ตอนที่ 2984: บรรพชนหลาน

เมื่อเห็นว่าเจี้ยนเฉินคลั่งแค่ไหน เหอเถียนฉีก็ไม่ได้ถามต่อ เขาพยักหน้า “ได้ ข้าจะพาเจ้าไปหาบรรพชนเดี๋ยวนี้” ขณะที่เขาพูดอย่างนั้น เหอเถียนฉีก็หันหลังและบินไปทางภูเขาน้ำแข็งที่อยู่ด้านหลังเมือง

เจี้ยนเฉินติดตามหลังเหอเถียนฉีไป ทั้งคู่เคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว ด้วยพลังของขั้นบรรพกาล พวกเขาจึงเดินทางได้เร็วมาก

ไม่นาน เจี้ยนเฉินก็ได้ผ่านค่ายกลที่ทรงพลังอย่างยิ่งภายใต้การนำของเหอเถียนฉีและเข้าไปในเผ่ากระเรียนสวรรค์

เผ่ากระเรียนสวรรค์ตั้งอยู่บนภูเขาน้ำแข็ง มีสิ่งก่อสร้างนับไม่ถ้วนอยู่ที่นั่น ไม่ว่าจะเป็นโถงหรือศาลาที่สร้างบนภูเขาหรือยอดเขา บนแท่นนั้นราบเรียยราวกับกระจกที่ถูกขุดขึ้นมาจากภูเขา

กระเรียนน้ำแข็งได้บินขึ้นไปบนอากาศเป็นครั้งคราว มีเสียงกรีดร้องออกมาบ้าง มีลูกหลานหลายคนของเผ่ากระเรียนสวรรค์ในหมู่พวกเขาด้วย

“คารวะผู้อาวุโสสูงสุด ! ”

เหอเถียนฉีบินผ่านยอดภูเขาน้ำแข็งนับไม่ถ้วนพร้อมกับเจี้ยนเฉินมุ่งหน้าไปยังส่วนลึกของเผ่ากระเรียนสวรรค์และทักทายพวกเขาอย่างสุภาพ

เหอเถียนฉีตอบรับผู้เยาว์ที่คารวะเหล่านี้ด้วยการพยักหน้าและยิ้มอย่างใจดี

“ข้าได้ใช้ทักษะลับในการติดต่อบรรพชนแล้ว ว่าเขาจะสามารถช่วยเหลือเจ้าได้หรือไม่ นั้นไม่ใช่สิ่งที่จะตัดสินใจได้” เหอเถียนฉีสื่อสารกับเจี้ยนเฉินตลอดทาง เขาไม่รู้ว่าเจี้ยนเฉินจะประสบปัญหาอะไร แต่เขาสามารถบอกได้ว่ามันเป็นเรื่องสำคัญอย่างแน่นอน

หากใช้ผิดวิธี มันก็อาจจะส่งผลกระทบต่อเรื่องอื่น

อย่างไรก็ตาม ดินแห่งเลือดศักด์สิทธิ์ 3 ชั่งที่เจี้ยนเฉินมอบให้นั้นทำให้เผ่ากระเรียนสวรรค์เป็นหนี้บุญคุณเขาอย่างมาก ความเมตตานี้ทำให้เผ่ากระเรียนสวรรค์ยากที่จะปฏิเสธคำของเจี้ยนเฉินยิ่งนัก

แน่นอน สิ่งที่เกิดขึ้นต่อไปไม่ใช่สิ่งที่ผู้อาวุโสสูงสุดเหอเถียนฉีจะตัดสินใจได้

ทุกอย่างขึ้นอยู่กับบรรพชน

ทันใดนั้นสีหน้าของเหอเถียนฉีก็เปลี่ยนไป เขาทั้งแปลกใจและไม่แปลกใจกับเรื่องนี้ เขาหันไปหาเจี้ยนเฉินและพูดว่า “บรรพชนตกลงที่จะพบเจ้า แต่คนที่เจ้าจะเจอครั้งนี้เป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในสามบรรพชนของเรา บรรพชนหลาน”

“ในเผ่ากระเรียนสวรรค์ของเรา อำนาจของบรรพชนหลานนั้นสำคัญยิ่งกว่าบรรพชนอีกสองท่านเมื่อเทียบกัน ดังนั้นเมื่อเจ้าพบบรรพชนหลานก็ขอให้ทำคัวสุภาพกว่านี้หน่อย”

เหอเถียนฉีกำชับเจี้ยนเฉินอย่างเข้มงวดและอธิบายในแง่มุมต่าง ๆ ให้เขาระมัดระวัง เขาได้พูดทุกอย่างที่เขาควรจะพูดให้เจี้ยนเฉินฟังแล้ว พวกเขาก็เดินทางไปที่พำนักบ่มเพาะของบรรพชนหลาน

สิ่งที่ปรากฏด้านหน้าเจี้ยนเฉินคือภูเขาน้ำแข็งที่ลอยอยู่กลางอากาศและชี้ยอดเขาลง ภูเขานั้นถูกผ่าครึ่งออกมาและก่อนตัวเป็นดินแดนกว้างใหญ่ที่ใช้ส่วนตัดหันหน้าเข้าหาท้องฟ้า

อย่างไรก็ตาม บริเวณรอบ ๆ ของภูเขาที่ลอยอยู่นั้นเต็มไปด้วยเกล็ดหิมะขนาดใหญ่ที่ดูเหมือนไม่สิ้นสุด มันห่อหุ้มสถานที่ราวกับม่านผลึก มันดูเหมือนหมอกเมื่อมองจากภายนอก มันส่องแสงระยิบระยับอย่างลึกลับ

“นี่คือยอดเขาหิมะทะยานที่บรรพชนหลานพำนักอยู่ เขาเป็นหนึ่งในสามยอดบรรพชนของเผ่ากระเรียนสวรรค์ของเรา ข้าสามารถมากับเจ้าได้เท่านี้ บรรพชนหลานกำลังรอเจ้าอยู่ที่ยอดเขา ดังนั้นเจ้าต้องไปที่นั่นด้วยตัวเอง” เหอเถียนฉีพูดอย่างเคร่งขรึม

เจี้ยนเฉินพยักหน้า หลังจากป้องมือขอบคุณเหอเถียนฉีและพูดอำลา จากนั้นเขาก็เดินผ่านหิมะหนาทึบรอบ ๆ ยอดเขาหิมะทะยาน แต่รอยเท้าของเขาก็ไม่อาจมีอยู่บนหิมะของยอดเขาได้

ในขณะนั้นเองที่หิมะรอบ ๆ ยอดเขาก็แยกออกตรงกลาง ก่อตัวเป็นเส้นทางมาถึงด้านหน้าของเจี้ยนเฉิน

เจี้ยนเฉินลังเลเล็กน้อยก่อนที่จะเดิมตามเส้นทาง ในที่สุดเขาก็เข้าไปในโถงศักดิ์สิทธิ์ที่คล้ายกับรูปปั้นน้ำแข็ง

ทันทีที่เขาก้าวเท้าเข้าไปในโถงศักดิ์สิทธิ์ เขาก็กับพบความหนาวเย็นที่น่ากลัว ซึ่งทำให้เขาตัวสั่นทันที เกิดชั้นน้ำแข็งขึ้นที่ผิวของเขาอย่างรวดเร็ว

ความคิดเห็น