ตอนที่ 2606: อยู่ด้านหลังของเจ้า

เมื่อเจี้ยนเฉินสะบัดมือ โถงศักดิ์สิทธิ์สีน้ำเงินขนาดเท่ากำปั้นก็ปรากฏขึ้น

มันคือโถงศักดิ์สิทธิ์ที่ชื่อ โถงเมฆธารา

เพียงความคิดประตูก็เปิดออกราวกับว่ามีพลังที่มองไม่เห็นปรากฏขึ้นจากภายใน แหวนมิติในมือของเจี้ยนเฉินมันถูก ดูดเข้าไปที่นั่นทั้งหมด

“กล้วยไม้กลืนกินอมตะเพียงแค่บ่มเพาะในโถงเมฆธาราในช่วงเวลาถัดไป หากมีปัญหาใด ๆ เจ้าสามารถติดต่อจิตวิญญาณวัตถุ ของโถงศักดิ์สิทธิ์ได้” เจี้ยนเฉินกล่าวกับกล้วยไม้กลืนกินอมตะ

กลีบดอกไม้ของกล้วยไม้กลืนกินอมตะแกว่งไปมาเบา ๆ ราวกับว่ามันพยักหน้าให้เจี้ยนเฉิน หลังจากที่เห็นอย่างนั้น เจี้ย ยนเฉินก็เก็บโถงเมฆธาราและหายไป

เจี้ยนเฉินได้เก็บโถงเมฆธาราไว้ ตอนนี้คงต้องขึ้นอยู่กับกล้วยไม้กลืนกินอมตะแล้วล่ะว่าจะไปถึงระดับไหนได้

เขาไม่ได้กังวลว่ากล้วยไม้กลืนกินอมตะจะไม่สามารถใช้แหวนได้ เนื่องจากกล้วยไม้กลืนกินอมตะได้พัฒนาสติปัญญาไม่น้ อยไปกว่ามนุษย์ นอกจากข้อจำกัดที่มีมาแต่กำเนิด ทำให้มันไม่เป็นร่างเป็นมนุษย์และพูดได้ก็ไม่ต่างจากมนุษย์ แม้ กระทั่งมนุษย์บางแง่มุม การใช้แหวนมิติก็เป็นเหมือนกับปลอกกล้วยเข้าปาก

กล้วยไม้กลืนกินอมตะลอยอยู่ในโถงเมฆธารา เนื่องจากมาถึงขอบเขตตั้งต้นจึงไม่สามารถปกปิดพลังปราณทั้งหมด ดังนั้นพลั งและแรงกดดันของขอบเขตตั้งต้นจะแผ่ออกมาจากมัน

แหวนมิติวางอยู่บนพื้นเงียบ ๆ ก่อนหน้านั้น

ทันใดนั้นรากของกล้วยไม้กลืนกินอมตะก็เริ่มเติบโตขึ้น รากมากมายกลายเป็นยาวหลายสิบเมตรในเสี้ยววินาทีก็เริ่ม มที่จะพันรอบแหวนมิติ

ในเวลาต่อมา แหวนมิติทั้งหมดถูกเปิดออกและซากศพก็ลอยออกมากองรวมกันอยู่ภายในโถงเมฆธารา

เมื่อมองไปที่ศพ กล้วยไม้กลืนกินอมตะก็อดไม่ได้ที่จะสั่น มันเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

“ดอกไม้ นายท่านบอกว่าให้เจ้าเริ่มดูดซับอันที่อ่อนแอก่อน” ในขณะนี้เสียงเย็นชาดังขึ้นจากศาลา มันมาจากจิตวิ ญญาณวัตถุของโถงเมฆธารา

“ข้าเข้าใจ ขอบคุณนายท่านสำหรับอาหาร” กล้วยไม้กลืนกินอมตะตอบ แน่นอนว่ามันไม่อาจพูดได้ มันจึงสื่อสารผ่านพลั งจิต

……

…

ในเวลาเดียวกัน บรรพชนเผ่าเทพที่ร่วงหล่น เหลาม่านเทียนยืนอยู่กับบรรพชนของสำนักเต๋าฉุกเฉิน เหอยี่เต๋า พร้อม มกับใบหน้าที่มืดครึ้มบนภูเขาของสำนักงานใหญ่พันธมิตรสี่เส้า พวกเขาจ้องมองไปยังทิศทางของเผ่าเทพที่ร่วงหล่นและส สำนักเต๋าฉุกเฉินผ่านค่ายกลที่ทรงพลังที่สุดของพันธมิตรสี่เส้า มีจิตสังหารเต็มใบหน้าของพวกเขา

ในฐานะที่เป็นอัครสูงสุด พวกเขาสามารถสังเกตดูที่ราบเมฆาได้ทั้งหมดเพียงความคิดเดียว พวกเขาได้เห็นการทำลายล้าง งของเผ่าเทพที่ร่วงหล่นและสำนักเต๋าฉุกเฉิน แต่ไม่มีอะไรที่พวกเขาสามารถทำอะไรได้ ทำให้พวกเขายังคงซ่อนตัวอยู ที่นี่เหมือนคนขี้ขลาด เฝ้ามองสำนักและเผ่าที่ทรงพลังของพวกเขาที่มีมานานหลายล้านปีถูกทำลาย

“ครอบครัวตง ตระกูลเทพเจ้าแห่งไฟ สำนักจักรวาล จะต้องมีสักวันที่ข้า เหลาม่านเทียน จะทำให้เจ้าต้องเสียใจกับการก กระทำของเจ้า” เหลาม่านเทียนพูดผ่านไรฟัน เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะไม่รู้สึกเจ็บปวดกับการทำลายล้างบางอย่างที่เขาลงมื อลงแรงมากกว่าล้านปี

แม้ว่าพวกเขาจะสร้างมันขึ้นมาใหม่ได้ แต่การจะกลับไปสู่ความรุ่งเรืองเช่นในอดีตจะใช้เวลานาน

ความคิดเห็น