ตอนที่ 3013 : หัวหน้าพิรุณโจมตี

เมฆดำได้กลืนกินแสงพร้อมกับปลดปล่อยความมืดมิดไม่รู้จบออกมา ทุกที่โดนเมฆดำเกลืนกินไป ทั้งนิกายหิมะตกอยู่ในความมืดมิด

แคร่ก !

อยู่ ๆ ก็มีสายฟ้าไหลผ่านเมฆดำ เสียงดังสนั่นเพียงพอทำให้ก้อนหินแตกออกได้ แค่แรงสั่นสะเทือนของมันก็เพียงพอทำให้ยอดเขาน้ำแข็งบนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกถึงกับแตกออก การสั่นไหวนี้ ส่งผลไปทั่วทั้งโลก

แม้แต่นิกายที่อยู่ด้านล่างก็ยังได้รับผลกระทบไปด้วย ภูเขาหิมะหลายลูกถล่มลงไปจนทำให้เกิดหิมะโปรยปรายที่ด้านล่างเข้ากลืนและถมตึกมากมายนิกายหิมะ

ศิษย์ของนิกายหิมะพากันมองขึ้นไปบนท้องฟ้าและหลีกเลี่ยงหิมะที่โปรยปรายลงมา

หิมระที่ บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ง สร้างขึ้นมานั้นใช้ไว้จัดการกับ หุนเจิ้ง แต่มันมี่ทางเลือกอื่นนอกจากต้องปล่อยเขาไปก่อน นางได้เงยหน้าขึ้นมองขึ้นไปยังท้องฟ้า

สายตาของนางเหมือนทะลุมิติได้ นางมองไปยังเมฆดำด้านนอกนิกายหิมะทะลุค่ายกลปกป้องไป

รึจะให้แม่นยำกว่านั้นคือนางจับจ้องไปยังจุดหนึ่งในก้อนเมฆ มันมีร่างหนึ่งซ่อนตัวอยู่ภายในราวกับเป็นส่วนหนึ่งของเมฆดำ

“ หัวหน้าพิรุณแห่งจักรวรรดิเมฆทวี ! ” น้ำเสียงอันเคร่งขรึมดังก้องขึ้นมาพร้อมทั่วทั้งนิกายหิมะ นี่คือเสียงของ บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ง เสียงนี้แฝงไปด้วยความเย็นชาที่รู้สึ กไปถึงขั้วกระดูก

ตอนที่เสียงของบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งดังขึ้นมานั้น ลมและหิมะในนิกายก็หนักหน่วงขึ้นไปอีก อุณหภูมิโดยรอบเหมือนจะลดลงจนถึงจุดเยือกแข็ง มันทำให้ที่นั่นหนาวเย็นขึ้นไปอีก แ แม้แต่ผู้อาวุโสสูงที่อยู่ขั้นบรรพกาลก็อดไม่ไหวที่จะตัวสั่น

สิ่งที่เกิดขึ้นนี้ทำให้ยอดฝีมือในที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกหันมาสนใจ การรับรู้วิญญาณกวาดผ่านอวกาศรอบนอกเข้ามาสังเกตการณ์การต่อสู้ระหว่างบรรพชนหลานกับบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแ แข็ง ได้ถูกถึงกลับไป ตอนนี้มันจับตาดูสิ่งที่เกิดขึ้นในนิกายหิมะทั้งหมด

“บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งแห่งนิกายหิมะปรากฏตัวขึ้นมา นางใช้เวลาหลายปีในการเก็บตัว ข้าสงสัยว่านางจะทะลวงผ่านแล้วรึไม่”

“บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งอาจจะเป็นอัครสูงสุดชั้น 6 แต่นางน่ะครอบครองความแข็งแกร่งที่เพียงพอรับมือกับชั้นสวรรค์ที่ 7 ได้ นางถือว่าอยู่ชั้นสวรรค์ที่ 7 จากบรรดาคนที่หา าเรื่องนาง หัวหน้าพิรุณ จากที่ราบสำราญเพิ่งจะหาเรื่องบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ง นางถึงกับใช้ค่ายกลเมฆทวีและพิรุณโลหิตรายล้อมนิกายหิมะเอาไว้ ชัดแล้วว่านี่เป็นการดูหมิ่น”

“บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งเป็นยอดฝีมือทัดเทียมกับชั้นสวรรค์ที่ 7 ได้ ส่วน หัวหน้าพิรุณในตอนนี้อยู่แค่ชั้นสวรรค์ที่ 5 ข้าสงสัยจริง ๆ ว่านางเอาความมั่นใจมาจากไหนถึงได้ก กล้าหาเรื่องบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ง”

“ทุกคนอย่าประมาทหัวหน้าพิรุณกันไป การต่อสู้ระหว่างหัวหน้าพิรุณกับใต้เท้าแห่งดาวเคราะห์ว่านตู่อย่างฟ้าครามที่น่านับถือนั้นทำให้เกิดความวุ่นวายขึ้นมาอย่างมาก หัวหน้าพิรุณอาจจะ บ่มเพาะถึงชั้นสวรรค์ที่ 5 แต่นางไม่ได้อ่อนแอไปกว่าฟ้าครามที่น่านับถือเลย ข้าถึงกับสงสัยว่าหัวหน้าพิรุณนั้นอยู่เบื้องหลังการตายของฟ้าครามที่น่านับถือ”

“ฟ้าครามที่น่านับถืออยู่ชั้นสวรรค์ที่ 6 การเอาชนะยอดฝีมือชั้นสวรรค์ที่ 6 ได้นั้นไม่ได้หมายความว่านางจะเป็นคนฆ่า หัวหน้าพิรูณไม่ใช่ผู้รับผิดชอบการตายของฟ้าครามที่น่านับถือ”

“ถูกต้อง นอกซะจากว่าฟ้าครามที่น่านับถือนั้นพยายามจะโยนชีวิตตัวเองทิ้งรึตกสู่กับดักและโดนล้อมโดยยอดฝีมือขอบเขตเดียวกันนับไม่ถ้วน งั้นเขาก็มีความสามารถที่จะหนีได้ด้วยพลังช ชีวิตและความแข็งแกร่งชั้นสวรรค์ที่ 6 เขาสามารถหนีมาได้ถึงจะเผชิญหน้ากับยอดฝีมือชั้นสวรรค์ที่ 7 ผลก็คือหัวหน้าพิรุณนั้นไม่ใช่คนที่ฆ่าฟ้าครามที่น่านับถือแน่”

ในที่ราบน้ำแข็งขั้วโลก การรับรู้ของอัครสูงสุดหลายคนได้ทับซ้อนกัน พวกเขาพากันพูดคุยกันพร้อมกับจับตาดูนิหายหิมะเอาไว้ พวกเขาต่างก็สงสัยในความแข็งแกร่งของหัวหน้าพิรุณ

ในมิติภายนอกบนภูเขาวิญญาณ ผู้สืบทอดทั้งหกที่ได้สร้างค่ายกลวิญญาณนักรบขึ้นมานั้นต่างก็มองไปยังที่ราบน้ำแข็งขั้วโลก เมื่อพวกเขาเห็นค่ายกลเมฆทวีและพิรุณโลหิตครอบคลุมทั้ง นิกายหิมะเอาไว้ พวกเขาต่างก็พากันแปลกใจ

“หัวหน้าพิรุณแห่งที่ราบสำราญกลับมาที่นี่ อย่าบอกข้านะว่านี่คือผู้ช่วยที่ศิษย์พี่ใหญ่ไปหามา ? ”

“แต่หัวหน้าพิรุณเป็นอัครสูงสุดชั้นสวรรค์ที่ 5 ส่วนบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งแห่งนิกายหิมะนั้นรับมือกับยอดฝีมือชั้นสวรรค์ที่ 7 ได้ หัวหน้าพิรุณจะหยุดบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเ เมฆน้ำแข็งได้จริง ๆ รึ ? ”

ความคิดเห็น