ตอนที่ 2991: ผู้อาวุโสสูงสุดโจมตี

โครงกระดูกสีแดงเลือดทั้งสามจากกองทัพแห่งความตายของลัทธิปีศาจชั้นฟ้าประสบความสำเร็จอย่างมาก มันทำร้ายขั้นบรรพกาลของตระกูลเหอเฟิงทีละคนและโจมตีตระกูลเหอเฟิงอย่างหนัก

โครงกระดูกสีแดงเลือดทั้งสามนั้นไม่ใช่สิ่งมีชีวิต แต่เป็นรูปแบบของความตาย พวกมันเป็นสิ่งมีชีวิตที่พิเศษ ดังนั้นข้อบกพร่องต่าง ๆ ที่มักปรากฏในผู้บ่มเพาะ เช่น ความเจ็บปวด, การตอบสนองทางอารมณ์, การตอบสนองทางจิตใจ, ตลอดจนจุดอ่อนของร่างกายและแม้แต่วิญญาณ มันก็ไม่อาจใช้กับพวกมันเหล่านี้ได้

พวกมันไม่มีวิญญาณและไม่มีร่างกาย พวกมันไม่รู้สึกเจ็บปวดและไม่รู้สึกกลัวเมื่อเผชิญหน้ากับภัยคุกคามจากความตาย พวกมันมีเพียงความคิดเดียว นั่นก็คือ สู้จนกว่าจะตาย !

ยิ่งไปกว่านั้น กระดูกทุกชิ้นของโครงกระดูกนั้นแข็งแรงมาก โดยพื้นฐานแล้วมันเทียบเท่ากับวัตถุเทพขั้นกลาง ซึ่งป้องกันขั้นบรรพกาลส่วนใหญ่จนไม่อาจทำร้ายมันได้ง่าย ๆ อย่างมากที่สุดก็ทิ้งรอยไว้เพียงเล็กน้อย พวกมันเป็นเครื่องจักรสงครามอย่างแท้จริง

แม้ว่าขั้นบรรพกาลที่แข็งแกร่งกว่าบางคนอาจจะทำร้ายมันได้ แต่ก็ยากที่จะส่งผลกระทบต่อความสามารถในการต่อสู้ของโครงกระดูก

โครงกระดูกสีแดงเลือดทั้งสามนั้นยากต่อการจัดการเพียงลำพัง ควบคู่ไปกับหมอกสีแดงที่กัดกร่อนวิญญาณที่อยู่รอบ ๆ ตัวของมัน มันยิ่งน่ากลัวขึ้นไปอีก

ผลคือ แม้ว่าโครงกระดูกสีแดงเลือดทั้งสามจะอ่อนแอกว่าขั้นบรรพกาลช่วงปลายในด้านพลังการต่อสู้ แต่หมอกสีแดงที่อยู่รอบ ๆ ของพวกมันก็คุกคามแม้แต่ขั้นบรรพกาลชั้นสวรรค์ที่ 9

สี่แม่ทัพของลัทธิปีศาจชั้นฟ้าและขั้นอสงไขยที่ปลดปล่อยพลังต่อสู้ของขั้นบรรพกาลผ่านค่ายกลนั้นไม่เพียงแต่จะชดเชยสถานการณ์ที่เสียเปรียบโดยได้รับความช่วยเหลือของโครงกระดูกทั้งสามเท่านั้น แต่พวกเขายังค่อย ๆ กลับมาเป็นฝ่ายได้เปรียบ พวกเขาทำร้ายขั้นบรรพกาลของศัตรูอย่างต่อเนื่อง

และตอนนี้พื้นที่ถูกล้อมรอบด้วยค่ายกล ดังนั้นมันจึงกลายเป็นสนามหน้าบ้านของลัทธิปีศาจชั้นฟ้าอย่างสมบูรณ์ มีเพียงปราณอสูรที่ไม่มีสิ้นสุดเท่านั้นที่พัดอยู่รอบ ๆ ในสภาพแวดล้อมนี้ ผู้คนของลัทธิปีศาจชั้นฟ้าก็ฟื้นพลังได้อย่างไม่มีสิ้นสุด

ในทางกลับกัน ไม่เพียงแต่ตระกูลเหอเฟิงเท่านั้นที่ไม่อาจดูดซับปราณปีศาจนี้ได้ แต่พลังดั้งเดิมของพวกเขาที่ดูดซัยได้นั้นแยกออกมาจากพวกเขาโดยสิ้นเชิง เนื่องจากค่ายกลปีศาจ มันบังคับให้พวกเขาต้องฟื้นฟูพลังด้วยเม็ดยาที่มีจำกัดขณะที่พวกเขาต่อสู้

ตระกูลเหอเฟิงสูญเสียความได้เปรียบทั้งหมดเมื่อพูดถึงการต่อสู้ระดับขอบเขตตั้งต้น สำหรับขอบเขตที่ต่ำกว่าขอบเขตตั้งต้น มันเป็นการพ่ายแพ้อย่างยับเยิน พวกเขาถูกกองทัพทั้งเก้าของลัทธิปีศาจชั้นฟ้าบังคับให้ถอย โดยพื้นฐานแล้วพวกเขาไม่อาจตอบโต้กลับไปได้เลย

กองทัพทั้งเก้าของลัทธิปีศาจชั้นฟ้าผ่านการต่อสู้มาอย่างโชกโชนและมีประสบการณ์เหนือกว่า พวกเขาทิ้งบันทึกการต่อสู้ที่รุ่งโรจน์ไว้บนที่ราบที่ยิ่งใหญ่เป็นจำนวนมากของโลกเซียน และคนของกองทัพทุกคนต่างก็คุ้นเคยกับค่ายกลต่อสู้ที่หลากหลาย ยิ่งไปกว่านั้น การต่อสู้ขนาดใหญ่ กองทัพทั้งเก้าของลัทธิปีศาจชั้นฟ้าก็ไม่ได้ต่อสู้เพียงคนเดียวอีกต่อไป พวกเขาทั้งหมดรวมกันเป็นขบวนทัพในรูปแบบต่าง ๆ ตั้งแต่หลายสิบคนหรือหลายร้อยคน

ถ้ามีความจำเป็น กองทัพทั้งเก้าก็สามารถสร้างขบวนค่ายกลสังหารได้ในเวลาเพียงไม่กี่วินาที พวกมันมีประสิทธิภาพจนน่าตะลึง

สำหรับตระกูลเหอเฟิง พวกเขายังมีบางกรณีของการสมรู้ร่วมคิดในการต่อสู้ แต่นั่นก็เป็นเพียงส่วนน้อยเท่านั้น พวกเขาไม่อาจเทียบเคียงกับลัทธิปีศาจชั้นฟ้าได้ ส่วนใหญ่เคลื่อนไหวเป็นรายบุคคลและต่อสู้อย่างลำพัง

ลัทธิปีศาจชั้นฟ้ามีประสบการณ์ต่อสู้ที่เข้มข้น อุดมการณ์การต่อสู้ที่ลึกซึ้งและกองทัพที่เชี่ยวชาญในการต่อสู้ ในขณะที่ตระกูลเหอเฟิงส่วนใหญ่ดูเหยาะแหยะเกินไป โดยพื้นฐานแล้วทายาทของตระกูลใหญ่นั้นไม่ค่อยได้เผชิญหน้าในการต่อสู้มากมายท่ามกลางความเป็นความตาย

ถ้าพวกเขาต่อสู้กันแบบจับคู่ ตระกูลเหอเฟิงจะแสดงความสามารถที่ดีกว่าอย่างเห็นได้ชัด ท้ายที่สุด ในฐานะคนจากตระกูลสูงสุด วิธีการบ่มเพาะและวิถีลับทั้งหมดที่พวกเขาครอบครองนั้นไม่ธรรมดา อย่างไรก็ตาม เมื่อพูดถึงการต่อสู้แบบกลุ่ม ตระกูลเหอเฟิงไม่มีความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันเลย

“ตระกูลเหอเฟิงจะต้องจบสิ้นลงเช่นนี้จริง ๆ หรือ ? ” ผู้อาวุโสสูงสุดตระกูลเหอเฟิงกระอักเลือดออกมาสองคำพร้อมกับปราณปีศาจพลุ่งพล่าน เขาลอยอยู่บนอากาศด้วยใบหน้าซีด ๆ จ้องมองในสนามรบอย่างน่าอนาถ เขารู้สึกทั้งเศร้าและสิ้นหวัง

ความคิดเห็น