ตอนที่ 2663 : ตระกูลเจียงและฟางจิง

ตอนที่พวกเขาพูดคุยกันอยู่นั้นใครจะไปรู้ว่าเด็กไร้หัวใจเดินทางมาถึงเขตแดนของโลกเซียนแล้ว สุดท้ายเขากับ เจี้ ยนเฉินก็ปรากฏตัวตรงหน้าอุโมงค์ที่ส่องประกายแสงหลากสีออกมา

เจี้ยนเฉินมองไปรอบ ๆ ทันทีที่มาถึง เขาไม่ได้สนใจอุโมงค์แสงเลยแม้แต่น้อย

ยานอวกาศนับไม่ถ้วนขนาดและรูปร่างต่าง ๆ จอดอยู่อวกาศโดยรอบ ทุกลำต่างก็ปิดการทำงานของค่ายกลป้องกันและจอดอยู เงียบ ๆ โดยไม่มีการป้องกันเลยแม้แต่น้อย พวกมันราวกับยานผี

กลุ่มทหารในชุดเกราะได้เดินออกมาจากยานอวกาศไปยังยานอวกาศอีกลำ มันราวกับว่าพวกเขากำลังทำการตรวจสอบบางอย่าง

มันมียอดฝีมือขอบเขตตั้งต้นคอยคุ้มกันอยู่ แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับทหารที่อยู่ขอบเขตเทพ มันก็ไม่อาจจะมีใครต่ อต้านเลยแม้แต่น้อย ไม่มีใครกล้าขวางทางทหารพวกนั้น มีแค่ยานอวกาศที่ถูกตรวจสอบแล้วเท่านั้นที่จะเปิดค่ายกลป้อง งกันอีกครั้งแล้วค่อย ๆ เดินทางผ่านอุโมงค์ที่อยู่ด้านหน้า

“มันน่าจะเป็นคนที่คอยเข้าไปในซากโลกจิตวิญญาณ ข้าไม่คิดเลยว่ามันจะมีมากเช่นนี้” เจี้ยนเฉินทึ่งตอนที่มองไปยั งยานอวกาศโดยรอบ

“นี่แค่อุโมงค์นำไปสู่โลกจิตวิญญาณ อุโมงค์เดียวนี่มีไว้เพื่อพวกที่ต่ำกว่าจอมปราชญ์สูงสุด” เด็กไร้หัวใจอธิบาย ย

เจี้ยนเฉินพยักหน้ารับรู้ จากนั้นเขาก็ถามเด็กไร้หัวใจเรื่องทะเลบรรพกาลต่อ แต่เด็กไร้หัวใจไม่คิดจะพูดรายละเอีย ยดให้ชัดเจนนัก เขาแค่เตือนเจี้ยนเฉินไม่ให้สนใจมันก็เท่านั้น

“หืม ? พี่ซูเหลียน สองคนด้านหน้าเราไม่ได้อยู่ในยานอวกาศ พวกเขาต้องเป็นคนไร้หัวนอนปลายเท้าที่ผู้อาวุโสพูดถึง งแน่ พวกเขาน่าสงสารจริง ๆ พวกเขาถึงกับไม่มีที่ให้พัก พวกเขาได้แต่อยู่ในอวกาศรอบนอกที่น่ากลัวโดยไม่มีการป้องก กันจากค่ายกลใด ๆ และรับอันตรายอย่างต่อเนื่อง…”

เสียงของผู้หญิงดังขึ้นมาจากด้านหลัง ด้านหลังเจี้ยนเฉินหลายสิบกิโลเมตรมีสตรีหลายคนยืนอยู่บนยานอวกาศยาวหลายห หมื่นเมตร คนที่เด็กที่สุดดูอายุ 17-18 ปี ส่วนคนที่แก่ที่สุดนั้นดูเหมือนจะอายุ 70 ปี

คนที่พูดนั้นคือคนที่เด็กที่สุด ดูเหมือนว่านางไม่ค่อยได้ออกมาภายนอก ดังนั้นางจึงไม่ได้มีประสบการณ์อะไรมากเรื องโลกภายนอก นางรู้สึกสงสัยในทุกอย่างที่นางพบราวกับว่านี่มันคือเทพนิยาย ตาของนางเป็นประกายและสะท้อนความใส สซื่อของนาง

“เจียงหรัว ระวังปากเจ้าด้วย พวกที่ไม่มียานอวกาศไม่จำเป็นต้องอ่อนแอไร้หัวนอนปลายเท้า มันเป็นไปได้ที่พวกเขาจะแข ข็งแกร่งอย่างมากจนไม่ต้องใช้ยานอวกาศ เงียบ ๆ หน่อย จะได้ไม่สร้างปัญหาขึ้นมา ตระกูลเจียงของเราแข็งแกร่งก็จริง แต่ที่นี่มีตัวตนมากมายในโลกเซียนที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าตระกูลเจียงของเรา” หญิงสาวข้างกายเจียงหรัวพูดขึ้น นาง งเหมือนจะอายุประมาณ 20 ปี นางดูเป็นผู้ใหญ่และรอบคอบ ใบหน้าของนางเหมือนกับตกแต่งมาอย่างดี สายตาของนางสะท้อนคว วามเย็นชาออกมาอยู่ตลอด บางครั้งสายตาของนางยังเผยความอาฆาตออกมา

แน่นอนว่าความอาฆาตนี้ไม่ได้ส่งตรงถึงใคร กลับกันแล้วมันเป็นธรรมชาติของนางที่เกิดจากสิ่งที่นางเจอมาในชีวิต มั นคือหลักฐานว่านางเป็นคนที่โหดร้าย

“ก็ได้ ข้าเข้าใจแล้ว พี่ซูเหลียน” เจียงหรัวพูดขึ้นโดยมีท่าทีไม่ได้สนใจอะไรมากนัก นางเติบโตมาในตระกูลเจีย ยงซึ่งนางเข้าใจว่าตระกูลนั้นแข็งแกร่งแค่ไหน อย่างน้อย ๆ คนนอกทั้งหมดที่นางเห็นตลอดหลายร้อยปีที่ผ่านมานี้ล้ว วนแต่แสดงความเคารพและกลัวต่อตระกูลของนาง แม้ว่านางจะรู้ว่ามีหลายตัวตนที่ยิ่งใหญ่กว่าตระกูลเจียงในโลกเซียน แต่มันก็ไม่ง่ายที่จะพบกับพวกนั้น

“ลดยานลงและถอยกลับไปพันกิโลเมตร” ตอนนั้นหญิงชราบนดาดฟ้ายานก็ได้พูดขึ้น นางได้มองไปยังเด็กไร้หัวใจด้วยส สีหน้าเคร่งเครียด

“ท่านย่า มีอะไรกัน ? เราไม่ได้ทำอะไรเลย ทำไมเราต้องถอยกลับไปด้วย ? หากเราถอยกลับไปพันกิโลเมตร มันหมายความว่ าเราต้องต่อแถวไปอีกหลายวันน่ะสิ” เจียงหรัวถามด้วยความสับสนจ

หญิงชราอยู่ขั้นบรรพกาล นางคือคนที่ฐานะสูงส่งที่สุดบนยานนี่ หลังจากที่นางพูดแล้ว ยานอวกาศก็เริ่มถอยกลับไปท ทันที

ความคิดเห็น