ตอนที่ 2811
ตอนที่ 2916: ผู้อาวุโสลม
October 21, 2026
“ผู้อาวุโสลม นี่คือเจี้ยนเฉิน ท่านสามารถพูดได้ว่าเขาเป็นสหายเพียงคนเดียวของข้าในโลกนี้” เฉินเจี้ยนมาถึงข้างผู้เชี่ยวชาญสูงสุดที่ถูกมัดด้วยโซ่และแนะนำเจี้ยนเฉินให้เขารู้จ จัก
อย่างไรก็ตามเฉินเจี้ยนเพิกเฉยต่อโซ่ รอบตัวผู้เชี่ยวชาญสูงสุดราวกับว่าเขาคุ้นเคยกับมันมานานแล้ว
ใกล้ ๆ กันเจี้ยนเฉินได้ศึกษาผู้เชี่ยวชาญสูงสุดที่เฉินเจี้ยนเรียกว่า “ผู้อาวุโสลม” จิตใจของเขาปั่นป่วนอย่างรุนแรงไม่สามารถสงบลงได้
ผู้เชี่ยวชาญสูงสุดที่จิตวิญญาณกระบี่เชื่อว่าเป็นครึ่งก้าวจอมปราชญ์สูงสุดตอนนี้ถูกมัดด้วยโซ่ แม้ว่าเขาจะเป็นคนที่สามารถทำลายโลกได้ด้วยการพลิกฝ่ามือ แต่โดยพื้นฐานแล้วเขา ก็ไม่ต่างจากนักโทษในตอนนี้
ยิ่งไปกว่านั้นจากเสียงคำรามปีศาจที่ดังออกมาจากปากของคนคนนี้ก่อนหน้านี้,เจี้ยนเฉินก็ตระหนักได้ทันทีว่าดูเหมือนจะมีบางอย่างผิดปกติเกี่ยวกับครึ่งก้าวจอมปราชญ์สูงสุดคนนี้
อย่างไรก็ตาม มีบางอย่างที่ทำให้เจี้ยนเฉินสับสนและงงงวยมากยิ่งกว่า ทำไมเฉินเจี้ยนถึงมาอยู่ที่นี่ได้ ?
ยิ่งไปกว่านั้นดูเหมือนว่าความสัมพันธ์ของเฉินเจี้ยนกับผู้เชี่ยวชาญสูงสุดนั้นค่อนข้างพิเศษ
เจี้ยนเฉินสังเกตเห็นการกระทำของเฉินเจี้ยนในการผนึกตราประทับอย่างชัดเจนในตอนที่ผู้เชี่ยวชาญสูงสุดวิ่งเข้ามาก่อนหน้านี้ ซึ่งหมายความว่าโซ่ได้ปรากฏขึ้นเนื่องจากการผนึกตราประทับของ งเฉินเจี้ยน
กล่าวอีกนัยหนึ่งคือเฉินเจี้ยนควบคุมผู้เชี่ยวชาญสูงสุด
ครู่หนึ่งเจี้ยนเฉินเต็มไปด้วยคำถาม
“นี่คือสหายของเจ้ารึ ? เขามาปรากฏตัวที่นี่ได้อย่างไร ? เขาเข้าสู่ค่ายกลของผลเลือดศักดิ์สิทธิ์แห่งวิถีได้อย่างไร ? ” ผู้อาวุโสลมที่ผมยุ่งกระเซิงถาม เสียงของเขาแหบแห้งมาก มันเต็มไปด้วยความสงสัยและความสับสน
ในขณะนั้นเองที่ผู้อาวุโสลมค่อย ๆ ยกศีรษะขึ้นและแยกผมยาวออก เผยให้เห็นดวงตาสีซีดและไม่ชัดเจน เขาดูเหมือนคนอดนอน ดวงตาของเขาดูว่างเปล่า
“ข้าถูกส่งตรงมาที่นี่โดยตรงผ่านแผ่นอาคมเคลื่อนย้าย หลังจากถูกเคลื่อนย้าย ข้าก็มาปรากฏตัวข้าง ๆ ผลเลือดศักดิ์สิทธิ์” เจี้ยนเฉินกล่าว
“แผ่นอาคมเคลื่อนย้ายรึ ? ” เห็นได้ชัดว่าผู้อาวุโสลมยังไม่ฟื้นตัวเต็มที่ หลายความคิดของเขายังคงสับสนวุ่นวาย เขาพึมพำอย่างเงียบ ๆ ก่อนจะถามด้วยความสับสนว่า “ค่ายกลเคลื่อนย้าย อะไร…ที่นี่ไม่มีรูปค่ายกลเคลื่อนย้ายเลย…”
ด้วยเหตุนี้ผู้อาวุโสลมก็เงียบลง หลังจากนั้นไม่นานความสับสนและความขุ่นมัวในดวงตาของเขาก็ค่อย ๆ ลดลงและหายไป สายตาของเขาค่อย ๆ คมกล้าขึ้น
ในเวลาเดียวกันกิริยาท่าทางของเขาก็เปลี่ยนแปลงอย่างท่วมท้น แม้ว่าเขาจะดูไม่ต่างจากขอทาน แต่เขาก็มีความสง่างาม
ราวกับว่าเขาฟื้นตัวเต็มที่ในช่วงเวลานั้น
ในช่วงเวลาต่อมา ร่างของเขาก็หายไปอย่างกะทันหัน เมื่อมาถึงค่ายกลของผลเลือดศักดิ์สิทธิ์แห่งวิถีอย่างเงียบ ๆ อย่างไรก็ตามโซ่ยังคงพันรอบตัวเขาอย่างแน่นหนา พลังของวิถีขดอยู่ร รอบตัวเขาเหมือนรูปแบบหนึ่งของการกักขัง