ตอนที่ 2857: เป้าหมายต่อไป

หลังจากทำลายค่ายกลส่งตัวทางไกลชิ้นสุดท้าย การต่อสู้ที่รุนแรงที่เกิดขึ้นในเมืองหลวงของเผ่าดาวทมิฬก็สิ้นสุดลงในที่สุด

นั่นเป็นเพราะผู้เชี่ยวชาญหลายคนของเผ่าดาวทมิฬระบุที่อยู่ของเจี้ยนเฉินไม่ได้อีกต่อไป พวกเขาไม่รู้ว่าเขาหนีไปที่ใด

แม้ว่าการต่อสู้จะสิ้นสุดลง แต่พายุพลังงานบรรพกาลที่แผ่ซ่านไปทั่วภูมิภาคก็ยังคงหลงเหลืออยู่ มันสร้างความหายนะเหนือเมืองหลวงราวกับพายุหมุน เคลื่อนตัวผ่านเมืองหลวงและทำลายอาคาร นับไม่ถ้วนฝุ่นฟุ้งกระจายปกคลุมทั่วทั้งภูมิภาค

การต่อสู้ที่เกิดขึ้นในวันนี้ในเมืองหลวงเป็นการต่อสู้ที่รุนแรงที่สุดเท่าที่เผ่าดาวทมิฬเคยพบเจอหลังจากเข้าสู่โลกดาวทมิฬ มันสัมผัสกับขอบเขตสูงสุดของการบ่มเพาะ

การต่อสู้ระดับขอบเขตตั้งต้นสามารถอธิบายได้ว่าเป็นการล้างผลาญ จากการต่อสู้ระหว่างเจี้ยนเฉินและผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นหลายคนของเผ่าดาวทมิฬ พวกเขาทำให้เมืองหลวงที่ยิ่งใหญ่และ ะรุ่งเรืองอย่างมากให้กลายเป็นซากปรักหักพัง

กำแพงสูงโดยรอบพังทลายลงอย่างสมบูรณ์และไม่มีสิ่งก่อสร้างใดในเมืองที่ยังคงสภาพสมบูรณ์เช่นกัน แม้แต่ศาลาเทพเพียงไม่กี่แห่งในสิบศาลาที่ลอยอยู่ในอากาศ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของอำ ำนาจและสถานะของเผ่าดาวทมิฬก็ถูกทำลาย

การสูญเสียครั้งนี้ ความพ่ายแพ้ครั้งนี้ สามารถอธิบายได้ว่าเป็นเรื่องใหญ่หลวงต่อเผ่าดาวทมิฬ

“ เฮ้อคน ๆ นั้นหนีออกจากเมืองหลวงพร้อมกับสัตว์อสูรแล้ว และเขามีความเชี่ยวชาญในกฎของมิติ ดังนั้นจึงแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะไล่ตามเขา หลังจากเหตุการณ์บานปลายมาถึงขั้นนี้ พิธ ธี … เฮ้อ เป็นความโชคร้ายของเผ่าพันธุ์เราจริง ๆ ที่มีบุคคลภายนอกที่ทรงพลังแทรกซึมเราอย่างเงียบ ๆ ในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้ นี่คือความต้องการของสวรรค์หรือ ? หรือควรจะบอกว่านี่ คือการเตรียมการอันลึกลับของเจตจำนงที่ทำลายไม่ได้ของจอมปราชญ์สูงสุดแห่งจิตวิญญาณไม้…” ในอากาศ, บนแท่นบูชา ปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์ถอนหายใจด้วยความหดหู่ใจ น้ำเสียงของเ เขาเต็มไปด้วยความสงสารและเสียใจตลอดจนความรู้สึกหมดหนทางที่ทุกคนสามารถสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจน

และในตอนนี้เขาดูเหมือนจะจางลงราวกับเป็นภาพลวงตา มันค่อนข้างยากที่จะแยกแยะได้ว่าปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์กลายเป็นเช่นนี้เพราะการที่ตัวเองมีความกระตือรือร้นมากเกินไปในก การเป็นเจ้าภาพในพิธีหรือเป็นเพราะพลังงานบางอย่างที่เกิดขึ้นจากความล้มเหลวของพิธี

จักรพรรดิดาวทมิฬ หัวหน้าศาลา 10 คนและรองหัวหน้าศาลาทั้งหมดรวมตัวกันที่ศาลาเทพที่แปด พวกเขาทั้งหมดจ้องมองค่ายกลส่งตัวทางไกลที่ถูกทำลายขณะที่หัวใจของพวกเขาลุกโชนด้วยความโก กรธ ความแค้นฝังลึกอยู่ในสายตาของทุกคน

สิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดทำให้ทุกคนตระหนักดีว่าพิธีในครั้งนี้จบลงด้วยความล้มเหลวโดยสิ้นเชิง

ความปรารถนาอันยิ่งใหญ่ของพวกเขาที่จะตัดผ่านไปยังขั้นบรรพกาลก็ไม่อาจเป็นจริงได้เช่นกัน

เฟิงสือก็อยู่ใกล้ ๆ ด้วยความเศร้าโศกและความงุนงง

“คนนอก คน ๆ นั้นต้องเป็นคนนอก…” รองหัวหน้าศาลากัดฟัน

“เขามีพลังมากเกินไป ถ้าเขาเป็นคนของเผ่าดาวทมิฬของเรา เขาจะต้องเป็นคนที่สร้างชื่อให้ตัวเองเมื่อหลายสิบล้านปีก่อนหรือก่อนหน้านี้ เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะแอบเก็บตัวตลอดเวลาที ผ่านมา วิธีเดียวที่จะอธิบายได้คือเขาเป็นคนนอก…”

“แต่บุคคลภายนอกที่มีอายุมากกว่าพันปีไม่สามารถเข้าสู่โลกดาวทมิฬของเราได้…”

“อย่าบอกนะว่าคน ๆ นั้นอายุไม่ถึงพันปี…”

“นั่นเป็นไปไม่ได้ เขามีพลังมากจนสามารถหลบหลีกได้อย่างสง่างาม ผู้เชี่ยวชาญที่น่ากลัวเช่นนี้จะมีอายุไม่ถึงพันปีได้อย่างไร…”

…

รองหัวหน้าศาลาหลายคนไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้อีกต่อไป พวกเขาทั้งหมดตกใจ

รองหัวหน้าศาลา 3 คนของศาลาเทพที่ห้า ปิงหยวน, ทารอทและโตววูจินยังคงเงียบ พวกเขาสิ้นหวังมาก พวกเขารู้สึกเหมือนโดนระเบิดครั้งใหญ่

“ค้นหาเขา พวกเจ้าทุกคนค้นหาเขา ส่งทุกคนที่เรามี แม้ว่าเราจะต้องพลิกหินทุกก้อนในโลกดาวทมิฬ เราจะต้องหาเขาให้พบ” น้ำเสียงของจักรพรรดินั้นเย็นชาขณะที่เขากัดฟันพูด

ในอดีตในเวลาที่าสนทนากับบุคคลระดับสูงของเผ่าดาวทมิฬ เขามักผ่อนคลายและสบายใจมาโดยตลอด ไม่มีสิ่งใดสามารถส่งผลต่ออารมณ์ของเขาได้ เขาจะสงบสติอารมณ์ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

แต่ตอนนี้ใบหน้าของจักรพรรดิดาวทมิฬมืดครึ้มและดวงตาที่เย็นชาของเขาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า ทำให้บุคคลระดับสูงของเผ่าดาวทมิฬสั่นสะท้าน

ความคิดเห็น