ตอนที่ 2982: ความรู้สึกที่คุ้นเคย

ศาลาเทพธิดาน้ำแข็งอันกว้างใหญ่เปรียบได้กับสัตว์ร้ายโบราณ มันตั้งอยู่ท่ามกลางหิมะที่ล่องลอยอยู่อย่างเงียบ ๆ แม้ว่าจิตวิญญาณวัตถุจะไม่ปรากฏขึ้นอีกแล้ว แต่ก็ยังมีรูปลักษณ์ที่น่าสะพรึงกลัวแบบเดียวกับที่สามารถกดขี่ทุกสิ่งได้

ทางเข้าที่สง่างามของศาลาเทพธิดาน้ำแข็งก็กว้างมากเช่นกัน ทุกคนสามารถเดินเข้าไปที่นั่นได้ แม้แต่ค่ายกลและข้อจำกัดมากมายในศาลาเทพธิดาน้ำแข็งก็ไร้ประโยชน์

ทั่วทั้งศาลาเทพธิดาน้ำแข็งมีเพียงค่ายกลเทพธิดาน้ำแข็งด้านในเท่านั้นที่เป็นเขตต้องห้าม

ในตอนนี้ ภายนอกศาลาเทพธิดาน้ำแข็ง การปรากฏตัวของเยี่ยหวูกวงนั้นอ่อนแรง เขาใช้พลังขั้นสุดท้ายในร่างกายของเขาเพื่อทุบผลึกเกล็ดหิมะระหว่างทาง พุ่งผ่านเข้าไปทางเข้าที่เปิดโล่งของศาลาเทพธิดาน้ำแข็งและเข้าสู่ศาลาเทพธิดาน้ำแข็ง

เขาค่อย ๆ ช้าลง เห็นได้ชัดว่าพลังของของเขาหมดลงแล้ว

ในเวลานี้ เยี่ยหวูกวงได้เข้าไปในศาลาเทพธิดาน้ำแข็ง เจี้ยนเฉินก็มาถึงเช่นกัน สภาพแวดล้อมของเขาเต็มไปด้วยกฏมิติ ในขณะที่เขาเข้าไปในศาลาเทพธิดาน้ำแข็งทันทีเพียงก้าวเดียว

ต่อมาคนที่ตามเขามาอย่างใกล้ชิดคือ ผู้อาวุโสสูงสุดของโถงเทพจันทรา เยี่ยหวูกวง

เมื่อก้าวผ่านประตูทางเข้า สิ่งแรกที่ปรากฏในสายตาของเขาคือศาลานี้กว้างขวางมาก อธิบายได้ดีว่าเป็นดินแดนหนึ่งแทนที่จะเป็นศาลาเทพ เนื่องจากโถงใหญ่เกินไป มันเป็นไปไม่ได้ที่จะเห็นจุดสิ้นสุดของมันด้วยตาเปล่า

ศาลาเทพธิดาน้ำแข็งนั้นกว้างใหญ่อย่างเห็นได้ชัดจากด้านใน ภายในของมันใหญ่พอ ๆ กับโลกใบเล็ก ศาลาเทพธิดาน้ำแข็งมันมีพื้นที่มากกว่าที่ตามองเห็นจากด้านนอก

มีแสงวูบวายและเยี่ยหวูกวงที่ได้รับบาดเจ็บก็ปรากฏขึ้นบนห้องโถง แต่หลังจากที่มาถึงที่นี่แล้ว เขาก็ไม่อาจบินต่อไป เขาตกลงมาจากอากาศและกระแทกพื้นอย่างแรง

หลังจากนั้นไม่นาน ผลึกน้ำแข็งบาง ๆ ก็กระจายไปทั่วร่างกายของเขาอย่างรวดเร็ว ในทันใดนั้นเยี่ยหวูกวงก็ดูเหมือนจะกลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็ง

ความหนาวเย็นภายในศาลาเทพธิดาน้ำแข็งนั้นรุนแรงมาก ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นก็ไม่อาจต้านทานได้อย่างแท้จริง แม้ว่าการต่อต้านจะไม่ใช่เรื่องยาก อย่างไรก็ตาม ไม่เพียงแต่เยี่ยหวูกวงจะได้รับบาดเจ็บสาหัสเท่านั้น แต่เขายังใช้ทักษะลับอีกด้วย พลังมากมายที่เขาได้รับแลกกับราคาอันมหาศาลที่เขาต้องจ่ายออกไปเกือบทั้งหมดเช่นกัน เขามาเดินมาสุดสายตั้งนานแล้ว เขาอ่อนแอมากเสียจนไม่อาจต้านทานความหนาวเย็นของศาลาเทพธิดาน้ำแข็งได้เลย

“ค่ายกลเทพธิดาน้ำแข็ง ! ค่ายกลเทพธิดาน้ำแข็ง ! ฉันต้องไปที่ค่ายกลเทพธิดาน้ำแข็ง ! แม้ว่าข้าจะตาย ข้าจะเสียสละตัวเองเพื่อทำให้ค่ายกลเทพธิดาน้ำแข็งปะทุขึ้น ! เพื่อที่เจ้าจะได้ตายพร้อมกันไปกับข้า ! ” นัยน์ตาของเยี่ยหวูกวงว่างเปล่า ถ้าเขายังมีตา มันก็จะเป็นไปได้ที่จะเห็นความเกลียดชังที่รุนแรงของเขา

เขากัดฟันและฝืนยืนเอาไว้ พร้อมกับลากร่างกายที่แข็งตัวจากความหนาวเย็นไป ด้วยพลังทั้งหมดที่เขามีไปยังส่วนลึกของศาลาเทพธิดาน้ำแข็ง

อย่างไรก็ตาม ความเร็วของเขาไม่ได้ใกล้เคียงกับหนึ่งในสิบที่เขามีนอกศาลา

“เยี่ยหวูกวง เจ้ามาสุดทางแล้ว” ในตอนนี้ เสียงของหยุนวู่เฟิงดังมาจากด้านหลัง พร้อมกับแสงกระพริบ เขาและเจี้ยนเฉินพุ่งมาขวางทางเยี่ยหวูกวงทันที

เยี่ยหวูกวงสูญเสียดวงตาของเขา แต่เขาก็ยังเป็นขั้นบรรพกาลชั้นสวรรค์ที่ 7 อยู่ดี ดังนั้นเขาจึงยังสัมผัสได้ถึงทุก ๆ สิ่งรอบ ๆ ตัวของเขาได้อย่างชัดเจน แม้ว่าเขาจะมองไม่เห็น

เมื่อสัมผัสได้ถึงสองคนที่ขวางทางเขา ใบหน้าของเยี่ยหวูกวงก็บิดเบี้ยวทันทีราวกับว่าเขาเป็นคนบ้าไปแล้ว เขาพูดอย่างขุ่นเคือง “หยุนเฟิงหวู่ หากข้ารู้ว่าเขาจะนำหายนะมาที่โถงเทพจันทราในวันนี้ ข้าจะกำจัดเจ้าให้สิ้นซากโดยไม่สนว่าจะเกิดอะไรขึ้น กำจัดเจ้าให้หายไป ข้ารู้สึกเสียใจ เสียใจมากที่ไม่ได้อ้อนวอนนายท่านให้ฆ่าเจ้าให้สิ้นซาก ไม่อย่างนั้นแล้วมีหรือที่โถงเทพจันทราจะต้องเผชิญหน้ากับสถานการณ์ในปัจจุบันเช่นนี้ ? ”

“เยี่ยหวูกวง เจ้าคนทรยศ แม้แต่ตอนใกล้ตาย เจ้าก็ยังคิดถึงวิธีที่โง่เขลาของเจ้า ถ้าพวกเจ้าหลายคนไม่ได้ทรยศต่อหนานป้อเทียนในตอนนั้น ทำไมโถงเทพจันทราถึงกลายเป็นแบบนี้ ? ” ใบหน้าของหยุนวู่เฟิงจมลงในขณะที่เขากัดฟัน “ลองคิดดูว่าเจ้ามีสาวกกี่คนที่ถูกฆ่าในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เช่นเดียวกับผู้อาวุโสซึ่งบริสุทธิ์ที่เสียชีวิตใต้น้ำมือของเจ้ามีจำนวนเท่าใด แม้แต่เย่ว์เอ๋อน้อยก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงชะตากรรมนี้ได้ เจ้าคนทรยศของโถงเทพจันทรา เจ้าได้ทำบาปมามากแล้ว ตัวของเจ้าก่อกรรมทำชั่วมามากเกินไป”

ความคิดเห็น