ตอนที่ 2908: เจตนาแอบแฝง

เจี้ยนเฉินไม่ได้สงสัยมากเกินไปเกี่ยวกับสิ่งที่เด็กไร้หัวใจพูด หากเขาเป็นคนของเผ่าดาวทมิฬและจ่ายค่าตอบแทนมหาศาลเพื่อส่งปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์และโลกออกไป เขาจะใช้มาตรการป้องกันที่เข้มงวดเพื่อป้องกันไม่ให้ทั้งสองคนรอดพ้นจากการควบคุมซึ่งนำไปสู่การสูญเสีย

ยิ่งไปกว่านั้น เขานึกถึงตอนที่เขาอยู่ท่ามกลางเผ่าดาวทมิฬและสังเกตเห็นพฤติกรรมของปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์ในตอนที่เขาเผชิญหน้ากับจักรพรรดิดาวทมิฬ แม้ว่าปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์จะไม่ถ่อมตัวหรือหยิ่งผยองต่อหน้าจักรพรรดิดาวทมิฬ แต่ดูเหมือนว่าเขาจะเชื่อฟังทุกสิ่งที่จักรพรรดิดาวทมิฬกล่าว รวมถึงทุกคำสั่งเล็กน้อยโดยไม่ขัดข้องแม้แต่ครั้งเดียว

ดูเหมือนว่าพวกเขาเป็นเหมือนเจ้านายและคนรับใช้จริง ๆ

หากเขาไม่รู้จักตัวตนที่แท้จริงของปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์ เขาก็จะคิดเช่นนั้น อย่างไรก็ตาม เขารู้อยู่แล้วว่าปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์เป็นหัวหน้าพรรคกระดูกโอฬาร ซึ่งเป็นปรมาจารย์ขั้นอัครสูงสุดชั้นสวรรค์ที่ 9 บุคคลที่ยอดเยี่ยมเช่นเขาที่สามารถปลุกพายุในโลกเซียนกลับต้องปฏิบัติตัวเช่นนั้นกับขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 9 อย่างจักรพรรดิดาวทมิฬ

นั่นคือหลักฐานยืนยันในสิ่งที่เด็กไร้หัวใจพูด

บางทีมันอาจจะเป็นการพูดเกินจริงที่จะเรียกมันว่าตราประทับทาส แต่มันสามารถทำให้ปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์และโลกเชื่อฟังจักรพรรดิดาวทมิฬได้

“ผู้อาวุโส ท่านไม่กังวลว่าข่าวนี้จะไปถึงเผ่าดาวทมิฬหรือ ? ” เจี้ยนเฉินถามด้วยวิธีที่ดูสบาย ๆ แต่จริง ๆ แล้วเขาระมัดระวังอย่างยิ่ง

เด็กไร้หัวใจเหลือบมองเจี้ยนเฉินอย่างลึกซึ้งและพูดว่า “แม้ว่าบางคนในโลกเซียนจะรู้เรื่องนี้ แต่พวกเขาล้วนเป็นบุคคลสำคัญที่ยืนอยู่ที่จุดสูงสุด ในสายตาของพวกเขา ชะตากรรมของเผ่าดาวทมิฬนั้นไม่สำคัญ พวกเขาไม่เชื่อว่าเผ่าพันธุ์ที่อ่อนแอเช่นนี้จะคุ้มค่ากับความสนใจของพวกเขาเลย สำหรับผู้ที่อยู่ในขอบเขตแห่งการบ่มเพาะระดับล่างก็มีเจ้าที่เป็นคนเดียวที่รู้เรื่องนี้”

“เจ้าเป็นคนฉลาดหลักแหลม เห็นได้ชัดว่าเจ้ารู้ว่าอะไรที่เปิดเผยได้และอะไรที่ทำไม่ได้…” เด็กไร้หัวใจกล่าวโดยมีนัยยะที่เป็นคำขู่ เขายิ้มเล็กน้อยอย่างมีเลศนัยขณะที่เขาคิดกับตัวเอง “ยิ่งไปกว่านั้น เจ้าเองคงจะไม่มีโอกาสเข้าสู่โลกดาวทมิฬเป็นครั้งที่ 2…”

เด็กไร้หัวใจกลับสู่โลกเซียนอย่างรวดเร็วพร้อมกับเจี้ยนเฉิน เขานำเจี้ยนเฉินเดินทางไปด้วยตัวเอง พาเขาข้ามผ่านมิติอวกาศที่ไม่มีที่สิ้นสุดด้วยความเร็วที่น่ากลัว พวกเขาเดินทางตรงดิ่งไปข้างหน้าและหยุดเมื่อมาถึงด้านนอกของที่ราบเมฆา

“เราอยู่ที่นี่แล้วเจี้ยนเฉิน ข้าพาตัวเจ้ามาจากที่ราบเมฆา และตอนนี้ข้าก็ได้พาเจ้ากลับมาที่นี่ เจ้าสามารถพูดได้ว่าเรามาครบวงจรแล้ว ครั้งนี้เจ้าได้ช่วยเราในเรื่องสำคัญ ๆ ในโลกดาวทมิฬ พรรคกระดูกโอฬารจึงเป็นหนี้บุญคุณอย่างมาก หากเจ้าต้องพบเจอกับความยากลำบากใด ๆ ที่เจ้าไม่สามารถจัดการกับมันได้ในอนาคต สิ่งที่เจ้าต้องทำคือไปที่ พรรคกระดูกโอฬารสาขาใดก็ได้ที่ก่อตั้งขึ้นพร้อมป้าย เจ้าสามารถติดต่อข้าได้โดยตรงผ่านทางสาขา” เด็กไร้หัวใจส่งป้ายให้เจี้ยนเฉิน

เจี้ยนเฉินขอบคุณเขาทันที หลังจากรับป้ายมา เขาก็อำลาเด็กไร้หัวใจและหันหลังกลับไป เขาจ้องไปที่ผืนดินขนาดมหึมาที่ลอยอยู่ในมิติที่ไร้ขอบเขต อารมณ์ของเขาปั่นป่วน

ในที่สุดเขาก็กลับมายังที่ราบเมฆา !

ในมิติอวกาศส่วนลึก เด็กไร้หัวใจไม่ได้เดินทางไปไกล เขายังลอยอยู่ที่นั่นโดยจ้องมองที่ราบเมฆาที่ตอนนี้มีขนาดเท่าเล็บมือ เขาแสดงท่าทางเวทนา

หลังจากนั้นไม่นานเขาก็ถอนหายใจเบา ๆ และจากไปอย่างแน่วแน่ เขาเดินผ่านมิติอันกว้างใหญ่ซึ่งสภาพแวดล้อมจะเปลี่ยนไปในแต่ละก้าวราวกับว่าโลกกำลังบินผ่านไป

หลังจากระยะทางอันยาวไกลซึ่งไม่มีใครรู้ว่าเท่าไหร่ ในที่สุดเขาก็มาถึงมิติที่เงียบสงบ เขาเข้าสู่หอคอยกระดูกขนาดใหญ่ที่ลอยอยู่

ความคิดเห็น