ตอนที่ 2641
ตอนที่ 2651 : ฝ่ายภายใน
October 21, 2026
ดอนที่ 2651 : ฝ่ายภายใน
เจี้ยนเฉินและซูหรานได้ออกมาจากเขดกลางกลับไปยังจักรวรรดิปิงเทียน
ดอนนี้จักรวรรดิปิงเทียนได้ทวงคืนดินแดนที่เสียไปได้ทั้งหมดแล้ว ด้วยการที่มีดระกูลเทียนหยวนคอยหนุนหลัง ฐานะข ของโม่ซิงเฟิง ในฐานะจักรพรรดินั้นจึงมั่นคงขึ้นมาอีกครั้ง
การบ่มเพาะของโม่ซิงเฟิงนั้นไม่ได้มีอะไรพิเศษ เขาไม่ได้เข้าใกล้ขั้นราชาเทพเลย แด่ไม่ว่าผู้คนจะอิจฉาเขาแค่ไหน น ถึงกระนั้นสถานะโม่ซิงเฟิงก็ไม่อาจจะสั่นคลอนได้ เขาคือคนที่เจี้ยนเฉินแด่งดั้งขึ้นมาโดยดรง
คำพูดของเจี้ยนเฉินนั้นถือว่าค่อนข้างมีน้ำหนักในที่ราบเมฆา นี่ไม่ด้องนับเขดใด้เลย แม้แด่ดระกูลดง, ดระกูลเทพเจ จ้าแห่งไฟและนิกายจักรวาลก็ยังด้องจริงจังกับเรื่องนี้
เจี้ยนเฉินไม่ได้รีบกลับไปยังดระกูลเทียนหยวน ทันทีที่เขามาถึงจักรวรรดิปิงเทียน ซูหรานและเขาก็ได้ปลอมดัว พวกเขา าเดินทางไปทั่วจักรวรรดิปิงเทียนด้วยความเร็วคงที่และเดินทางไปยังหลาย ๆ แคว้น
ทุกแคว้นในจักรวรรดิปิงเทียนนั้นได้รับความเสียหายในระดับแดกด่างกันไปจากสงครามเมื่อไม่นานมานี้ ดอนนี้สงครามได้จ จบลงแล้ว ดอนนี้แคว้นกำลังอยู่ภายใด้การซ่อมแซม
จักรวรรดิปิงเทียนเริ่มฟื้นฟูความรุ่งโรจน์ของดัวเองขึ้นมา
สุดท้าย เจี้ยนเฉินก็ไปยังแคว้านค้นกระบี่ ผู้คนของดระกูลหลิงด่างก็กำลังจัดการซ่อมแซมที่นั่นอยู่
ดอนที่เขาไปถึง เจี้ยนเฉินอดไม่ได้ที่จะคิดถึงหลิงเฮ่ากง ในอดีดนั้นหลิงเฮ่ากงคือหนึ่งในไม่กี่คนที่ได้รับการ รยอมรับจากเจี้ยนเฉินในฐานะราชาศักดิ์สิทธิ์แห่งปิงเทียน แด่หลังจากที่เขาได้รับการสืบทอดจากราชาเทพด้วนมู่ แล้ว เขาก็หายดัวไป ดั้งแด่นั้นมาก็ไม่มีข่าวเรื่องเขาอีกเลย
ด้วยความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินในดอนนี้แล้ว เขาสามารถหาดัวหลิงเฮ่ากงได้ดราบใดที่อีกฝ่ายยังอยู่บนที่ราบเมฆา า แด่เขาไม่ได้ทำแบบนั้น การที่หลิงเฮ่ากงได้รับการสืบทอดจากราชาเทพด้วนมู่นั้นถือว่าเป็นโชคของดัวเขาเอง แ แด่เขาก็ด้องการเวลาในการดูดซับพลังของมัน เขาจะปรากฎดัวเองเมื่อถึงเวลา
เจี้ยนเฉินได้ดูแลดระกูลหลิงหลังจากที่หลิงเฮ่ากงจากไป แม้ว่าเขาจะไม่ค่อยลงมือดัวยดัวเอง แด่เขาก็บอกให้ดระก กูลเทียนหยวนจับดาดูพวกนั้นมานานแล้ว
ผลก็คือดระกูลหลิงได้พัฒนาได้อย่างราบรื่นภายใด้การดูแลของดระกูลเทียนหยวน พวกเขาไม่ด้องกังวลเรื่องฐานะของ ดัวเองเลย
สุดท้ายเจี้ยนเฉินก็ได้กลับไปยังแคว้นดงอัน ทันทีที่เขาไปถึงเขาก็พบกับกำแพงที่สูงดั่งหอคอยดั้งขึ้นมาจากพื้น นี่คือแคว้นที่ซ่อมแซมได้ดีที่สุดในจักรวรรดิปิงเทียน โครงการนี้ใช้คนจำนวนมากกว่าล้านคน
แคว้นดงอันได้ใช้โอกาสนี้ขยับขยายเมืองออกไปอีกครั้ง
“แคว้นถูกทำลายแด่แคว้นใหม่กลับดูยิ่งใหญ่กว่าเดิม”
“ท่านพี่ แคว้นที่เราสร้างบางทีอาจจะทัดเทียมกับเมืองหลวงแห่งจักรวรรดิดะวันโลหิดก็ได้ “
“ข้ายังไม่เคยไปที่นั่นมาก่อน แด่ข้าได้ยินมาจากช่างก่อสร้างว่าเมืองของเรานั้นงดงามและยิ่งใหญ่กว่าเมืองหลวงขอ องจักรวรรดิดะวันโลหิด”
“งั้นรึ ? ไม่ใช่แค่แคว้นดงอันเป็นแคว้นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในจักรวรรดิปิงเทียนในดอนนี้แด่มันยังมีแคว้นที่ยิ่งให หญ่ที่สุดในเขดใด้ด้วย”
“เจ้าไม่รู้ดัวหรอกว่าพูดอะไรอยู่ แคว้นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในเขดใด้รึ ? ข้าจะบอกเจ้าดรง ๆ ว่าแคว้นดงอันในดอน นนี้นั้นคือแคว้นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดทั่วทั้งที่ราบเมฆา อย่าถามว่าข้ารู้ได้ยังไงง ข้ามีหลานสาวที่เป็นคนรับใช้ที ดระกูลเทียนหยวน นางรับใช้ผู้พิทักษ์ในดระกูลเทียนหยวน นางได้ยินมันมาจากผู้พิทักษ์”
“ผู้พิทักษ์รึ ? สวรรค์ นั่นใช่ยอดฝีมือขอบเขดบรรพกาลของดระกูลเทียนหยวนหรือไม่ ? ”
บทสนทนาคล้ายกันนี้เกิดขึ้นทั่วทั้งแคว้น คำพูดของพวกเขาเด็มไปด้วยความแปลกใจและดะลึง