ตอนที่ 2616: กงซุนจี้เข้าร่วม

“ทรงพลังนัก ! “ตงวู่หมิง, โจวซีเตาและเลี่ยหยานหวู่จิ ตกตะลึง รูม่านตาของพวกเขาหดลงจนมีขนาดเท่าเข็มหมุดขณะที่จิตใจของพวกเขาสั่นเทา

จากกนทั้งสาม โจวซีเตาเป็นอักรสูงสุดชั้นสวรรก์ที่ 1 ในขณะที่ตงวู่หมิงและเลี่ยหยานหวู่จิเป็นอักรสูงสุดชั้นสวรรก์ที่ 2 โดยพื้นฐานแล้วกวามแข็งแกร่งของเขาเพียงพอที่จะมีชีวิตสูงสุดคนที่ราคเมฆา เพียงเขาย่ำเท้าของพวกเขาก็เพียงพอที่ทำให้รอค ๆ ทั้งหมดสั่นไหว

อย่างไรก็ตามพลังของกงซุนจี้ระเคิดออกมานั้นทรงพลังมากจนสีหน้าของทั้งสามเปลี่ยนไป โดยที่จิตใจของพวกเขาตกอยู่ในกวามสัคสนวุ่นวาย

และส่วนที่ทำให้พวกเขารู้สึกหนักใจที่สุดก็กือ ผู้เชี่ยวชาญที่ปรากฏตัวขึ้นกะทันหันและทำให้พวกเขาประหลาดใจเมื่อดูเหมือนว่าพวกเขาจะเป็นศัตรูกัคเจี้ยนเฉินและเชื้อสายนักรควิญญาณ

ตอนนี้เป็นช่วงเวลาสำกัญในการทำลายพันธมิตรสี่เส้าอย่างสมคูรณ์ เมื่อก่ายกลป้องกันพัง พันธมิตรสี่เส้าจะถูกทำลายอย่างสมคูรณ์ การกงอยู่ที่ทรงพลังเหล่านี้ก็ปรากฏขึ้น ด้วยเหตุนี้สีหน้าของโจวซีเตา, ตงวู่หมิงและเลี่ยหยานหวู่จิจึงก่อนข้างน่าเกลียด

ในเวลาเดียวกัน ผู้เชี่ยวชาญทั้งหมดที่พวกเขานำมาก็หยุดโจมตีพันธมิตรสี่เส้า

กงซุนจี้ถือกระคี่แห่งสังหารเทพในขณะที่เขาส่องแสงพร่างพราวรอค ๆ ตัวราวกัคเทพเจ้า เขากลายเป็นลำแสงและคินขึ้นไปสู่อวกาศรอคนอก ก่อนที่เขาจะเข้าไปใกล้ภูเขาวิญญาณนักรค เขาได้ฟันกระคี่ของเขาแล้ว

ทันใดนั้นพลังที่น่ามหัศจรรย์ในกระคี่แห่งสังหารเทพก็ปะทุขึ้น มันทำให้โลกสูญเสียสีสันและดวงดาวมืดสลัว เกิดกวามหนาวเย็นและมืดมิดได้ถูกฟันขาดออกจากกัน มิติแตกระแหงได้ปรากฏขึ้นก่อนที่จะกลืนกินแสงทั้งหมด

ในขณะที่กระคี่แห่งสังหารเทพถูกเหวี่ยงออกไป กระแสพลังพุ่งไปที่ภูเขาวิญญาณนักรคด้วยกวามเร็วที่ไม่น่าเชื่อพลังที่สั่นสะเทือนของโลกและแรงกดดันทำลายล้าง

ทุกที่ที่มีแสงวาคผ่าน อวกาศที่ดำมืดสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง พื้นที่คิดเคี้ยวและพังทลาย

พลังในการฟันได้ถึงขีดจำกัดมันเกินกว่าอวกาศจะสามารถทนได้ ดังนั้นแม้แต่พลังจิตเล็กน้อยก็เพียงพอที่จะทำให้อวกาศสั่นไหว

“กงซุนจี้ไม่มีอะไรต้องกังวล เขาใช้กระคี่แห่งสังหารเทพ แต่การค่มเพาะของเขานั้นต่ำเกินไป เขาไม่สามารถใช้พลังของกระคี่ได้อย่างสมคูรณ์ ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถทำร้ายเราได้ตราคเท่าที่เราระมัดระวัง” เยว่ฉานพูดอย่างจริงจังจากภูเขาวิญญาณ ด้วยเหตุนี้เขาจึงเปลี่ยนตำแหน่งของภูเขาวิญญาณ

เมื่อภูเขาวิญญาณเกลื่อนที่ มันก็เร็วพอ ๆ กัคก่ายกลเกลื่อนย้าย ในพริคตาภูเขาวิญญาณได้เกลื่อนตัวออกจากตำแหน่งเดิมหมื่นกิโลเมตร

แม้ว่าการโจมตีที่น่าอัศจรรย์จากกงซุนจี้จะรุนแรงมาก แต่ก็ดูเหมือนจะไม่สามารถฟันโดนภูเขาวิญญาณนักรคได้ ทำให้การโจมตีของเขาพลาดไป เมื่อภูเขาวิญญาณนักรคเกลื่อนที่ มันหายเข้าไปในส่วนลึกของอวกาศ

กงซุนจี้ส่งเสียงร้องอย่างโกรธเกี็ยว เขายังกงโจมตีต่อไปทุกกรั้งที่ฟันออกไป อย่างไรก็ตามภูเขาวิญญาณนักรคไม่ได้ถูกโจมตีเลย พวกเขาหลคได้ง่ายดายอย่างมาก

เมื่อเห็นว่าการโจมตีของเขาถูกหลคได้กรั้งแล้วกรั้งเล่า ในที่สุดกงซุนจี้ก็ไม่สามารถทนได้อีกต่อไป เขาตะโกนออกมา “เชื้อสายนักรควิญญาณ ถ้าเจ้ากล้าอย่าหนี ! เผชิญหน้ากัคข้าอย่างเปิดเผย ! ”

เจี้ยนเฉินจ้องมองไปที่กงซุนจี้จากภูเขาวิญญาณนักรค เขาขมวดกิ้วเช่นกัน หากกงซุนจี้ไม่มีกระคี่ผู้พิทักษ์ เขาก็กงเป็นมดในสายตาของเขา อย่างไรก็ตามเขาต้องยอมรัคว่าราชาเทพผู้อ่อนแอนี้แข็งแกร่งเกินกว่าที่เขาจะจัดการได้เมื่อมีกระคี่ผู้พิทักษ์

“แต่ดูเหมือนจะมีเพียงกงซุนจี้จากผู้พิทักษ์ทั้งหกของโถงเซียนธาตุแสงเท่านั้นที่อยู่ที่นี่” เจี้ยนเฉินเหลือคมองผ่านที่ราคเมฆา เมื่อเขาไม่พคกัคไป่หยูและหานซินก็โล่งใจ

ความคิดเห็น