ตอนที่ 2837 : ความกลัว

หลังจากนั้นทุกคนก็ได้เริ่มเอาสัตว์อสูรกลืนชีวิตในแหวนมิติของตนมารวมกัน หลังจากที่นับดูแล้วก็พบว่ายอดฝีมือขอบเขตตั้งต้นของเผ่าดาวทมิฬได้ฆ่าสัตว์อสูรกลืนชีวิตระดับราชาเทพไปกว่า 50,000 ตัวใน 7 วันมานี้

โดยเฉลี่ยแล้วทุกคนจะฆ่าไปกว่าพันตัว

แน่นอนว่านี่แค่เฉลี่ย อันที่จริงแล้วหัวหน้าศาลาฆ่าไปมากที่สุด ไม่ใช่แค่พวกเขาที่แข็งแกร่งที่สุดแต่การรับรู้ก็กว้างที่สุดด้วย พวกเขาได้เปรียบอย่างมากในการค้นหาเพื่อไล่ล่า

คนอื่น ๆ อย่างรองหัวหน้าศาลา เช่น ปิงหยวนที่เป็นขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 1 นั้นชัดแล้วว่าล่าสัตว์อสูรกลืนชีวิตได้น้อยกว่า

อันที่จริงมีรองหัวหน้าศาลาหลายคนที่ไม่ได้แข็งแกร่งกว่าสัตว์อสูรกลืนชีวิตหลังจากที่ถูกภูเขาโลกาแฝดยับยั้งเอาไว้ หลังจากที่ต่อสู้มา 7 วัน พวกเขาก็ได้รับบาดเจ็บกลับมาแต่ไม่ได้หนักหนานัก

พลังชีวิตพวกเขาถึงกับถูกกินไปเล็กน้อยด้วย

“กว่าห้าหมื่นตัว เพียงพอแล้ว…” จักรพรรดิดาวทมิฬคิดก่อนที่จะพาทุกคนกลับไปยังเมืองหลวง

ทันทีที่พวกเขากลับไปยังเมืองหลวง หัวหน้าศาลาและรองหัวหน้าศาลาทุกคนรวมไปถึง จักรพรรดิดาวทมิฬ ก็ได้เข้าเก็บตัวทันที

ระหว่างการไล่ล่า 7 วันนี้พวกเขาไม่อาจจะฟื้นฟูพลังงานได้ซึ่งมันเป็นการใช้พลังงานในตัวพวกเขาไปอย่างมาก ตอนนี้พวกเขาคิดจะฟื้นฟูตัวเองให้เต็มที่

แต่หลังจากที่พวกเขากลับออกมาแล้ว ภูเขาโลกาแฝดก็ไม่ได้สงบลง บางทีเพราะการที่เสียสัตว์อสูรกลืนชีวิตระดับราชาเทพไปจำนวนมากในครั้งนี้ ทำให้สัตว์อสูรกลืนชีวิตขอบเขตตั้งต้นของภูเขาโลกาแฝดได้มารวมตัวกันที่ชายแดนของโลกดาวทมิฬและไม่คิดที่จะกลับไป ร่างขนาดใหญ่นหมอกของพวกนั้นได้คำรามออกมาด้วยความหงุดหงิดและสร้างความหวาดกลัวให้กับผู้คนภายนอกรวมถึงคนของเผ่าดาวทมิฬ ราวกับพวกเขาจะกลัวว่าสัตว์อสูรกลืนชีวิตเหล่านั้นจะพุ่งออกมาฆ่าพวกเขา

เรื่องนี้ทำให้เกิดความวุ่นวายขึ้นมาในโลกดาวทมิฬ สมาชิกเผ่าดาวทมิฬที่ไม่รู้ถึงเหตุผลเบื้องหลังเรื่องนี้ได้รายงานเรื่องนี้ไปยังหัวหน้าศาลาทั้งสิบ

ผ่านไป 7 วัน สุดท้ายสัตว์อสูรกลืนชีวิตขอบเขตตั้งต้นที่ชายแดนก็แยกย้ายกันไป ไม่นานภูเขาโลกาแฝดก็กลับคืนสู่ความสงบสุขอีกครั้ง

แต่ในวันต่อมาหลังจากที่ทุกอย่างสงบลง ยอดฝีมือสูงสุดของเผ่าดาวทมิฬอย่างจักรพรรดิดาวทมิฬ ก็ได้แอบเข้าไปในส่วนลึกพร้อมกับปกปิดคลื่นพลังของตัวเองเอาไว้

ไม่นานก็เกิดเสียงร้องโหยหวนดังขึ้นมาจากส่วนลึก เสียงนี้เต็มไปด้วยความสิ้นหวังและกลัว มันราวกับเสียงร้องก่อนที่จะตาย

สิ่งที่ตามเสียงคำรามนี้มาคือพลังของเผ่าดาวทมิฬที่ขยายตัวออกไปทั่วภูเขาโลกาแฝดอย่างรวดเร็วปกคลุมทุกที่ไว้ในพริบตา

ทันใดนั้นเองภูเขาโลกาแฝดก็เข้าสู่ความวุ่นวายอีกครั้ง สัตว์อสูรกลืนชีวิตขอบเขตตั้งต้นที่ซ่อนตัวอยู่ได้คำรามออกมาด้วยความโกรธ พวกมันแห่มารวมตัวกันจากทุกทิศทาง

แต่ตอนที่ไปถึงที่เกิดเหตุ เจ้าของอาณาเขตก็ได้หายตัวไปแล้ว สิ่งที่เหลืออยู่ก็แค่เลือดสีเขียวที่เปื้อนพื้นดิน

….

เพราะพิธีที่ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ทั้งเผ่าดาวทมิฬจึงยุ่งยิ่งกว่าเก่า คนที่มีการรับรู้เฉียบคมนั้นถึงกับรับรู้ถึงบรรยากาศอันตึงเครียดที่ปกคลุมไปทั่วเมืองหลวง

ความคิดเห็น