ตอนที่ 2993: พลังที่อยู่เบื้องหลังตราประทับ

“เจ้าบรรลุข้อตกลงกับลัทธิปีศาจชั้นฟ้า ? ” หยุนวู่เฟิงรู้สึกประหลาดใจอย่างลับ ๆ คนที่อ้างว่าเป็นสหายของยู่เอ๋อน้อยตรงหน้าเขา ไม่เพียงแต่มีความสัมพันธ์กับเผ่ากระเรียนสวรรค์เท่านั้น แต่ยังมีความสัมพันธ์อันดีกับผู้อาวุโสสูงสุดของเผ่ากระเรียนสวรรค์ถึงขั้นได้รับยาระดับเทพเมื่อเขาส่งข้อความไปประโยคเดียว มิเพียงเท่านั้น แต่เขายังสามารถบรรลุข้อตกลงกับลัทธิปีศาจชั้นฟ้าได้ในเวลาสั้น ๆ

นั่นเป็นเรื่องที่ไม่น่าเชื่อจริง ๆ

ชั่วขณะหนึ่ง ตัวตนของเจี้ยนเฉินกลับกลายเป็นปริศนามากขึ้นในสายตาของหยุนวู่เฟิง เขามองเห็นได้ยากขึ้นเรื่อย ๆ

แม้ว่าตอนนี้เขาจะยังไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของเจี้ยนเฉิน แต่หยุนวู่เฟิงไม่ได้ถามเกี่ยวกับเรื่องนี้ นับตั้งแต่ที่เขาเห็นเจี้ยนเฉินเปลี่ยนรูปลักษณ์ของเขาหลายครั้ง เขาก็ตระหนักว่าเจี้ยนเฉินพยายามอย่างเต็มที่เพื่อซ่อนตัวตนของเขา เพื่อป้องกันไม่ให้คนอื่นค้นพบ

เขาใช้ชีวิตมาอย่างยาวนาน ดังนั้นแน่นอนว่าเขาจะไม่ทำผิดพลาดแบบนั้น

ทั้งสองรีบออกไป เข้าสู่สนามรบระหว่างลัทธิปีศาจชั้นฟ้าและตระกูลเหอเฟิงในเวลาเพียงไม่กี่แว่บ ทั้งสองถูกกลืนโดยปราณปีศาจที่พุ่งพล่านทันที

อย่างไรก็ตาม ทันทีที่เขาเข้าไปในบริเวณใกล้เคียงของปราณปีศาจ หยุนวู่เฟิงรู้สึกไม่สบายทันที ปราณปีศาจดูเหมือนจะแยกโลกออกจากกันโดยสมบูรณ์ แยกสถานที่นี้ออกจากโลกเซียน

ภายในพลังปราณปีศาจที่พลุ่งพล่าน ไม่เพียงแต่เขาไม่สามารถสัมผัสได้ถึงพลังงานดั้งเดิมใด ๆ เลย แม้แต่ความแข็งแกร่งของเขาก็ได้รับผลกระทบบ้าง

“ภายใต้สถานการณ์เหล่านี้ ข้าไม่อาจดูดซับพลังงานดั้งเดิมได้อีกต่อไปในขณะที่ต่อสู้ อาจเป็นวิธีเดียวที่จะฟื้นฟูพลังที่ใช้ไปของข้าคือผ่านยาเม็ดและผลึกศักดิ์สิทธิ์” หยุนวู่เฟิงจ้องมองที่สนามรบต่อหน้าเขาและถอนหายใจ “ด้วยสภาพแวดล้อมที่เสียเปรียบ ความพ่ายแพ้ของตระกูลเหอเฟิงไม่มีอะไรรับประกันได้ นอกจากนี้ยังมีกองทัพทั้งเก้าของลัทธิปีศาจชั้นฟ้าด้วย องค์กรใดในโลกเซียนที่สามารถต่อสู้กับกองทัพที่มีอำนาจเช่นนี้ได้”

ถึงตอนนี้ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นของลัทธิอสูรชั้นฟ้าได้สังเกตเห็นเจี้ยนเฉินและหยุนวู่เฟิง และขั้นอสงไขยล้อมรอบพวกเขาทันที

“เราอยู่ฝ่ายเจ้า ! ” เมื่อเห็นสิ่งนี้ เจี้ยนเฉินตะโกนและหยิบตราสีดำที่เฉิงหมิงมอบให้เขาทันที

เมื่อขั้นอสงไขยที่พุ่งเข้ามาเห็นตรา ดวงตาของพวกมันก็หรี่ลง มันเต็มไปด้วยความตกใจอย่างมาก

ในฐานะขั้นอสงไขย เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของระดับบนของลัทธิปีศาจชั้นฟ้า ไม่ว่าพวกเขาจะอยู่ในสาขาใด พวกเขาจะถือว่าเป็นตัวตนที่เท่าเทียมกับรองหัวหน้า เป็นผลให้พวกเขารู้ว่าตรานี้หมายถึงอะไร

นั่นคือตราประจำตัวของผู้อาวุโสสูงสุดลัทธิปีศาจชั้นฟ้า การเห็นตาก็เหมือนกับเห็นเขา การครอบครองตราก็เทียบเท่ากับการมีอำนาจเช่นเดียวผู้อาวุโสสูงสุด เขาสามารถรวบรวมกองกำลังของลัทธิปีศาจชั้นฟ้าได้ แม้แต่รองหัวหน้าก็ยังต้องฟังคำสั่งของบุคคลนั้น หากพวกเขามีตรา

ขั้นอสงไขยต่างตกตะลึง พวกเขาติดตามผู้อาวุโสสูงสุดมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา แต่ไม่เคยเห็นผู้อาวุโสสูงสุดมอบตราประทับให้กับผู้อื่น เขาไม่เคยปล่อยให้มันห่างกายเขาเลย

แต่ตอนนี้ พวกเขาเห็นตราในมือของเจี้ยนเฉินซึ่งทำให้ความคิดของพวกเขาปั่นป่วนทันที

ด้วยเหตุนี้ขั้นอสงไขยจึงเก็บพลังแห่งการมีอยู่ของพวกเขาในทันทีและเปลี่ยนท่าทางมุ่งร้ายของพวกเขา พวกเขาป้องมือและโค้งคำนับให้กับเจี้ยนเฉินพร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงที่เป็นกันเอง “ท่านมีคำสั่งอะไรหรือไม่ ? ”

เจี้ยนเฉินได้เปลี่ยนรูปลักษณ์ของเขา ดังนั้นขั้นอสงไขยของลัทธิปีศาจชั้นฟ้าจึงจำเขาไม่ได้ พวกเขาสามารถเรียกเขาว่า “ท่าน” เพียงเท่านั้น

“ข้าไม่มีคำสั่งใด ๆ สู้ต่อไป” เจี้ยนเฉินพูดอย่างเฉยเมย ดวงตาของเขาจ้องไปที่ขั้นอสงไขยและทันใดนั้นเขาก็นึกถึงบางสิ่ง

ความคิดเห็น