ตอนที่ 2867: กินผลแห่งวิถีฟื้นฟู

ไม่เพียงแต่เขาจะทะลวงเส้นทางกระบี่ในครั้งนี้ เขายังทะลวงขั้นของร่างบรรพกาลอีกด้วย หากเขาทะลวงติด ๆ กันแม้แต่เขาก็ไม่รู้ว่าเขาจะสร้างความวุ่นวายหรือไม่ ดังนั้นเขาจึงต้องหา สถานที่ปลอดภัย

อาณาเขตของเผ่าดาวทมิฬนั้นไม่มีข้อจำกัด เขาสามารถพบได้ตลอดเวลา หากเขาสามารถดึงดูดจักรพรรดิดาวทมิฬในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ ผลที่ตามมามันจะเป็นสิ่งที่คาดไม่ถึง

ในทางกลับกัน ภูเขาโลกาแฝดดูเหมือนจะเป็นทางเลือกที่สุด เผ่าดาวทมิฬไม่กล้าพอที่จะเข้ามาที่นี่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งอาณาเขตที่อยู่ภายใต้การควบคุมของนกอินทรียักษ์ มันสามารถยับยั้งสัตว ว์อสูรกลืนชีวิตอื่น ๆ จำนวนมากไม่ให้มารบกวนเขาได้

อย่างไรก็ตามเขาก็กังวลเช่นกันว่าหากการทะลวงด่านของเขาก่อให้เกิดความวุ่นวายมากเกินไป มันจะดึงดูดให้สัตว์อสูรกลืนชีวิตขอบเขตตั้งต้นทั้งหมดในภูเขาโลกาแฝดมา แม้ว่านกอินทรีจะอ อยู่ในขอบเขตตั้งต้นเช่นกัน แต่มันก็เพิ่งจะทะลวงขอบเขตได้มา มันอยู่ขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 1 มันไม่อาจหยุดยั้งสัตว์อสูรกลืนชีวิตขอบเขตตั้งต้นตัวอื่น ๆ ได้

“ไม่ว่าข้าจะคิดอย่างไง สถานที่ที่ปลอดภัยที่สุดคือทางเข้าที่เชื่อมระหว่างโลกวิญญาณและโลกดาวทมิฬ เนื่องจากมันตั้งอยู่ในส่วนลึกของภูเขาโลกาแฝดและถูกล้อมด้วยกำแพงที่ทรงพลัง ง ไม่มีสัตว์อสูรกลืนชีวิตตัวใดผ่านเข้ามาได้ แม้แต่คนของเผ่าดาวทมิฬก็ไม่อาจไปถึงที่นั่นได้เช่นกัน”

“สถานที่แห่งนั้นเป็นพื้นที่พิเศษที่มีเพียงคนนอกเท่านั้นที่สามารถเข้าไปได้” เจี้ยนเฉินคิด อย่างไรก็ตามมันมีปัญหาเดียว คือเขาไม่รู้ว่าทางเข้านั้นอยู่ที่ไหน ท้ายที่สุดแล้วภูเข ขาโลกาแฝดนั้นมีขนาดใหญ่เกินไปเกือบจะมีขนาดเท่ากับพื้นที่ภายใต้การควบคุมของเผ่าดาวทมิฬและภูมิประเทศที่นี่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ถ้าเขาเดินทางเป็นเส้นตรง มันก็มีความเป็นไปได้ว่าเขา าอาจจะเดินทางเป็นวงกลม

ด้วยเหตุนี้หากเขาไม่มีตำแหน่งที่ถูกต้องแม่นยำ มันก็บอกได้ว่ามันจะยากแค่ไหนในการหาทิศทางที่ถูกต้องของทางเข้าพื้นที่ขนาดใหญ่

ในภูเขาโลกาแฝด เจี้ยนเฉินไม่กลัวที่จะพบกับโลกดาวทมิฬ หลังจากที่เขาอยู่ในโลกดาวทมิฬมาเป็นเวลานาน เขาได้ทิ้งเครื่องหมายไว้มากกว่าหนึ่งแห่ง ตามสถานที่ต่าง ๆ เมื่อนานมาแล้ว เขารู้สึกถึงตำแหน่งของเครื่องหมายและเขาสามารถหาทางออกได้อย่างง่ายดาย

อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้ทิ้งเครื่องหมายไว้ที่ทางเข้าระหว่างสองโลก เนื่องจากเขาไม่แน่ใจเกี่ยวกับสถานการณ์เมื่อเขาเข้ามายังที่นี่เป็นครั้งแรก

เมื่อเจี้ยนเฉินเหลือบมองไปที่นกอินทรียักษ์โดยไม่รู้ตัว ดวงนาของเขาก็เบิกกว้างทันที นกอินทรรียักษ์ไม่เพียงแต่เป็นสัตว์อสูรกลืนชีวิตเท่านั้น มันยังคงเกิดและเติบโตในภูเขาโ โลกาแฝดอีกด้วย มันเข้าถึงขอบเขตตั้งต้นและกลายเป็นหนึ่งในราชาของภูมิภาคทั้งหลายในภูเขาโลกาแฝด มันยังมีอาณาเขตเป็นของตัวเอง เจี้ยนเอฉินเลยสงสัยว่ามันจะรู้ว่าทางเข้าอยู่ท ทางทิศไหนหรือไม่

เขาลงมือทันทีที่คิดเสร็จ เจี้ยนเฉินเริ่มสื่อสารกับนกอินทรียักษ์ทันที แต่เนื่องจากนกอินทรียักษ์เป็นสัตว์อสูรกลืนชีวิตมันเลยไม่ค่อยฉลาดนักแม้จะมีสติปัญญาก็ตาม มันมีปัญหามาก กมายในการสื่อสารกับมัน

ท้ายที่สุด เจี้ยนเฉินก็ลองใช้วิธีการต่าง ๆ และใช้ความพยายามอย่างมากก่อนที่จะทำให้นกอินทรีเข้าใจในสิ่งที่เขาพูด

นกอินทรียักษ์เงยหน้าขึ้นราวกับว่ามันคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะส่งเสียงร้องในเวลาต่อมาและบอกให้เจี้ยนเฉินขึ้นหลังมัน ทันทีที่เจี้ยนเฉินขึ้นหลังก็เกิดแรงลมกรรโชกจากร่างขนาดใ ใหญ่ของมัน มันหายลับเข้าไปในหมอกในพริบตา

นกอินทรียักษ์ทะยานผ่านหมอกหนาไปอย่างรวดเร็ว มันเปลี่ยนทิศทางอยู่ตลอดเวลาเพื่อหลีกเลี่ยงอาณาเขตของสัตว์ขอบเขตตั้งต้นตัวอื่น ๆ และเข้าไปยังบริเวณตอนกลางของภูเขาโลกาแฝดอย่าง งรวดเร็ว

ท้ายที่สุดก็ไม่มีใครรู้ว่าผ่านมากี่กิโลเมตรแล้วจนกระทั่งนกอินทรียักษ์ร่อนลงบนพื้นที่แห่งหนึ่งที่มีหมอกบางกว่า มันจ้องมองไปข้างหน้าด้วยความหวาดกลัวที่เห็นได้อย่างชัดเจนใน นสายตาของมัน มันกลัวเกินกว่าจะก้าวไปไกลกว่านี้

“ข้าไม่คิดเลยว่าจะพบสถานที่แห่งนี้เร็วขนาดนี้ ดูเหมือนว่าข้าไม่ได้ให้สมองของสัตว์อสูรกลืนชีวิตขอบเขตตั้งต้นไปอย่างเสียเปล่า” เจี้ยนเฉินผ่อนคลาย สัมผัสวิญญาณของเขาพุ่งสูงข ขึ้นเมื่อสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของม่านพลังที่อยู่ห่างออกไป 100 กิโลเมตร ภายในกำแพงนั้นเป็นทางเชื่อมระหว่างสองโลก

เจี้ยนเฉินกระโดดลงจากหลังนกอินทรียักษ์ หลังจากที่ร่ำลานกอินทรีแล้ว เขาก็ปรากฏอีกทีห่างออกไปหลายกิโลเมตรและมาอยู่ด้านหน้าม่านพลัง

ม่านพลังนั้นกั้นไม่ให้สัตว์อสูรกลืนชีวิตและหมอกทั้งหมดเข้ามา แต่มันไม่ปิดกั้นคนนอก

ความคิดเห็น