ตอนที่ 2805: จักรพรรดิที่ไร้พ่าย

ในเวลานี้สัตว์อสูรกลืนชีวิตก็ค่อย ๆ เข้ามาถึงตัวจักรพรรดิดาวทมิฬแล้ว อย่างไรก็ตามพวกมันหยุดหลังจากห่างออกไปหลายสิบกิโลเมตร ก่อนที่จะมองไปที่ยังทิศทางที่เขาอยู่ ดวงตาที่ค ค่อนข้างฉลาดของมันแสดงให้เห็นถึงความกลัว จริง ๆ แล้วพวกมันไม่กล้าที่จะเข้าไปหาเขา

ความแข็งแกร่งของจักรพรรดิดาวทมิฬและพลังแห่งการมีอยู่ของเขาแผ่ออกมา ทำให้เกิดแรงกดดันระดับเทียบเท่ากับขอบเขตตั้งต้นของสัตว์อสูรกลืนชีวิต ความกลัวที่รุนแรงนั้นเห็นได้ชัดจาก กสายตาของสัตว์อสูรกลืนชีวิตระดับขอบเขตตั้งต้น

ราวกับว่าพวกมันจำได้ครั้งหนึ่งที่เคยทุกข์ทรมานจากจักรพรรดิดาวทมิฬ

วูบ !

ในตอนนี้จักรพรรดิดาวทมิฬเริ่มเคลื่อนไหว ด้วยความที่เขานั้นไร้พ่ายในระดับเดียวกัน เขาสามารถอาละวาดอยู่ในส่วนลึกของภูเขาโลกาแฝดได้ และบินไปยังทิศทางอื่น

ทิศทางที่เขาบินไปนั้นทำให้สัตว์อสูรกลืนชีวิตขอบเขตตั้งต้นต่างลังเล ซึ่งดูเหมือนกับว่ามันกับรอกำลังเสริม ตอนนี้เมื่อเห็นจักรพรรดิดาวทมิฬบินมาหามัน มันก็สั่นสะท้านก่อนที่ จะหันหัวและหลบหนีไป

อย่างไรก็ตามมันยังช้าเกินไป หลายสิบกิโลเมตรเป็นเพียงก้าวเดียวของจักรพรรดิดาวทมิฬ เขามาถึงสัตว์อสูรกลืนชีวิตที่กำลังหลบอยู่ได้ภายในพริบตาและดูเหมือนว่าสัตว์อสูรกลืนชีวิตต ตัวนี้กำลังขวางทางอยู่ เขาโบกมือออกไปอย่างสบาย ๆ

ในขณะที่เขาโบกมือ พลังปราณที่น่าตกใจก็พุ่งออกมาทันทีและควบเป็นฝ่ามือใหญ่ขนาด 300 เมตรก่อนที่จะตบไปที่สัตว์อสูรกลืนชีวิตอย่างไร้ความปราณี

ในส่วนลึกของภูเขาโลกาแฝด ความแข็งแกร่งของจักรพรรดิดาวทมิฬได้ถูกยับยั้ง ทำให้เขาไม่ได้ใช้กำลังทั้งหมดของเขา แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นการโจมตีของเขาก็ยังคงน่าตกใจ

ปัง !

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับหลังมือ สัตว์อสูรกลืนชีวิตที่อยู่ขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 3 ก็ไม่อาจหลบหนีได้ มันถูกตบอย่างแรงทำจนต้องส่งเสียงครวญครางอย่างน่าสังเวช จากการโจมตีระย ยะไกล มันก็กระเด็นไปชนต้นไม้ที่ขวางทางก่อนที่จะเลยไปถึงภูเขาและจมอยู่ใต้ดินทั้งเป็น

ฝ่ามือนั้นน่ากลัวอย่างมาก ไม่เพียงแต่จะทำให้สัตว์อสูรกลืนชีวิตบาดเจ็บสาหัส แต่คลื่นพลังของมันก็ยังทำให้บริเวณรอบ ๆ กลายเป็นพายุกวาดออกไปให้ต้นไม้และใบหญ้าถูกพัดออกไปใน นระยะทางกว่าสิบกิโลเมตรจนเป็นชิ้น ๆ

คลื่นพลังจากการโจมตีเพียงแค่ครั้งเดียวก็ได้กวาดล้างทุกชีวิตในรัศมี 10 กิโลเมตรให้กลายเป็นพื้นราบ

เมื่อจักรพรรดิดาวทมิฬทำร้ายสัตว์อสูรกลืนชีวิตในขอบเขตตั้งต้น สัตว์อสูรกลืนชีวิตตัวอื่นที่ซ่อนอยู่ใกล้ ๆ ก็ไม่ได้ให้ความช่วยเหลือใด ๆ แต่พวกมันทั้งหมดถอยกลับไปโดยสัญชาตญาณ ดวงตาของพวกมันเต็มไปด้วยความกลัว

อย่างไรก็ตามจักรพรรดิดาวทมิฬไม่ได้สนใจกับพวกมันเลย บางทีสำหรับจักรพรรดิดาวทมิฬไม่เคยแม้แต่จะเหลียวแล ที่เขาโจมตีมันไปนั้นเพราะว่าพวกมันขวางทางของเขาเท่านั้น

หลังจากนั้นเขาก็ลอยขึ้นไปในอากาศและหายไปในพริบตา เพียงไม่กี่ก้าวของเขา เขาก็ปรากฏตัวออกไปหลายหมื่นกิโลเมตรก่อนที่จะหยุดอีกครั้งและส่งสัมผัสออกไปอย่างใกล้ชิด

คราวนี้ดูเหมือนเขาจะรู้สึกอะไรได้ ดวงตาของเขาเปล่งประกายทันทีและเขาก็บินผ่านป่าและมาถึงที่ซ่อนของสัตว์อสูรกลืนชีวิตในท้ายที่สุด

ความคิดเห็น