ตอนที่ 2970: เยี่ยหวูกวง

“ข้าใช้ปราณกระบี่ลึกซึ้งไปแล้ว 2 เส้น พลังวิญญาณของข้าเหลือเพียงครึ่งเดียว” เจี้ยนเฉินค้นผ่านแหวนมิติและหยิบหายาสองสามเม็ดที่ช่วยให้วิญญาณฟื้นฟูขึ้นมา เขากินมันทั้งหมด เขากลับไปที่สุสานถ้ำจันทราภายใต้รูปร่างตัวตนของผู้อาวุโสหก

ศิษย์หลายคนของโถงเทพจันทราไม่รู้ว่าผู้อาวุโสสูงสุดทั้งสามที่คอยดูแลสถานที่นั้นถูกฆ่าตายอย่างเงียบ ๆ แล้ว

ในส่วนลึกของสุสานถ้ำจันทรา หยุนวู่เฟิงจ้องมองที่เพดานอย่างมึนงง ทุกสิ่งที่เขาประสบในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาและทุกสิ่งที่โถงเทพจันทราประสบไหลผ่านหัวของเขา รวมถึงการทรมานและความเจ็บปวดทั้งหมดที่เขาได้รับขณะถูกขังอยู่ที่นี่ เขาประสบกับอารมณ์หลากหลาย

ในเวลานี้ ในสุสานถ้ำจันทราที่เงียบสงัด เสียงฝีเท้าซึ่งดูเหมือนจะบาดแก้วหูดังขึ้นเรื่อย ๆ โดยไม่ได้พยายามปิดบัง

หยุนวู่เฟิงก้มศีรษะโดยไม่รู้ตัวและเห็นเจี้ยนเฉินที่กำลังก้าวข้ามเข้ามาทันที นัยน์ตาฝ้าฟางด้วยความชราของเขาเปล่งประกายขึ้นมาอีกครั้ง

“เจ้าทำเสร็จแล้วหรือ ? ” หยุนวู่เฟิงถาม น้ำเสียงของเขาค่อนข้างแหบแห้ง เมื่อเขากล่าวเช่นนั้น เขาก็รู้สึกเศร้าอยู่ในใจ

“ผู้อาวุโสสูงสุด 3 คนที่ดูแลโถงเทพจันทราตายไปหมดแล้ว ตอนนี้ข้าสามารถปลดปล่อยท่านจากการผูกมัดของเถาปีศาจใต้พิภพได้อย่างสบายใจ” เจี้ยนเฉินกล่าวอย่างเฉยเมย

หยุนวู่เฟิงถอนหายใจลึก ๆ เขาพยายามซ่อนความเศร้าโศก ท้ายที่สุด เขาก็คุ้นเคยกับเหล่าผู้อาวุโสสูงสุดที่เพิ่งเสียชีวิตไปมาหลายปี

ตอนนี้หยุนวู่เฟิงรู้ว่าคนเหล่านี้เสียชีวิตลง เขาจึงรู้สึกเศร้าอย่างสุดจะพรรณนา

“ผู้อาวุโส นึกถึงเถาปีศาจใต้พิภพ เช่นเดียวกับชะตากรรมของนางฟ้าเฮายู่ คนเหล่านี้สมควรได้รับความเศร้าโศกของท่านหรือไม่ ? ในความคิดของข้า พวกเขาถูกปล่อยให้ตายอย่างง่ายดาย อย่าว่าแต่ข้าเลย หากนางฟ้าเฮายู่อยู่ที่นี่เอง นางจะไม่มีทางละเว้นคนเหล่านั้นเลย ถ้านางมีพลังมากพอ” เจี้ยนเฉินกล่าว เขาหมอบลงข้าง ๆ หยุนวู่เฟิง เขากำลังจะทำลายเถาปีศาจใต้พิภพ

เถาปีศาจใต้พิภพเป็นวัตถุแห่งความชั่วร้าย และเนื่องจากลักษณะเฉพาะของมัน การป้องกันตัวเองของมันจึงแข็งแกร่งมาก ถ้าเขาพยายามทำลายมันด้วยกำลัง จะยากมากที่จะตัดมันเว้นแต่เขาจะบดขยี้มันด้วยกำลังสูงสุด

แต่เนื่องจากเถาปีศาจใต้พิภพสามารถกักขังหยุนวู่เฟิงซึ่งเป็นขั้นบรรพกาลช่วงกลางไว้ได้ ถึงไม่มีคำอธิบายก็เห็นได้ชัดว่ามันมีระดับใกล้เคียงกันหรือสูงกว่าขั้นบรรพกาลช่วงกลาง

ด้วยเหตุนี้เจี้ยนเฉินจึงไม่สามารถตัดมันได้ในระยะเวลาอันสั้น เขาถูกบังคับให้ใช้จุดอ่อนของมัน

“เฮ้อ ยุติธรรมพอแล้ว คนพวกนั้นสมควรตาย” นั่นคือสิ่งที่เขาพูด ส่วนหยุนหวู่เฟิงยังค่อนข้างหดหู่และจิตใจตกต่ำ เขาไม่ได้มีความสุขและความตื่นเต้นที่เกือบจะหลุดพ้นจากการจองจำเลย

เจี้ยนเฉินมาถึงด้านหลังของหยุนวู่เฟิงและใช้ทักษะลับในการเผาพลังบรรพกาล มันก่อให้เกิดเปลวไฟบรรพกาลและเผาทำลายเถาปีศาจใต้พิภพ

สำหรับพืชที่เอนเอียงไปทางความชั่วร้ายและธาตุหยินเช่นเถาปีศาจใต้พิภพ ไฟเป็นจุดอ่อนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของพวกมัน นับประสาอะไรกับเปลวไฟบรรพกาลในมือของเจี้ยนเฉิน

เปลวไฟบรรพกาลยังไม่ใกล้เคียงกับเปลวไฟบรรพกาลที่แท้จริง แต่ด้วยระดับการบ่มเพาะของเจี้ยนเฉินพร้อมด้วยพลังบรรพกาล มันจึงมีพลังมากกว่าเปลวไฟปกติมาก

เถาปีศาจใต้พิภพเริ่มบิดงออย่างรุนแรงภายใต้เปลวไฟบรรพกาล เสียงร้องของทารกดูเหมือนจะดังขึ้น

ในระดับปัจจุบัน เถาปีศาจใต้พิภพได้พัฒนาระดับสติปัญญาพื้นฐานอย่างชัดเจนแล้ว เปลวไฟบรรพกาลทำให้มันเจ็บปวดอย่างมาก

ความคิดเห็น