ตอนที่ 2927
ตอนที่ 3033: การกลับมาของจอมปราชญ์สูงสุด
October 21, 2026
ตอนที่ 3033: การกลับมาของจอมปราชญ์สูงสุด
“ข้า- ข้าไม่รู้” เจียงหยางหมิงเยว่นั่งลงบนพื้นหิมะและกอดเข่าของนาง นางสับสนและทำอะไรไม่ถูก
เจี้ยนเฉินจ้องมองที่เจียงหยางหมิงเยว่ด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย หัวใจของเขาหนักอึ้งมากเพราะเขาอดไม่ได้ที่จะนึกถึงเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับเทพธิดาหิมะที่เขาได้ยินจากเหอเถียน นฉี
ไม่ใช่แค่เหอเถียนฉีเท่านั้น แม้แต่บรรพชนหลานที่มีสถานะสูงสุดในเผ่ากระเรียนสวรรค์ก็พูดในสิ่งเดียวกัน
อันที่จริงเจี้ยนเฉินทราบถึงการเปลี่ยนแปลงที่เป็นไปได้ของเจียงหยางหมิงเยว่เมื่อความทรงจำของนางกลับมาหานาง และเขาได้เตรียมใจไว้ก่อนแล้ว
อย่างไรก็ตาม ถึงอย่างนั้น เขายังคงหนักใจเมื่อต้องเผชิญกับสิ่งนี้จริง ๆ เขาปฏิเสธที่จะยอมรับมัน
เขาทราบดีว่าหากสถานการณ์เป็นเหมือนที่เหอเถียนฉีและบรรพชนหลานได้บรรยายไว้จริง ๆ ประสบการณ์อันยาวนานของเทพธิดาหิมะจะกลายเป็นแม่น้ำแห่งกาลเวลาที่ปั่นป่วน การที่พี่สาวของเข ขาฟื้นความทรงจำของเทพธิดาหิมะ มันจะทำลายความทรงจำชั่วครู่ของเจียงหยางหมิงเยว่ ในชีวิตนี้ทันที
เมื่อถึงตอนนั้น ความทรงจำของเทพธิดาหิมะจะครอบงำเจียงหยางหมิงเยว่โดยสิ้นเชิง ทุกสิ่งทุกอย่างที่นางประสบในทวีปเทียนหยวนจะกลายเป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับเทพธิดาหิมะ
ยิ่งไปกว่านั้น เจี้ยนเฉินเข้าใจดีว่าพี่สาวของเขาอาจมาถึงช่วงเวลาสุดท้ายของการฟื้นความทรงจำของนางแล้วจากสถานการณ์ปัจจุบัน
บางทีนางอาจจะหยุดกระบวนการนี้ชั่วคราวภายใต้ความดื้อรั้นของนางและยื้อเวลาสำหรับตอนนี้ได้เพียงชั่วคราว แต่นางไม่สามารถป้องกันได้อย่างแน่นอน
ความเข้าใจในวิถีที่เป็นของเทพธิดาหิมะได้เริ่มขึ้นแล้ว พลังแห่งกฎของน้ำแข็งของเทพธิดาหิมะได้เริ่มปรากฏให้เห็นชัดเจนแล้วที่นี่ ความทรงจำของเทพธิดาหิมะจะกลับมาไม่ช้าก็เร็ว
นี่คล้ายกับคนที่สูญเสียความทรงจำและลืมอดีตด้วยเหตุผลบางอย่าง เพียงเพื่อความทรงจำที่หายไปกลับคืนมาในวันหนึ่งโดยกะทันหัน พวกเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมรับเส้นทางที่อยู่ ข้างหน้าพวกเขา พวกเขาไม่สามารถต้านทาน และไม่สามารถป้องกันได้
ผู้เชี่ยวชาญระดับสูงบางคนของโลกเซียนสามารถใช้ความสามารถพิเศษของพวกเขาเพื่อบังคับตัดบางส่วนของความทรงจำของพวกเขาออก แต่เห็นได้ชัดว่าความแข็งแกร่งของเจียงหยางหมิงเยว่นั้นไม่ใ ใกล้เคียงสำหรับสิ่งนั้น
ยิ่งไปกว่านั้น การกลับมาของเทพธิดาหิมะไม่เพียงแต่มาพร้อมกับความทรงจำในชีวิตเก่าของนางเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการบ่มเพาะของนางด้วย ซึ่งบังเอิญเป็นความเข้าใจของนางในวิถีของโลก
เจี้ยนเฉินก็นั่งขัดสมาธิข้างเจียงหยางหมิงเยว่ เขาจ้องมองไปที่โลกสีขาวราวกับหิมะและเข้าสู่ความหมองมัว จิตวิญญาณของเขาตกต่ำ เขารู้สึกสับสนอ้างว้าง
หลังจากเงียบอยู่นาน ในที่สุดเขาก็พูดขึ้น เขาพูดอย่างเคร่งขรึมว่า “ถ้ามันจะออกมาก็ปล่อยให้มันออกมา ไม่จำเป็นที่พี่ต้องออกนอกเส้นทางเพื่อกีดขวางมัน เพราะมันคือตัวตนที่แท ท้จริงของท่าน”
ดูเหมือนเจี้ยนเฉินต้องใช้ความกล้าอย่างมากในการพูด เมื่อเขาพูดอย่างนั้น เขารู้สึกเหมือนหัวใจกำลังถูกฉีกออกเป็นชิ้น ๆ มันเหลือทนอย่างมาก เขารู้สึกหายใจลำบาก
เขานึกภาพไม่ออกว่าพี่สาวที่ร่าเริงและมองโลกในแง่ดีที่อยู่ข้าง ๆ เขา จู่ ๆ ในวันหนึ่งจะเย็นชาและไร้ความรู้สึกเหมือนเทพธิดาหิมะ
อย่างไรก็ตาม เขายังเข้าใจด้วยว่าผู้คนจำนวนมากบนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกกำลังจับตาดูเทพธิดาหิมะอยู่ในขณะนี้ เปลือกนอกนั้นบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็งของนิกายหิมะเป็นหนึ่งใน นั้น อาจมีมากกว่านั้นที่ซุ่มซ่อนอยู่ในความมืด
ถ้าเขาต้องการเปลี่ยนสถานการณ์นี้ มันก็มีวิธีเดียวเท่านั้นในตอนนี้ ซึ่งเป็นวิธีที่ง่ายและรวดเร็วที่สุด
นั่นคือการทำให้ความทรงจำของเทพธิดาหิมะตื่นขึ้น !
เขากับซุยหยุนหลานได้นำทรัพยากรจำนวนมหาศาลติดตัวมาด้วยในระหว่างการมาเยือนครั้งนี้ เมื่อความทรงจำของเทพธิดาหิมะตื่นขึ้น การบ่มเพาะของนางจะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วด้วยความช่วย ยเหลือจากทรัพยากรเหล่านี้
กล่าวอีกนัยหนึ่ง แม้ว่าการบ่มเพาะของเทพธิดาหิมะจะไม่กลับมาสู่จุดสูงสุด อย่างน้อยนางก็มีความเข้าใจเช่นเดียวกับอดีต ด้วยระดับความเข้าใจของนาง นางจึงถูกบังคับให้รับพลังที่ต้องค คำนึงถึงแม้ว่าการบ่มเพาะของนางจะยังไม่ฟื้นตัว
เจียงหยางหมิงเยว่ตัวสั่นเบา ๆ ดวงตาของนางเบิกลึกด้วยความกลัว “ข-ข- มันหนาวมาก ไร้ความรู้สึก และน่ากลัวมาก ข้า- ข้าสัมผัสได้ไม่ชัด”
“น้องชาย ข้ากลัวมาก ข้ากลัวว่าตัวเองจะได้รับอิทธิพลจากมันเมื่อมันออกมา และกลายเป็นคนที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง ลืมเกี่ยวกับทวีปเทียนหยวน ลืมเกี่ยวกับตระกูลเจียงหยา างในเมืองลอร์ ลืมเกี่ยวกับเจ้า ลืมเกี่ยวกับพ่อแม่ของข้า ลืมเกี่ยวกับพี่ชายคนโต และพี่สาม – หรือแม้แต่ทุกสิ่งที่ข้าประสบในชีวิตนี้”
เจี้ยนเฉินหันศีรษะและจ้องมองเจียงหยางหมิงเยว่อย่างจริงจัง เขาปลอบโยนนาง “พี่ไม่ต้องกังวล ไม่ต้องหวาดกลัว พี่สาว เปิดใจและยอมรับตัวเองอย่างกล้าหาญ ไม่ว่าจะออกมาเป็นยังไง ไม ม่ว่าพี่จะเย็นชาและไร้ความรู้สึกแค่ไหน ท่านก็ยังคงเป็นพี่สาวของข้าเสมอ และตลอดไป”
“ถึงพี่จะลืมทุกอย่างในชีวิตนี้จริง ๆ ข้าจะหาวิธีให้พี่จำมันได้อีกครั้งตราบใดที่ข้ายังอยู่ใกล้ ๆ ”
การปลอบใจของเจี้ยนเฉินนั้นไร้ประโยชน์ ความกังวลและความไม่สบายใจบนใบหน้าของเจียงหยางหมิงเยว่ยังคงเหมือนเดิม สัญชาตญาณของนางบอกนางอย่างคลุมเครือว่าสถานการณ์อาจไม่ง่ายอย่างที เจี้ยนเฉินจินตนาการไว้
“น้องชาย อยู่กับข้านานกว่านี้หน่อยได้หรือไม่ ? ข้ากลัวมาก ข้ากังวลว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่เราจะได้เห็นหน้ากัน”