ตอนที่ 268: ความสำเร็จ

ตอนที่ 268: ความสำเร็จ

เจี้ยนเฉินกลับไปยังค่ายพักชั่วคราว เขาส่งคืนถุงน้ำที่มีพิษกลับไปให้เหล่าทหารอย่างระมัดระวังไม่ให้แผนการของเขาถูกเปิดเผย

เจี้ยนเฉินมองไปรอบ ๆ ตัวเองอย่างเงียบ ๆ เขาสังเกตสภาพแวดล้อมของเขาในกรณีที่มีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นเขาจะสามารถตอบสนองได้ทันที ในขณะที่ชุดเกราะที่เขาสวมใส่นั้นทำให้เจี้ยนเฉินคล้ายกับทหารคนอื่น แต่เสียงของเขาไม่ใช่สิ่งที่สามารถเปลี่ยนได้

ไม่มีทหารคนใดที่สามารถสัมผัสความผิดปกติในตัวเจี้ยนเฉิน พวกเขาเริ่มมาหยิบถุงน้ำไปทีละคนและดื่มน้ำดับกระหาย

“สีเฉียวฟู เอาถุงน้ำมาให้เราด้วย ! ” กลุ่มทหารระดับสูงเรียกเจี้ยนเฉิน

เจี้ยนเฉินใช้หางตาเหลือบมองทหารที่เรียกเขา เขารู้ทันทีว่าชื่อที่ทหารคนนั้นเรียกคือชื่อของทหารที่เขาฆ่า เขารีบดึงถุงน้ำที่ดูหรูหราออกมาและเดินไปหาพวกเขาโดยไม่ลังเล เขาเตรียมใจให้พร้อมสำหรับการโจมตีตลอดเวลา

อย่างไรก็ตามทหารเหล่านี้ก็ไม่รู้สึกผิดปกติกับเจี้ยนเฉิน พวกเขารับถุงน้ำมาจากเจี้ยนเฉินและดื่มน้ำทันที พิษของอสรพิษทองริ้วเงินไร้สีไร้กลิ่น ดังนั้นจึงไม่มีทางที่ทหารจะรู้สึกได้ว่ามีอะไรผิดปกติ นอกจากนี้พวกเขาไม่คิดว่าใครบางคนจากอาณาจักรเดียวกันจะทำร้ายกันเองเช่นนี้

ดวงตาของเจียนเฉินเปล่งประกายอย่างแผ่วเบาเมื่อเขาเห็นทุกคนดื่มน้ำจากถุงน้ำ ตอนนี้โดยรวมแผนการของเขาถือว่าสำเร็จ สิ่งเดียวที่ต้องทำคือดูว่าพิษของอสรพิษทองริ้วเงินจะรุนแรงแค่ไหน

ในขณะที่พิษที่อยู่ในเขี้ยวอสรพิษทองริ้วเงินเป็นส่วนที่อันตรายที่สุด แต่อสรพิษทองริ้วเงินที่เจี้ยนเฉินฆ่าอยู่ในสภาพที่อ่อนแออยู่ ดังนั้นพิษที่อยู่ในนั้นจึงไม่ใช่จุดที่มีศักยภาพมากที่สุด จิตใจของเจี้ยนเฉินรู้สึกกังวล เขาสงสัยว่าพิษนี้จะใช้ได้กับเซียนปฐพีหรือไม่ เขาไม่รู้เลย

“สีเฉียวฟู ทำไมเจ้าไม่พูดอะไรเลย ? ” หนึ่งในสี่ทหารระดับสูงรู้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติกับ “สีเฉียวฟู” นั่นเป็นเพราะในชีวิตประจำวัน ทหารมักจะทักทายพวกเขาด้วยความเคารพ เนื่องจากเจี้ยนเฉินไม่ได้พูดอะไรเลยแม้แต่คำเดียวตั้งแต่มอบถุงน้ำให้พวกเขา ทหารระดับสูงเหล่านี้รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

เจี้ยนเฉินตกใจ เขาทำอะไรไม่ถูก เขาจึงนำกระบี่วายุโปรยออกมาและแทงไปที่ทหาร

การลงมือของเจี้ยนเฉินนั้นมั่นคงและไม่หวั่นไหว เขารู้ว่าการแสแสร้งต่อไปนั้นไร้ประโยชน์เพราะเขาไม่สามารถพูดอะไรได้ ทันทีที่เขาเอ่ยปากพูดออกไปทุกอย่างก็จะถูกเปิดเผย ดังนั้นจึงเป็นการดีที่สุดที่จะชิงลงมือก่อน แทนที่การถูกจับแบบไม่ได้เตรียมตัวไว้

“ฟุ่บ ! “

กระบี่วายุโปรยเจาะลึกเข้าไปในคอของทหารในขณะที่ปลายกระบี่ผ่านไปทางด้านหลังของคอของเขาโดยมีเลือดหยดลงมาจากกระบี่

แม้ทหารจะแข็งแกร่งมาก แต่เขาไม่ได้เตรียมตัวที่จะเจอการโจมตีของเจี้ยนเฉิน เมื่อรวมกับการโจมตีด้วยกระบี่ที่เร็วมาก มันก็เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ในความเป็นจริงมันเกิดขึ้นเร็วจนไม่มีใครสามารถตอบสนองได้ทันในขณะนั้น ดังนั้นการจู่โจมครั้งนี้จึงสามารถฆ่าเซียนปฐพีได้อย่างง่ายดายโดยไม่ต้องเหนื่อยมาก

การโจมตีอย่างฉับพลันนี้ทำให้ผู้บังคับบัญชาคนอื่นต้องตะลึง หลังจากผ่านสงครามมานับครั้งไม่ถ้วนและเจอการต่อสู้มามากมาย พวกเขาจึงสามารถตอบสนองและกระโจนเข้าใส่เจี้ยนเฉินได้อย่างรวดเร็ว

เจี้ยนเฉินรีบกระโดดกลับหลังทันที เขารวบรวมพลังและวิ่งหนีไป ความร้อนแผดเผาไปเรื่อย ๆ ทหารทุกคนดื่มน้ำที่มีพิษ เขาเพียงแค่ต้องรอเวลาให้พิษออกฤทธิ์เท่านั้น

“สีเฉียวฟู เจ้าคนทรยศ ! เจ้ากล้าลอบทำร้าย ! “

“สีเฉียวฟู หลังจากที่เราเมตตาเจ้า เจ้ายังฆ่าผู้บัญชาการเทียนหลินของเรา ? ข้าจะไม่ยกโทษให้เจ้าแน่นอน ! “

” ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะเป็นสายลับในกองกำลังพายุของเรา ข้าตาบอดจนไม่ได้สังเกตเห็นเลยหรือนี่..”