ตอนที่ 2954 : การถอยกลับของตระกูลเทพเจ้าสายฟ้า

ใกล้กับอุโมงค์ไปยังโลกจิตวิญญาณภายในโลกเซียน บรรพชนผู้อาวุโสฝ่ายขวาจากตระกูลเทพเจ้าสายฟ้ายังคงนั่งขวางทางเข้าอยู่เพียงลำพัง

ตาของเขาปิดอยู่ เขานั่งนิ่งไม่ไหวติงแม้แต่น้อย เขาราวกับรูปปั้น

เขาอยู่ท่านี้มากกว่า 200 ปีแล้ว

200 ปีนั้นเป็นเวลาที่ยาวนานสำหรับผู้บ่มเพาะทั่วไป แต่สำหรับผู้อาวุโสบรรพชนฝ่ายขวาที่มีชีวิตอยู่มานานแล้ว มันแค่พริบตาเดียวสำหรับเขา

ตลอดหลายปีที่ผู้อาวุโสบรรพชนฝ่ายขวานั่งขวางทางเข้าไปยังโลกจิตวิญญาณนั้น มันไม่มีองค์กรหรือผู้บ่มเพาะจากโลกเซียนอันกว้างใหญ่ได้เข้ายังโลกจิตวิญญาณนอกจากตระกูลเต๋าและตระกู ลบุปผาแพรม่วงที่ตระกูลเทพเจ้าสายฟ้ามีความสัมพันธ์ที่ดีด้วยรวมถึงองค์กรย่อยของพวกเขา

แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้นแต่องค์กรและผู้บ่มเพาะไร้สังกัดต่าง ๆ ก็มารวมตัวกันที่ทางเข้าไม่ได้น้อยลงไปเลย จำนวนมีแต่จะมากขึ้นเรื่อย ๆ

แม้แต่คนที่มาจากตระกูลที่ถือว่าเป็นองค์กรที่มาจากโลกจิตวิญญาณอย่างจิตวิญญาณปราชญ์ก็ยังมาที่นี่ พวกเขารวมตัวกันอยู่ในยานอวกาศและพากันยึดอาณาเขตของตัวเอง

ยานอวกาศของจิตวิญญาณปราชญ์นั้นชัดแล้วว่าคือสิ่งที่โดดเด่นที่สุดที่นั่น

นี่ไม่ต้องนับการทำงานอื่น ๆ เลย แค่เพียงยานอวกาศก็เป็นวัตถุเทพขั้นสูงแล้ว !

ตอนนั้นที่ด้านบนยานอวกาศลำหนึ่ง มีคู่ชายหญิงวัยกลางคนยืนอยู่เคียงข้างกันที่ดาดฟ้าเรือ ทั้งสองมองไปยังผู้อาวุโสบรรพชนฝ่ายขวาที่นั่งขวางทางเข้าอยู่ สีหน้าทั้งสองต่างก็บิดเบี้ ยว

พลังที่พวกเขาแผ่ออกมานั้นบ่งบอกว่าพวกเขาเป็นยอดฝีมือระดับสูงที่เป็นอัครสูงสุดแล้ว

ชายวัยกลางคนคือ ไป่เจิ้ง ส่วนผู้หญิงนั้นมีนามว่าจือหลาน ทั้งสองไม่ใช่แค่คู่รักกันเท่านั้น แต่ยังเป็นถึงบรรพชนของจิตวิญญาณปราชญ์ด้วย !

“ตระกูลเทพเจ้าสายฟ้านั้นหยิ่งทะนงเกินไป พูดตามตรงแล้วโลกจิตวิญญาณนั้นคืออาณาเขตของเรา จิตวิญญาณปราชญ์ แต่ตระกูลเทพเจ้าสายฟ้ากลับกล้าขวางทางเราเช่นนี้ พวกนั้นราวกับปิดประตู ใส่หน้าเรา” จือหลาน พึมพำออกมา

ไป่เจิ้งเองก็หมดหนทาง เขาถอนหายใจออกมา “ เจ้าจะทำอะไรได้ ในเมื่อตระกูลเทพเจ้าสายฟ้าแข็งแกร่งถึงเพียงนี้…เฮ้อ ตอนที่เรารุ่งโรจน์นั้น แม้ว่าเราจะไม่มีราชันย์ในตระกูลแต่เราก็ ยังพอทัดเทียมกับพวกตระกูลระดับสูงได้ ดูเราตอนนี้สิ ราชันย์เซียนของตระกูลชั้นนำนั้นไม่จำเป็นต้องแสดงตัวด้วยซ้ำ แค่บรรพชนผู้อาวุโสเพียงคนเดียวก็เพียงพอทำให้เราหมดหนทางได้แล้ ว “

“เรากลับตกต่ำกันถึงเพียงนี้ ข้าสงสัยจริง ๆ ว่าเราจะกลับไปรุ่งโรจน์ดังเดิมได้รึไม่ …” ไป่เจิ้งพูดขึ้นมาด้วยท่าทีปวดใจ

“น่าเสียดายที่หัวหน้าตระกูลคนเก่าของเราไม่อยู่ที่นี่ด้วย หากหัวหน้าตระกูลคนเก่าของเราอยู่ที่นี่ ข้าอยากเห็นว่าตระกูลเทพเจ้าสายฟ้าจะยังกล้าทำตัวเช่นนี้รึไม่ที่ขวางทางเรา าไม่ให้กลับไปยังโลกที่เป็นของเรา” จือหลานบ่นออกมาพร้อมกับกัดฟันแน่น ชัดแล้วว่านางหงุดหงิดอย่างมาก

“หัวหน้าตระกูลคนเก่า…” ทันทีที่ได้ยินถึงหัวหน้าตระกูลคนเก่า ไป่เจิ้งก็เริ่มนึกถึงอดีต เขาพึมพำออกมา “ หลังจากที่เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสจากราชันย์ของโลกอมตะ หัวหน้าตระกูลคนเก ก่าก็ได้ละทิ้งตำแหน่งและหายตัวไป จนถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่ปรากฏตัว ข้าสงสัยว่าเขาจะยังมีชีวิตอยู่รึไม่ “

“ข้าคิดถึงช่วงเวลาที่เรามีหัวหน้าตระกูลคนเก่า ตอนนั้นรที่เรารู้สึกว่าจิตวิญญาณปราชญ์นั้นเป็นตระกูลชั้นสูง “ตอนนั้นอยู่ ๆ ช่องทางก็สั่นไหวขึ้นมา ตอนที่มันสั่นไหวนั้นมันห หมายความว่ามีคนระดับสูงกำลังเดินทางข้ามเข้ามา

ผู้อาวุโสบรรพชนฝ่ายขวาที่นั่งอยู่ได้ลืมตาขึ้นมาช้า ๆ สายตาของเขาจับจ้องไปที่ช่องทางด้วยความคาดหวังและอึดอัด

ในพริบตาร่างของ ใต้เท้าศักดิ์สิทธิ์แห่งพลังป้องกันปรากฏตัวขึ้น เขายืนอยู่ข้างบรรพชนผู้อาวุโสฝ่ายขวา เขายืนกอดอกและมองไปที่ช่องทางอย่างใจเย็น เขายิ้มออกมาเล็กน้อย “ผ่านมา 200 ปีแล้ว กลุ่มคนที่ทำลายระเบียบในที่สุดก็จะออกมาแล้ว”

ตอนที่เขาพูดนั้น ใต้เท้าศักดิ์สิทธิ์แห่งพลังป้องกันก็ได้มองผ่านบรรพชนผู้อาวุโสฝ่ายขวาและพูดขึ้นต่อ “เอาจริง ๆ แล้วเจ้ากะเวลาได้ดีเพราะเจ้าจะได้จากไปอย่างมีเกียรติ”

ความคิดเห็น