ตอนที่ 2819 – ไม่เกรงกลัวอย่างแท้จริง

เมื่อมองไปที่หัวหน้าศาลาที่ห้าที่ยืนอยู่ตรงนั้นอย่างเย็นชาและไร้กังวล คอของอันเล่ยก็ค่อนข้างแห้งผากไปชั่วขณะ

เหตุผลหลักที่เขากล้าพอที่จะมาที่เมืองร้อยเซียน ก็เพราะการตายของเสิ่นหราน ซึ่งการตายของหัวหน้าศาลาเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้หัวหน้าศาลาเทพที่ห้าของพวกเขาอ่อนแอลงเป็นอย่างมาก พวกเขาไม่มีความสามารถในการต่อกรกับพวกเขาอีกต่อไป ในความเชื่อของเขา ศาลาเทพที่ห้าอาจจะยอมถอยหลังกลับไปในขณะที่สถานการณ์เป็นเช่นนั้น เมื่อเมืองร้อยเซียนต้องเผชิญกับปัญหาใด ด ๆ ตราบเท่าที่มันไม่ได้ส่งผลเสียต่อผลประโยชน์ของพวกเขาอย่างรุนแรง

กระนั้นเขาไม่เคยคาดหวังว่าศาลาเทพที่ห้าจะเพิกเฉยต่อแนวทางการกระทำตามเหตุผลโดยสิ้นเชิง แม้ว่าฝ่ายของพวกเขาจะเสียเปรียบอย่างมาก แต่เขาไม่เพียงแสดงความตั้งใจที่จะรั้งตัวเองไว้ เท่านั้น แต่เขายังดุร้ายกว่าเดิมแทน เขาตบหน้ารองหัวหน้าศาลาทันทีที่มาถึง

นี่เป็นสิ่งที่น่าอับอายอย่างยิ่ง แม้ว่าจะไม่มีความคับข้องใจระหว่างพวกเขา แต่ความเกลียดชังที่ขมขื่นก็ยังคงเกิดขึ้นจากสิ่งนี้

“เขาเป็นบ้า เขาเป็นบ้า คุนเทียนสูญเสียความคิดของเขาไปแล้ว” อันเล่ยสามารถสาปแช่งภายในเท่านั้น ความถนัดและความหยิ่งผยองที่หัวหน้าศาลาที่ห้าแสดงให้เห็นในตอนนี้ทำให้เขาคิดที่ จะถอยหนี

การตบทำให้รองหัวหน้าศษลา สีหวู่ฉิง ตกตะลึงเช่นกัน เจี้ยนเฉินส่งเขาปลิวไปและเขาลืมที่จะลุกกลับขึ้นมาตอนที่เขาล้มลงบนพื้นจริง ๆ สีหน้าของเขาว่างเปล่าไปหมดโดยยังไม่ฟื้นคืน นสติ

หลังจากนั้น 5 วินาที สีหวู่ฉิงก็ตอบสนองในที่สุด เขายังคงอยู่ในท่าทางเดิมบนพื้นยกเว้นร่างกายของเขาเริ่มสั่นอย่างรุนแรง ดวงตาของเขากลายเป็นสีแดงสดในทันที ตานั้นแดงก่ำ

ในช่วงเวลาต่อมา ความโกรธที่พลุ่งพล่านและความตั้งใจในการฆ่าที่น่าสะพรึงกลัวก็ปะทุออกมาจากเขา เขากระโดดขึ้นจากพื้นอย่างรุนแรงและใบหน้าของเขาก็บิดเบี้ยวอย่างน่ากลัว เขาคำรา ามราวกับสัตว์ร้าย “คุนเทียน เจ้ากล้าทำให้ข้าอับอายเช่นนี้ได้อย่างไร ! ข้าจะทำให้เจ้าชดใช้ ! ”

ในเผ่าดาวทมิฬ รองหัวหน้าศาลาเป็นบุคคลที่มีสถานะเป็นที่เคารพนับถือ แม้ว่าจะมีความแตกต่างระหว่างพวกเขากับหัวหน้าศาลา แต่ความแตกต่างนี้ก็ไม่ได้มากอย่างที่เจี้ยนเฉินคิดไว้

อย่าลืมว่าทุกคนคือขั้นอสงไขย พวกเขาทั้งหมดอยู่ในขอบเขตการบ่มเพาะเดียวกันไม่ต้องพูดถึงว่า สีหวู่ฉิง เป็นขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 4 ในตอนนี้

ความแข็งแกร่งแบบนั้นเป็นเพียงการบ่มเพาะระดับที่ต่ำกว่าเล็กน้อยเมื่อเทียบกับหัวหน้าศาลาเพียงไม่กี่คนที่ยังคงอยู่ชั้นสวรรค์ที่ 5

ตูม !

ทันใดนั้น สีหวู่ฉิงก็ปะทุขึ้นด้วยพลังงานเมื่อความกดดันของขอบเขตตั้งต้นท่วมท้นออกมา ด้วยดวงตาที่แดงก่ำคู่หนึ่ง เขาโจมตีเจี้ยนเฉินโดยตรงเหวี่ยงกระบี่ในมือเข้าหาเจี้ยนเฉินอย่ างเด็ดเดี่ยว

เจี้ยนเฉินยังคงสงบนิ่ง มีเพียงแรงกดดันมหาศาลเท่านั้นที่ปะทุขึ้นอย่างรุนแรงราวกับภูเขาบดขยี้สีหวู่ฉิงอย่างน่ากลัวยิ่งกว่าครั้งที่แล้ว

สีหวู่ฉิงเดินโซซัดโซเซเกือบจะล้มลง สีหน้าของเขาซีดจาง แสงและพลังงานบนกระบี่ที่เขาเหวี่ยงเข้าหาเจี้ยนเฉินก็กระพริบ พลังตัวตนของเจี้ยนเฉินทำให้พลังการโจมตีของเขาลดลงถึงระด ดับต่ำสุดจนทำให้เจี้ยนเฉินสามารถคีบปลายแหลมได้อย่างง่ายดายและสงบนิ่งระหว่างสองนิ้ว

ติ้ง !

หลังจากนั้นก็มีเสียงดังขึ้น เจี้ยนเฉินสะบัดนิ้วเบา ๆ และปลายกระบี่แหลมระหว่างนิ้วของเขาก็เริ่มสั่นอย่างรุนแรงทันทีเหมือนได้รับแรงกระแทกอย่างหนัก ในขณะเดียวกันพลังก็เคลื่อน นผ่านกระบี่ไปถึงมือที่ถือกระบี่ของสีหวู่ฉิง ทำให้แขนขวาของเขาชาทันที

ความคิดเห็น