ตอนที่ 2849: การโจมตีของขั้นบรรพกาล

เหล่าอัจฉริยะถ่ายทอดพลังทั้งหมดของพวกเขาไปยังเมืองร้อยเซียน รวมถึงเหล่าราชาเทพที่เป็นทหารพลีชีพและผู้บ่มเพาะจำนวนมากที่พวกเขาได้คัดเลือกจากโลกเซียนต่างพากันถ่ายเทพลังงานทั้งหมดของพวกเขาไปที่เมืองร้อยเซียนโดยเร็วที่สุด

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับความเป็นและความตายไม่มีใครรั้งพลัง พวกเขากินยาหลายชนิดเหมือนขนมเพื่อฟื้นฟู ขณะเดียวกันก็ปล่อยพลังทั้งหมดที่มีไปยังเมือง

ค่ายกลที่เผ่าดาวทมิฬได้สร้างขึ้นเหนือเมืองสร้างความหวาดกลัวให้กับทุกคน โดยเฉพาะอย่างยิ่งสถานการณ์ที่น่าเศร้าของการที่พลังและพลังชีวิตเจ็ดในสิบส่วนหมดไปในช่วงเวลาสั้น ๆ มันทำให้พวกเขาสูญเสียความไว้วางใจจากเผ่าดาวทมิฬ

พวกเขาไม่เชื่อคำสัญญาที่ว่าหัวหน้าศาลาห้าจะปกป้องพวกเขาได้อีกต่อไป

พวกเขาไม่เชื่อในคำสัญญาของจักรพรรดิดาวทมิฬที่ว่าพวกเขาจะมีชีวิตรอดออกจากที่นี่

เป็นผลให้จิตวิญญาณวตถุของเมืองร้อยเซียนซึ่งผุดขึ้นมาในวันนี้กลายเป็นความหวังเดียวของพวกเขาในการหลบหนี

ในขณะที่ทุกคนหลั่งไหลพลังงานไปที่เมือง เมืองร้อยเซียนก็ค่อย ๆ เปล่งประกายด้วยแสงพิเศษที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน

สาเหตุที่มันพิเศษก็เพราะว่าในอดีตเมืองนี้มีความไม่ยืดหยุ่นอย่างมากไม่ว่าจะติดตั้งค่ายกลรูปแบบใดก็ตาม แต่ตอนนี้การหมุนเวียนและการระดมพลังงานในเมืองมีความยืดหยุ่นและราบรื่นมากขึ้น

คำจารึกโบราณปรากฏขึ้นบนกำแพงเมืองร้อยเซียน ซึ่งมันรวบรวมพลังงานทั้งหมดที่ผู้บ่มเพาะส่งมา

ในฐานะองค์กรที่แข็งแกร่งที่สุดซึ่งประกอบไปด้วยบุคคลภายนอก เผ่าดาวทมิฬจึงได้ระมัดระวังต่อเมืองร้อยเซียน เป็นผลให้กองทัพที่ประจำการที่นี่เพิ่มขึ้นเป็น 5 กองทัพ

นอกเหนือจากกองทัพทั้งห้าแล้วยังมีเหล่าราชาเทพจำนวนมากที่ถูกระดมมาจากเมืองใหญ่ ๆ 36 เมือง เป็นผลให้กองกำลังที่รวมตัวกันนอกเมืองร้อยเซียนได้ถึงระดับที่พวกเขาไม่กลัวค่ายกลขอบเขตตั้งต้นอีกต่อไป

ท้ายที่สุดแล้วพลังของขอบเขตตั้งต้นที่ปลดปล่อยออกมาจากค่ายกลจากเหล่าราชาเทพนั้นไม่ได้อยู่ที่ขอบเขตตั้งต้นอย่างแท้จริง หากพวกเขารวมเหล่าราชาเทพจำนวนใกล้เคียงกันเข้าด้วยกัน ค่ายกลขอบเขตตั้งต้นนี้จะถูกหยุดยั้ง

ขณะนี้ผู้บัญชาการของกองทัพทั้งห้ารวมตัวด้วยกันขณะที่พวกเขาจ้องมองไปที่เมืองอันสง่างามในระยะที่เอื้อมถึง

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาสามารถสัมผัสได้ถึงพลังงานมหาศาลที่น่าตกใจจากเมืองร้อยเซียน เป็นผลให้หัวใจของพวกเขาจมลง และพวกเขาสามารถบอกได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ

“ดูเหมือนคนนอกเหล่านี้จะไม่ได้มีจิตใจที่สะอาด พวกเขาต้องการสร้างปัญหาให้กับเราในขณะที่เรากำลังทำพิธี…”

“หน้าที่ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเมืองร้อยเซียนคือการป้องกัน ภัยคุกคามที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่บุคคลภายนอกเหล่านี้สามารถก่อให้เกิดกับเราไม่ได้มาจากเมือง แต่มาจากค่ายกลที่ประกอบขึ้นจากเหล่าราชาเทพจำนวนมาก พูดอย่างมีเหตุผลคือไม่ว่าพลังงานในเมืองจะน่ากลัวแค่ไหน แต่ก็สามารถเสริมสร้างการป้องกันของพวกเขาได้เท่านั้น แต่ทำไมตอนนี้ข้าถึงรู้สึกกระวนกระวายไปหมด…”

…

ผู้บัญชาการทั้งห้าจ้องไปที่เมืองร้อยเซียนและทุกคนก็ขมวดคิ้ว พวกเขาเริ่มไม่สบายใจเล็กน้อย

รองผู้บัญชาการหลายคนรีบวิ่งไปจากที่ต่าง ๆ รวมตัวกันด้านหลังผู้บัญชาการทั้งห้าและชี้แจงข้อเสนอแนะ

“ผู้บัญชาการ เมืองร้อยเซียนอาจกำลังทำสิ่งที่ไม่คาดคิด จะเป็นการดีที่สุดหากเรารายงานเรื่องนี้กับผู้ที่อยู่สูงกว่า…”

“เมืองร้อยเซียนมีพฤติกรรมค่อนข้างผิดปกติอย่างชัดเจนในตอนนี้ บางทีเราอาจไม่เคยเข้าใจเมืองร้อยเซียนอย่างแท้จริงแม้จะผ่านมาหลายปีแล้วก็ตาม บางทีเมืองร้อยเซียนยังคงซ่อนไพ่ตายที่น่าประทับใจบางอย่างอยู่…”

“เราต้องรายงานเรื่องนี้ต่อจักรพรรดิโดยเร็วที่สุด…”

…

รองแม่ทัพแสดงความคิดเห็น การมาประจำการที่นี่จุดประสงค์หลักของพวกเขาคือหยุดไม่ให้คนนอกออกจากเมือง แต่จากพลังงานมหาศาลที่เมืองนี้กำลังแสดง พวกเขารู้สึกเหมือนว่าสถานการณ์กำลังจะหมุนวนออกจากการควบคุมของพวกเขา

ท้ายที่สุดแล้วกำแพงป้องกันอันทรงพลังของเมืองร้อยเซียนก็ยังคงอยู่ มันทรงพลังมากจนแม้แต่ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นก็ยังคงต้องพยายามอย่างมากหากต้องการผ่านมัน นับประสาอะไรกับพวกเขาที่เป็นเพียงกลุ่มราชาเทพ

ด้วยเหตุนี้แม้ว่าพวกเขาจะรู้ว่าเมืองร้อยเซียนกำลังทำอะไรบางอย่าง แต่สิ่งที่พวกเขาทำได้คือเฝ้าดูอย่างหมดหนทาง ตราบใดที่คนนอกยังไม่ได้ออกจากเมือง มันก็ไม่มีอะไรที่พวกเขาสามารถทำได้