ตอนที่ 2807: รวมตัว

สัมผัสของเขาจับทุกการเคลื่อนไหวของโตววูจิน, อันเล่ยและเฟิงสือได้อย่างชัดเจน ทั้งสามคนอยู่ห่างกันไม่มากนักและพวกเขาก็ไม่ได้เคลื่อนไหวอะไร พวกเขาทั้งหมดยังคงนิ่งอยู่โดย ใช้ทักษะลับเพื่อรับรู้บางสิ่งบางอย่าง ทั้งหมดนี้ชี้ให้เห็นว่าพวกเขาทั้งหมดมีความสามารถในการค้นหาที่ไม่เหมือนใคร

บางทีความสามารถในการค้นหานี้อาจจะหาเฉพาะของเผ่าดาวทมิฬภายในระยะเวลาที่กำหนดหรือบางทีมันอาจจะตรวจจบวัตถุบางอย่างได้

อย่างไรก็ตามเจี้ยนเฉินเดาว่าความสามารถในการค้นหานี้อาจตรวจพบสิ่งของบางอย่าง ตัวอย่างเช่นแม้แต่รองหัวหน้าศาลาเจ็ดซึ่งเป็นขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 1 ก็สามารถค้นหาแก่นโลหิตเพีย ยงหยดเดียวผ่านแหวนมิติที่กว้างใหญ่ของภูเขาโลกาแฝดแห่งนี้ การร่วมลงมือดังกล่าวก็เป็นเหมือนการงมเข็มในกองหญ้า

“เมื่อข้าออกจากศาลาที่ห้า ข้าได้ทิ้งทุกอย่างที่เป็นของคุนเทียนไว้ในศาลาที่ห้าแล้ว ข้าไม่ได้นำแก่นโลหิตของจักรพรรดิพยัคฆ์ศักดิ์สิทธิ์ ทั้งหมดที่ข้าเอามาคือเกราะและกร ระบี่ของคุนเทียน

“เกราะและกระบี่ทั้งหมดได้รับการซ่อมแซมหลังจากได้รับความเสียหาย ถ้าข้าเดาถูก เผ่าดาวทมิฬน่าจะสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของวัตถุเทพในระยะที่หนด”

“ข้าหวังว่าพวกเขาจะไม่พบวัตถุเทพทั้งสองชิ้นที่ข้าซ่อนไว้ในถ้ำของสัตว์อสูรกลืนชีวิตขอบเขตตั้งต้น แม้ว่าพวกเขาจะพบมันมันก็น่าจะดี ข้าจะได้หาข้อแก้ตัวเพื่ออธิบายตัวเอง แ แต่ก็ยังดีกว่าที่ข้าหลีกเลี่ยง” เจี้ยนเฉินกล่าว แม้ว่าเขาจะใช้เวลาในฐานะหัวหน้าศาลาห้าไปแล้ว

แต่ก็เห็นได้ชัดว่าเขาไม่มีความเข้าใจอย่างท่องแท้ของวิธีการและทักษะลับที่เผ่าดาวทมิฬทำได้ในเวลาสั้น ๆ อย่างไรก็ตามเขาได้เตรียมการล่วงหน้าและได้คิดวิธีการที่จะจัดการกับเรื องนี้มานานแล้ว

ในส่วนต่อไปของการเดินทางของเขาค่อนข้างราบรื่น ภายใต้การปกปิดอย่างระมัดระวังของเจี้ยนเฉิน นับประสาอะไรกับสัตว์อสูรกลืนชีวิตราชาเทพ แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญในขอบเขตตั้งต้นก็ต้องพ พยายามเพื่อที่จะรับรู้ถึงตัวตนของเขา

ไม่นานเจี้ยนเฉินก็กลับไปที่ทะเลสาบ ซึ่งเขาซ่อนวัตถุเทพของคุนเทียน โดยตามรอยประทับที่เขาทิ้งไว้เบื้องหลัง

สัตว์อสูรกลืนชีวิตขอบเขตตั้งต้นที่อาศัยอยู่ในทะเลสาบออกจากสถานที่แห่งนี้ไปแล้ว เมื่อพลังแห่งการมีอยู่ของจักรพรรดิดาวทมิฬแผ่ออกมา มันก็รีบวิ่งไปหาเขาทันที

แต่ตอนนี้ เจี้ยนเฉินได้กลับมาใช้รูปลักษณ์ของคุนเทียนแล้ว แม้แต่แรงกดดันของเขาก็เหมือนกับคุนเทียน อย่างไรก็ตามมันไม่มีทางแผ่ออกมา แม้แต่สัมผัสอ่อน ๆ ก็ไม่อาจออกมาได้

เขาแอบซุ่มอยู่ใกล้ ๆ อย่างระมัดระวัง ขยายจิตสัมผัสของเขาออกไปทุกทิศทางอย่างลับ ๆ เขาครอบคลุมระยะทางหลายล้านกิโลเมตร หลังจากยืนยันแล้วว่าไม่มีคนของเผ่าดาวทมิฬ เขาก็ไปที่นั นเพื่อเอาวัตถุเทพทั้งสองของเขา

เขายื่นมือเข้าไปยังมิติด้านหน้าของเขา ด้วยเหตุนี้มิติก็ดูเหมือนกับระลอกน้ำกระเพื่อมออกมา ส่วนแขนของเจี้ยนเฉินก็จมเข้าไปในมิตินั้น

สิ่งเหล่านี้ไม่นานเกินไป เพียงไม่กี่วินาที เจี้ยนเฉินก็ดึงมือกัลบมาและวัตถุเทพทั้งสองที่เขาซ่อนไว้ก็อยู่ในมือของเขา

หลังจากนั้นก็มีแสงแว่บออกมาและชุดเกราะก็ถูกสวมใส่บนตัวของเขาแล้ว

ตอนนี้ เขากลายเป็นหัวหน้าศาลาห้า “คุนเทียน” อีกครั้ง

ความคิดเห็น