนั้นความแค้นเคืองจึงมากขึ้นไปอีก จักรวรรดิเมฆทวีไม่มีทางมองข้ามเรื่องนี้แน่ มีแค่การที่ยอดฝีมือของพวกเขากลับมาถึงจะจัดการเรื่องนี้ได้

มันมียอดฝีมือระดับสูงที่แอบพูดคุยกันและตกลงว่าจะโจมตีเมื่อหัวหน้าพิรุณและหัวหน้าผู้อาวุโสของลัทธิปิศาจชั้นฟ้าต่อสู้กันจนบาดเจ็บสาหัส พวกเขาจะฆ่าหัวหน้าพิรุณและเสาหลักที่ให้การสนับสนุนจักรวรรดิเมฆทวีทิ้งซะ

ด้วยการที่หัวหน้าพิรุณตายไป จักรวรรดิเมฆทวีก็ไม่ได้เป็นภัยต่อพวกเขาอีกต่อไป พวกเขาสามารถทำลายมันได้ง่าย ๆ หากพวกเขาร่วมมือกัน

“หัวหน้าพิรุณกลับมาเร็วกว่าที่ข้าคิดเอาไว้” เซิ่งหมิงเงียบไปพร้อมกับเก็บโคลนและน้ำจากเขตหวงห้าม เขาเงยหน้าขึ้นมามองไปที่ท้องฟ้าที่ปกปิดด้วยค่ายกล

เจี้ยนเฉินเองก็เครียดเพราะเขาเสียความสามารถในการตรวจจับการเปลี่ยนแปลงที่โลกภายนอกไปเพราะค่ายกล แต่เขารับรู้ได้ถึงแรงกดดันที่มาจากท้องฟ้า มันมากจนเกือบทำให้เขาหายใจไม่ออก

“หัวหน้าผู้อาวุโส ! ” เจี้ยนเฉินมองไปที่เซิ่งหมิง เขารู้สึกสังหรณ์ใจแย่ ๆ ขึ้นมา ด้วยการกลับมาของหัวหน้าพิรุณ เขาไม่อาจจะทำอะไรได้ต่อหน้าคนแบบนั้น

ยิ่งกว่านั้นเขาก็รู้ว่าเมื่อหัวหน้าพิรุณกลับมา พลังของค่ายกลที่นี่ก็จะถูกใช้ออกมาอย่างเต็มที่ ตอนนั้นไม่ใช่แค่โถงศักดิ์สิทธิ์ของลัทธิปิศาจชั้นฟ้าจะถูกสยบ แต่แม้แต่สะพานเชื่อมสวรรค์ก็ไม่อาจจะผ่านค่ายกลออกไปได้

ทั้งสะพานเชื่อมสวรรค์และโถงศักดิ์สิทธิ์จะใช้กับค่ายกลเมฆทวีและพิรุณโลหิตได้ก็ต่อเมื่อไม่มีอัครสูงสุดคอยสนับสนุนมัน

แต่หัวหน้าผู้อาวุโสยังคงใจเย็นได้ราวกับ่วาเขามั่นใจว่าต้องทำสำเร็จ เขาพูดขึ้นมา “ไม่ต้องกังวล การกลับมาของหัวหน้าพิรุณอยู่ในการคาดการณ์ของข้า ยังไงซะนางก็เป็นหนึ่งในยอดฝีมือไม่กี่คนที่เข้าใจกฎมิติ เป็นธรรมดาที่นางจะกลับมาอย่างรวดเร็วเช่นนี้”

เจี้ยนเฉินใจเต้นรัว “หัวหน้าผู้อาวุโส ผู้อาวุโสโมเทียนหยุนจะมาหรือไม่ ? ”

ตามความเห็นของเจี้ยนเฉินแล้ว โมเทียนหยุนสามารถรับมือกับหัวหน้าพิรุณได้ ตามที่เขาเข้าใจเกี่ยวกับลัทธิปิศาจชั้นฟ้า แม้ว่าพวกนั้นจะมีราชาเทพและอสงไขยมากมายแต่ก็อ่อนแอกกว่ากองกำลังชั้นนำต่าง ๆ ในเรื่องยอดฝีมือบรรพกาล

สำหรับอัครสูงสุดแล้ว มันมีแค่โมเทียนหยุนเพียงคนเดียวเท่านั้น

ลัทธิปิศาจชั้นฟ้าไม่เหมือนจักรวรรดิเมฆทวีที่รับยอดฝีมือภายนอกเข้ามาได้มากมาย ภายในลัทธิปิศาจชั้นฟ้านั้นมีอันดับตั้งแต่ขอบเขตดั้งเดิมจนไปถึงบรรพกาล ทั้งหมดต่างก็เป็นคนของลัทธิ พวกเขาอาจจะเข้าใจกฎต่างกันไป แต่พวกเขาต่างก็ฝึกฝนทักษะปิศาจ

“หากนายท่านลงมือได้ ทำไมเราถึงต้องยื้อไว้นานเช่นนี้ ? นายท่านนั้นมีเรื่องสำคัญกว่าต้องไปจัดการ เขาไม่อาจจะมาที่นี่ได้” เซิ่งหมิงพูดขึ้น เขามองไปที่ท้องฟ้าก่อนที่จะละสายตากลับมา เขาได้ทำการเก็บน้ำและโคลนต่อไป

“เจ้ากล้าดียังไงถึงได้มาขโมยกล้วยไม้ห้าธาตุของข้า ! ลัทธิปิศาจชั้นฟ้า เจ้ามันบังอาจยิ่งนัก ! ”

ความคิดเห็น