ตอนที่ 2851: แผนการของปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์

หอกปะทะกับโล่สามเหลี่ยมของจักรพรรดิดาวทมิฬและระเบิดตูม พายุพลังงานที่รุนแรงถูกสร้างขึ้น กวาดไปรอบ ๆ อย่างบ้าคลั่งและทำลายทุกสิ่งที่ขวางทาง

โล่สามเหลี่ยมสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แม้ว่าจะเป็นวัตถุเทพคุณภาพปานกลาง แต่ก่อนหน้านี้ได้รับความเสียหายอย่างชัดเจน ดังนั้นโล่จึงอ่อนแอกว่าวัตถุเทพคุณภาพปานกลางอื่น ๆ เล็กน้อย เ เป็นผลให้หลังจากได้รับการโจมตีของขั้นบรรพกาล พลังงานของโล่จึงเกือบหมดไป

รอยแตกเล็ก ๆ เริ่มกระจายไปที่ขอบของโล่

ด้านหลังของโล่ ม่านพลังถูกเหวี่ยงลงด้วยพลังแห่งการฝึกฝนอย่างมากของจักรพรรดิดาวทมิฬซึ่งเป็นด่านสุดท้ายในการป้องกันพายุแห่งพลังงาน ม่านพลังสั่นอย่างรุนแรงและมืดลงอย่างรว วดเร็ว

ปัง

ในขณะนี้เสียงตูมที่ทำให้หูหนวกก็ดังอีกครั้ง พลังงานที่จักรพรรดิดาวทมิฬรวบรวมไว้ในมือของเขาเพียงพอที่จะบิดมิติของโลกดาวทมิฬและสร้างรอยแตกเล็ก ๆ สีดำอย่างต่อเนื่อง ในท ที่สุดมันก็กระแทกกับหอกอย่างโหดเหี้ยม

พลังในการโจมตีครั้งนี้ของเขาเป็นอะไรที่เล็กมาก มันทะลุขีดจำกัดของขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 9 ไปแล้ว มันไม่ได้อ่อนแอไปกว่าการโจมตีจากขั้นบรรพกาลชั้นสวรรค์ที่ 1

หอกกระเด็นออกไปโดยการโจมตีด้วยฝ่ามือของจักรพรรดิดาวทมิฬ มันจางลงอย่างรวดเร็วและหดตัวลงในเวลาเดียวกัน จาก 300 เมตรเป็น 10 เมตร

ภายในหอก ร่างลวงตาของจิตวิญญาณวัตถุจางหายไปจนถึงจุดที่มันหายตัวไป มีเพียงดวงตาเท่านั้นที่ยังส่องประกายริบหรี่

ในขณะนั้นสายตาของมันจับจ้องไปที่จักรพรรดิดาวทมิฬ มันเต็มไปด้วยความเกลียดชังอย่างเปิดเผย

ความเกลียดชังไม่ได้มุ่งตรงไปที่จักรพรรดิดาวทมิฬเพียงอย่างเดียว มันรวมถึงสมาชิกทุกคนของเผ่าดาวทมิฬ

“เผ่าดาวทมิฬ แม้ว่าข้าจะต้องตาย ข้าจะลากคอพวกเจ้าทั้งหมดไปกับข้า” ความแน่วแน่ปรากฏในสายตาที่แสดงความเกลียดชังของจิตวิญญาณวัตถุ เมื่อหอกที่หดยาวเหลือ 10 เมตรพุ่งเข้าหาจัก กรพรรดิดาวทมิฬ มันก็ระเบิดเสียงดัง

พลังงานของหอกไม่ใช่สิ่งเดียวที่ระเบิดกระจุย จิตวิญญาณวัตถุของเมืองร้อยเซียนก็ระเบิดออกเช่นกัน

จิตวิญญาณวัตถุรวมทั้งพลังงานที่เหลืออยู่ในหอกทั้งหมดรั่วไหลออกมาในช่วงเวลานั้น

มันไม่มีทางเลือกอื่น แม้ว่าหอกจะควบแน่นจากพลังทั้งหมดของเมืองร้อยเซียนที่ครอบครองพลังของขั้นบรรพกาล แต่มันก็ไม่ใช่ขั้นบรรพกาลอย่างแท้จริง พลังงานจะลดน้อยลงเมื่อใช้เศษเสี้ย ยวแต่ละชิ้น มันจะสูญเสียความสามารถของระดับชั้นบรรพกาลหลังจากการโจมตีหรือสองครั้ง

ด้วยเหตุนี้เมื่อต้องเผชิญหน้ากับจักรพรรดิดาวทมิฬที่ทรงพลัง สิ่งที่มันทำได้ก็แค่ระเบิดตัวเองและพลังงานที่เหลืออยู่ในหอก

ทันใดนั้นโลกดาวทมิฬทั้งโลกก็สั่นสะเทือน การทำลายตัวเองของจิตวิญญาณวัตถุสามารถอธิบายได้ว่าเป็นการทำลายล้าง ไม่เพียงแต่มิติแตกสลายจากการระเบิด แต่พื้นดินยังเต็มไปด้วยรอยแตก แม้กระทั่งด้านล่างก็ลดลงจนเหลือเพียงเหวลึก

พายุพลังทำลายล้างทำให้เกิดความวุ่นวายในบริเวณโดยรอบและม่านพลังที่จักรพรรดิดาวทมิฬวางไว้แตกเป็นเสี่ยง ๆ พายุพลังงานไม่อ่อนลงเลย มันกวาดไปยังเมืองหลวงอย่างไม่สามารถหยุดยั้ง ได้

ในเมืองหลวง สีหน้าของผู้บ่มเพาะเผ่าดาวทมิฬเปลี่ยนไปอย่างมาก แม้แต่สีหน้าของเหล่าหัวหน้าศาลาและรองหัวหน้าศาลาก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

พายุพลังงานเทียบเท่ากับการทำลายตัวเองของขั้นบรรพกาล พลังที่มีอยู่นั้นน่ากลัวเกินไป มันทำให้ทุกคนหน้าซีดด้วยความตกใจ เมื่อต้องเจอกับพลังนี้ซึ่งเกินกว่าขั้นอสงไขยไปแล้ว แ แม้แต่หัวหน้าศาลาก็รู้สึกหมดหนทางอย่างมาก

แม้แต่หัวหน้าศาลาที่หนึ่งที่มีการบ่มเพาะสูงสุดในหมู่พวกเขาระดับชั้นสวรรค์ที่ 7 ก็ไม่มีความสำคัญเท่ากับเรือกรรเชียงลำเล็ก ๆ ในทะเลที่โหมระห่ำเมื่อเขาเผชิญกับพลังของการระเ เบิด เขาไม่สามารถหยุดมันได้เลย สิ่งที่เขาทำได้คือการปกป้องตัวเองด้วยความหวังเล็กน้อย

นี่คือพลังในระดับขั้นบรรพกาล มันเป็นขอบเขตที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

“มันจบแล้ว…” ในช่วงเวลานั้นทั้งหัวหน้าศาลาและรองหัวหน้าศาลาทุกคนต่างก็รู้สึกสิ้นหวังเช่นเดียวกัน

ความคิดเห็น