ตอนที่ 255: อำนาจ

ตอนที่ 255: อำนาจ

“นายน้อยเซีย เจ้าช่างโอหังนัก หลังจากที่ทำร้ายพี่น้องของข้า เจ้าคิดว่าเจ้าจะไปจากที่นี่ได้อย่างปลอดภัยอย่างนั้นหรือ ? ” เจี้ยนเฉินยิ้มเล็กน้อยในขณะที่น้ำเสียงของเขาก็เย็นชามากขึ้น

“เจ้าฆ่าท่านลุงลุยไปแล้ว เจ้ายังต้องการอะไรอีก ? ” นายน้อยมองไปที่ชายนับร้อยที่ล้อมเขาอยู่ด้วยใบหน้าที่หวาดกลัว “พ่อของข้าเป็นตัวแทนของตระกูลเซีย เจี้ยนเฉิน ถ้าเจ้าฆ่าข้า ตระกูลเซียของข้าต้องทำทุกทางเพื่อฆ่าเจ้าแน่ ! “

“เจ้าคิดจริง ๆ หรือว่าข้าจะกลัว? เจ้าน่าจะรู้นะว่า ถ้าข้าอยากจะฆ่าคนของตระกูลเซีย ข้าก็คงไม่กลัวที่จะทำให้ตระกูลเซียของเจ้าโกรธ” เจี้ยนเฉินไม่กลัวความยิ่งใหญ่ของตระกูลเซียเลยแม้แต่น้อย ดังนั้นเขาจึงพูดออกไปอย่างสบาย ๆ

“เจ้า…” นายน้อยหน้าซีดมากและสำนึกผิดในใจอย่างมาก ถ้าเขารู้ว่าเจี้ยนเฉินจะจัดการยากขนาดนี้ เขาก็คงไม่กล้ามาที่นี่ตั้งแต่แรก

ในตอนนี้เอง ไค่เอ้อก็เดินมาตรงเจี้ยนเฉิน “หัวหน้า ตระกูลเซียแข็งแกร่งมาก และนี่ก็เป็นบุตรชายของหัวหน้าตระกูล ถ้าเขาตายที่นี่ ตระกูลเซียจะต้องคลั่งแน่”

“ตระกูลเซียแข็งแกร่งขนาดนั้นเลยหรือ ? ” เจี้ยนเฉินถาม นี่เป็นคำถามเดียวที่สำคัญต่อเขา

ไค่เอ้อพูดอออกมาต่อ “มีเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษ 10 คนอยู่ในตระกูลเซีย และผู้นำของตระกูลเองก็ลือกันว่าเขาได้พัฒนาไปเป็นเซียนปฐพีแล้ว ไม่เพียงแค่นั้น เขายังเชี่ยวชาญในพลังเซียนธาตุน้ำเช่นเดียวกับมีทักษะการต่อสู้ที่แข็งแกร่ง”

เจี้ยนเฉินพยักหน้า จากคำพูดและท่าทางหยิ่งยโสของนายน้อย เขาก็เดาได้ว่าตระกูลเซียเองนั้นมีเซียนปฐพีอยู่ แต่สิ่งที่สำคัญกว่านั้นก็คือพวกเขามีเซียนปฐพีอยู่กี่คน

เจี้ยนเฉินมองไปที่นายน้อย “นายน้อย เจ้าอยากจะไปจากที่นี่อย่างปลอดภัยเช่นนั้นหรือ ? ” แม้ว่าคำพูดของเจี้ยนเฉินเหมือนกับว่าจะปล่อยตระกูลเซียไป แต่ท่าทีของเขาก็ยังแข็งกร้าว ทำให้นายน้อยสับสนว่า เขากำลังจะเจอโชคร้ายและไม่สามารถออกไปจากที่นี่อย่างปลอดภัยเป็นแน่

หลังจากที่ลุงลุยถูกฆ่าด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว นายน้อยของตระกูลเซียก็เข้าใจถึงความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินที่ไม่กลัวตระกูลเซีย

“เจี้ยนเฉิน ตระกูลเซียไม่อยากได้แกนอสูรระดับ 5 แล้ว แค่ข้าออกไปจากที่นี่ได้อย่างปลอดภัยก็พอ ! พวกเราจะให้เงินจำนวนมากกับเจ้าอีกด้วย” สายตาของนายน้อยมีความหวัง แม้ว่าเขาจะเป็นชนชั้นสูงแต่เขาก็ถูกปกป้องจากทุกคนมาตลอด เขาไม่มีจิตวิญญาณนักสู้เหมือนที่ทหารรับจ้างที่ผ่านสถานการณ์เป็นตายครั้งแล้วครั้งเล่ามี ดังนั้น ในสถานการณ์แบบนี้ มันจึงไม่ง่ายที่เขาจะรักษาท่าทีสงบเอาไว้ได้

เจี้ยนเฉินเผยรอยยิ้มชั่วร้ายออกมา เจี้ยนเฉินจ้องไปที่เข็มขัดมิติที่อยู่ที่เอวของนายน้อย “นายน้อย ถ้าเจ้าอยากจะออกไปจากลานที่นี่อย่างปลอดภัยจริง ๆ เช่นนั้นก็ส่งเข็มขัดมิติของเจ้ามา”

ใบหน้าของนายน้อยเปลี่ยนไปอย่างมากจากคำสั่งนี้ ของทุกอย่างที่อยู่ในเข็มขัดมิติเป็นของส่วนตัวของเขา และเขาก็ไม่เต็มใจที่จะให้มันไป

นายน้อยยากที่จะรักษาอาการสงบเอาไว้ได้ เขากัดริมฝีปากแล้วพูดออกไป “ดี เจี้ยนเฉิน ข้าจะให้เข็มขัดมิติของข้ากับเจ้า ข้าหวังว่าเจ้าจะรักษาคำพูดและปล่อยข้าออกไปอย่างปลอดภัย”

“ตามนั้น ! ” เจี้ยนเฉินหัวเราะ

หลังจากนั้น นายน้อยก็ถอดเข็มขัดมิติออกอย่างไม่เต็มใจก่อนที่จะพูดออกไป “ข้าจะเอาศพของลุงลุยไปด้วย ! “

เจี้ยนเฉินไม่ได้พูดอะไรและเอาเข็มขัดมิติที่อยู่รอบเอวของลุงลุยออกมาและโยนร่างของเขาไปที่คนของตระกูลเซีย