ตอนที่ 2726
ตอนที่ 2828 - ปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์
October 21, 2026
ตอนที่ 2828 – ปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์
ร่างนั้นพร่ามัวและเป็นภาพลวงตา ดูเหมือนว่าเขาถูกกลั่นตัวมาจากหมอกบาง ๆ ราวกับว่าเขาเป็นเพียงวิญญาณเท่านั้น
อย่างไรก็ตามรูปร่างหน้าตาของเขานั้นพร่ามัวไม่สามารถเห็นลักษณะใบหน้าได้ แต่ก็เป็นไปได้ที่จะประเมินคร่าว ๆ ว่าเขาเป็นชายวัยกลางคนจากน้ำเสียงที่หนักแน่น
นับตั้งแต่ร่างลวงตาปรากฏขึ้น การจ้องมองของเจี้ยนเฉินก็จับจ้องไปที่เขาซึ่งเต็มไปด้วยความสงสัยและประหลาดใจ
นั่นเป็นเพราะเขาล้มเหลวโดยสิ้นเชิงที่จะรับรู้ว่าร่างนั้นปรากฏขึ้นที่นั่นได้อย่างไร แม้ว่าเขาจะยืนอยู่ตรงหน้าเขา แต่เขาก็ไม่สามารถตรวจจับอะไรได้ด้วยการรับรู้ของจิตวิญญาณของเขา ด้วยการรับรู้ที่กว้างไกลของเขา พื้นที่ตรงหน้าเขาว่างเปล่าโดยไม่มีร่องรอยอะไรเลย
เขาคล้ายกับวิญญาณ แต่เขาก็ไม่ใช่ เจี้ยนเฉินคิดเช่นนั้น ชั่วขณะหนึ่ง เขาไม่สามารถบอกได้อย่างแท้จริงว่าร่างลวงตาตรงหน้าเขานี้อยู่ในรูปแบบใดได้ด้วยความเข้าใจและความรู้ของเขา
ถ้าเขาถูกอธิบายว่าเป็นวิญญาณ แน่นอนว่ามีพลังของวิญญาณอยู่ส่วนหนึ่ง อย่างไรก็ตาม เขายังแตกต่างอย่างมากจากรูปแบบของวิญญาณที่เจี้ยนเฉินคุ้นเคย ดูเหมือนเขาจะเป็นมากกว่าจิตวิญญาณที่เรียบง่าย
และเจี้ยนเฉินพยายามดิ้นรนเพื่อที่จะสัมผัสถึงความแข็งแกร่งของเขา เปลือกนอกเขาดูเหมือนจะเทียบเท่ากับราชาเทพในรูปแบบวิญญาณของเขาเท่านั้น แต่เขาก็ดูเหมือนว่าเขาได้ก้าวข้ามราชาเทพไปแล้วไปถึงขอบเขตการบ่มเพาะที่ไม่อาจหยั่งรู้ได้
ในชั่วขณะ เจี้ยนเฉินรู้สึกเหมือนว่าเขาไม่สามารถมองเห็นภาพลวงตาที่ปรากฏขึ้นได้ในทันใด
“ปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์ ท่านมีความรู้และชาญฉลาด ความลึกซึ้งของประสบการณ์ของท่านนั้นเหนือกว่าสิ่งใด ๆ ที่ข้าจะเทียบเคียงได้ ดังนั้นโปรดให้คำแนะนำแก่คุนเทียนเพื่อรักษาจิตวิญญาณของเขา” จักรพรรดิดาวทมิฬกล่าวอย่างสุภาพ เห็นได้ชัดว่าเขาให้ความเคารพอย่างยิ่งต่อบุคคลลึกลับที่รู้จักกันในนาม “ปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์” ตรงหน้าเขา น้ำเสียงของเขาบ่งบอกถึงความเคารพ
“พิธีเฉลิมฉลองอันยิ่งใหญ่ในครั้งนี้มีความสำคัญมากเกินไป ในขณะที่คุนเทียนเป็นหัวหน้าศาลา ดังนั้นเขาจึงมีตำแหน่งสำคัญในพิธีนี้ เป็นผลให้ความทรงจำของเขาต้องฟื้นคืนมา ไม่เช่นนั้น ข้าก็ไม่เต็มใจที่จะรบกวนปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์ด้วยเช่นกัน” จักรพรรดิดาวทมิฬกล่าวต่อ
“ท่านตลก ฝ่าบาท การคลายความกังวลของจักรพรรดิเป็นส่วนหนึ่งของความรับผิดชอบของข้า” ปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์หัวเราะเบา ๆ ไม่หยิ่งผยองหรือเจียมเนื้อเจียมตัวมากเกินไป
เจี้ยนเฉินเริ่มสงสัยแทน เขาได้อ่านบันทึกเกี่ยวกับเผ่าดาวทมิฬสองสามเล่มและรองหัวหน้าศาลาทั้งสามได้แนะนำเรื่องต่าง ๆ มากมายและผู้คนจากเผ่าดาวทมิฬให้เขาฟัง แต่เขาไม่เคยได้ยินอะไรเลยเกี่ยวกับ “ปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์” เขาอดไม่ได้ที่จะมีความสงสัยเพิ่มขึ้น
พูดอย่างมีเหตุผล ไม่มีเหตุผลอย่างแน่นอนว่าทำไมเขาถึงไม่รู้เกี่ยวกับบุคคลที่สามารถยืนหยัดทัดเทียมจักรพรรดิดาวทมิฬได้ดั่งเช่นปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์ ปิงหยวน, ทารอท และโตววูจินจะบอกเขาเกี่ยวกับบุคคลเช่นนี้อย่างแน่นอน
จักรพรรดิดาวทมิฬเปลี่ยนสายตาไปที่เจี้ยนเฉินและกล่าวว่า “คุนเทียน นอกจากข้าแล้ว ไม่มีใครในเผ่าดาวทมิฬรู้เกี่ยวกับการดำรงอยู่ของปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์ โปรดจำไว้ว่าอย่าบอกใครเกี่ยวกับเรื่องที่เจ้าได้พบกับปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์ในวันนี้”
เจี้ยนเฉินเข้าใจและตอบตกลงอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นเขาก็อดไม่ได้ที่จะมองไปที่ปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์ เขาเริ่มให้ความสนใจเป็นพิเศษกับอีกฝ่ายทันที
จากสัญชาตญาณเพียงอย่างเดียว เขาสามารถสัมผัสได้ว่าปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์เบื้องหน้าเขานั้นเป็นอะไรที่ไม่เรียบง่าย
แน่นอนว่าสิ่งที่ทำให้เขาตกใจอย่างแท้จริงคือการดำรงอยู่ของปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์สามารถซ่อนตัวจากเผ่าดาวทมิฬตลอดหลายปีที่ผ่านมาได้อย่างไร