ตอนที่ 2839: ปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์และโลก

ภายใต้การพึมพำนี้ ร่างที่อยู่เหนือเมืองร้อยเซียนก็ได้หายไป เขาได้ออกจากทีนั่นด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อก่อนหน้านี้เขายังอยู่ใกล้กับเมืองร้อยเซียน แต่ในพริบตาเขก็ได้ป ปรากฏตัวขึ้นในเมืองหลวงของเผ่าดาวทมิฬที่อยู่ไกลออกไป

เขาไม่ได้ใช้กฎมิติแต่เหนือกว่ากฎมิติไปแล้ว เขาเดินทางได้หลายพันล้านกิโลเมตรในอึดใจเดียว

แม้แต่เจี้ยนเฉินที่เข้าใจกฎมิติและขึ้นไปถึงขอบเขตตั้งต้นได้ก็ไม่ได้มีความเร็วใกล้เคียงระดับนี้เลย

ในเวลาเดียวกัน จักรพรรดิดาวทมิฬที่นั่งหลับตาอยู่บนบัลลังก์ภายในโถงศักดิ์สิทธิ์ดาวทมิฬของเมืองหลวง เขาได้แผ่การรับรู้วิญญาณออกไปเพื่อตรวจสอบสถานการณ์ของเผ่าดาวทมิฬ

จักรพรรดิดาวทมิฬเหมือนกับรับรู้บางอย่างได้ เขาลืมตาขึ้นและมองไปที่รางท่าถึงและแสดงท่าทีเคารพออกมาทันที เขาได้พูดขึ้น “ปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์ ตอนนี้เกือบจะถึงเวลาจั ดพิธีแล้ว ข้าขอถามได้หรือไม่ว่าท่านมั่นใจว่ามันจะสำเร็จมากเพียงใด ? ”

ปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์คิดสักพักก่อนจะพูดขึ้นมาช้า ๆ “ตอนแรกโอกาสสำเร็จนั้นอย่างมากก็แค่ 5 ใน 10 ส่วน ซึ่งสุดท้ายก็คงขึ้นอยู่กับโชค แต่ตอนนี้เรามีเลือดของสัตว์อสูรศ ศักดิ์สิทธิ์ โอกาสสำเร็จนั้นเพิ่มขึ้นมาอย่างมาก ข้าเดาว่าโอกาสสำเร็จอาจะสูงถึง 8-9 ใน 10 ส่วน”

“8-9 ใน 10 ส่วน ในอีกความหมายคือเป็นการรับรองว่าพิธีนี้จะสำเร็จ” จักรพรรดิดาวทมิฬถอนหายใจออกมา เขาแสดงท่าทีดีใจออกมา โอกาสสำเร็จที่สูงขนาดนี้ทำให้โอกาสล้มเหลวนั้นน้อยอย่าง งมาก

“น่าจะเป็นแบบนั้น แต่จำไว้ว่าไม่มีอะไรแน่นอน แม้ว่าจะมีโอกาสสำเร็จเต็มสิบส่วน แต่มันอาจจะเกิดเหตุไม่คาดฝันที่ทำให้ผลลัพธ์นั้นล้มเหลว” ปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์พูดขึ้น

“เหตุไม่คาดฝัน ? ในความเห็นข้าแล้วหากมีเหตุไม่คาดฝัน จริง ๆ แล้วพวกมันต้องมาจากคนนอก แต่ข้าก็ระวังตัวไปแล้วไม่ใช่รึ ? พิธีนี้คือสิ่งที่ส่งผลต่อทั้งเผ่าของเรา ดังนั้นข้า าจึงไม่อาจจะปล่อยให้เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นได้” จักรพรรดิดาวทมิฬพูดด้วยสีหน้ามุ่งมั่น สายตาเขาดูเย็นชาขึ้นมา

หากพิธีนี้สำเร็จ งั้นเขาก็จะขึ้นเป็นขั้นบรรพกาลได้ หากมันล้มเหลว งั้นเขาก็อยู่ระดับเดิมและไม่อาจจะทะลวงผ่านไปได้ในอนาคต

ผลก็คือไม่ใช่แค่พิธีนี้ส่งผลต่อชะตาของทั้งเผ่าดาวทมิฬ แต่ยังเกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ของตัวเขาเองด้วยเมื่อได้ยินแบบนั้น ปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้ม มออกมา นอกจากร่างที่พร่ามัวราวกับอยู่ในหมอกของเขาแล้ว ไม่มีใครเห็นใบหน้าที่แท้จริงของเขาได้ รวมถึงจักรพรรดิดาวทมิฬด้วย

หลังจากที่เงียบไปชั่วครู่ จักรพรรดิดาวทมิฬก็พูดขึ้นมาราวกับขอคำแนะนำ “ปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์ เจ้าเคยบอกไว้ว่าเมื่อข้าขึ้นไปเป็นขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 9 แล้ว ข้าจะ ะสามารถใช้ทักษะลับที่ส่งต่อกันมาในเผ่าเราเพื่อใช้พลังที่บรรพชนของเรากับสัตว์อสูรพื้นที่ทิ้งเอาไว้ในการสลัดการจำกัดของจอมปราชญ์สูงสุดแห่งจิตวิญญาณไม้ และปล่อยคนของเราออก กจากคุกนี่ได้รึ ? ”

“มันมีโอกาสแต่แม้แต่ข้าก็ไม่รู้ว่าท่านจะทำสำเร็จหรือไม่ ยังไงซะนี่ก็เป็นพลังของจอมปราชญ์สูงสุด มันเกี่ยวข้องกับหลายอย่างที่ข้าไม่เข้าใจ” ปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์ครุ่ นคิด สายตาของเขาเย็นชาแต่ไม่มีใครมองเห็นได้

ความคิดเห็น