ตอนที่ 3046:แต่ละคนก็มีความสามารถของตัวเอง

เมื่อโมเทียนหยุนปล่อยพลังการโจมตีของเขา ทะเลดวงดาวหนุนส่งพลังมหาศาลเพื่อช่วยในการโจมตีของเขา

ทันใดนั้น ดวงดาวก็ส่องสว่างระยิบระยับ และพลังที่น่าสะพรึงกลัวก็เข้ามาใกล้ พลังดูดดาวที่ปล่อยออกมาจากทักษะลับเทพเจ้าทั้งเก้าของโมเทียนหยุนปะทะกับทักษะการต่อสู้ระดับเทพของหัวหน้าพิรุณด้วยพลังแห่งการมีอยู่ที่ท่วมท้น

พายุพลังงานที่ทรงพลังปะทุขึ้นภายในรอยแยกมิติอีกครั้ง มันกวาดล้างพื้นที่หลายพันล้านกิโลเมตรด้วยพลังทำลายล้างที่มากพอที่จะทำลายทั้งหมด

โมเทียนหยุนยังคงมีความได้เปรียบในการปะทะครั้งนี้ ขณะที่ทะเลดวงดาวค่อย ๆ หายไป ร่างสูงส่งของเขายังคงยืนอยู่ที่เดิมโดยไม่ขยับเขยื้อนเลย เขาเป็นเหมือนกับเทพอสูร ให้ความรู้สึกที่ไม่อาจเอาชนะได้ เมื่อพายุพลังงานหายไป ก็เกิดรอยแยกตามมาและพุ่งผ่านโมเทียนหยุน

สำหรับหัวหน้าพิรุณ พลังของเมฆและฝนก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงรอบ ๆ ตัวของนาง พลังสังหารที่มากมายราวกับดวงดาวค่อย ๆ ห่อหุ้มรอบ ๆ ตัวของนาง มันกัดกินพลังงานป้องกันของหัวหน้าพิรุณอย่างต่อเนื่อง

Mo Tianyun was far too powerful. Even when the Rain Abbess had already used the silver scale’s power, pushing her cultivation from the Fifth Heavenly Layer to the Seventh Heavenly Layer, she still struggled to gain the upper hand before Mo Tianyun’s Nine Godly Arts even when she used God Tier Battle Skills.

โมเทียนหยุนนั้นแข็งแกร่งเกินไป แม้ว่าหัวหน้าพิรุณจะใช้พลังเกล็ดเงินแล้วก็ตาม การทะลวงจากชั้นสวรรค์ที่ 5 ไปยังชั้นสวรรค์ที่ 7 นางก็เกือบจะได้เปรียบก่อนที่โมเทียนหยุนจะใช้ทักษะลับเทพเจ้าทั้งเก้า แม้ว่านางจะใช้ทักษะการต่อสู้ระดับเทพแล้วก็ตาม

ในที่สุดพลังที่เหลือของดวงดาวก็ทำลายพลังงานที่อยู่รอบ ๆ หัวหน้าพิรุณ พลังสังหารก็ค่อย ๆ หายไป จนเผยให้เห็นนางอย่างชัดเจน อย่างไรก็ตาม นางรวมโล่พลังงานที่ทรงพลังขึ้นในทันที และจากนั้นนางก็ถึงสามารถหยุดการโจมตีของโมเทียนหยุนได้อย่างสมบูรณ์

“หัวหน้าพิรุณ ความแข็งแกร่งของเจ้าเพิ่มขึ้นมาก ทำให้เจ้ามีพลังอย่างน่าเหลือเชื่อ แต่การเอาชนะข้าในตอนนี้ยังคงเป็นไปไม่ได้” โมเทียนหยุนไม่ได้โจมตีต่อ แต่เขากลับยืนอยู่ที่เดิมและจ้องมองหัวหน้าพิรุณอย่างเคร่งขรึม

เขาไม่ได้ประเมิณนางต่ำไป เพราะมีเพียงเขาเท่านั้นที่เข้าใจว่าเขาเพิ่งจะได้เปรียบในการต่อสู้กับหัวหน้าพิรุณ ด้วยความแข็งแกร่งของหัวหน้าพิรุณ แม้ว่านางจะไม่อาจเอาชนะเขาได้ แต่ความแตกต่างของพวกเขาก็ไม่ได้มากอย่างที่คิด

“และข้ารู้สึกได้ว่าเจ้าจะต้องจ่ายค่าตอบแทนอย่างมากหลังจากใช้พลังนี้ ยิ่งเจ้ายังคงสถานะปัจจุบันมากเท่าไหร่ เจ้าก็ต้องจ่ายมากขึ้นเท่านั้น” โมเทียนหยุนกล่าวต่อ

อย่างไรก็ตามหัวหน้าพิรุณยังคงเย็นชาเหมือนเดิม นางไม่สะทกสะท้านก่อนที่จะแค่นเสียงอย่างเย็นชาและฟันกระบี่เข้าหาอีกครั้งพร้อมกับกฏมิติ

นางใช้ทักษะระดับเทพอีกครั้ง แต่ในเวลานี้ เห็นได้ชัดว่ามันเป็นกฏมิติ

ภายนอก ทักษะระดับเทพที่เต็มไปด้วยกฏมิติของหัวหน้าพิรุณไม่ได้สร้างความตื่นตกใจอย่างที่คิดเอาไว้ แต่ในอีกด้านหนึ่งของการโจมตี มันแตกต่างจากไปอย่างสิ้นเชิงสำหรับโมเทียนหยุน

ในสายตาของโมเทียนหยุน โลกที่เขายืนอยู่ได้เปลี่ยนไปอย่างมาก ทักษะการต่อสู้ระดับเทพได้สร้างโลกมายาทันที ขณะที่หัวหน้าพิรุณวาดกระบี่ลง โลกทั้งใบก็ปะทะกลายเป็นแสงที่โชติช่วงอีกครั้ง ใบมีดมิติที่ไม่มีสิ้นสุด พุ่งเข้าโจมตีจากทุกทิศทาง รังสีกระบี่แต่ละเส้นจู่โจมโมเทียนหยุนราวกับสายฝน

บางทีทักษะการต่อสู้ระดับเทพนี้ไม่มีทักษะใดที่วุ่นวายขนาดนี้ แต่ในด้านพลัง มันมากกว่าทักษะการต่อสู้ระดับเทพทั้งหมดที่นางเคยใช้ในอดีต

“ทักษะลับเทพเจ้าทั้งเก้า พลังคว้าจันทร์ ! ” โมเทียนหยุนไม่ได้ตกใจ เมื่อเผชิญหน้ากับอันตราย เขาใช้ทักษะลับและจักรวาลที่ไม่มีสิ้นสุดก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม เมื่อเทียบกับภาพลวงตาที่เจิดจ้าซึ่งโจมตีเข้ามาอย่างไม่หยุดแล้ว คว้าจันทร์ก็ได้สร้างดวงจันทร์ขนาดใหญ่เต็มไปด้วยท้องฟ้าท่ามกลางหมู่ดาว

พลังคว้าจันทร์นั้นแจ่มชัดกว่าพลังดูดดาว มันเพิ่มพลังให้มากขึ้นจากรากฐานเดิม

อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกมันปะทะกัน หัวหน้าพิรุณก็ยังไม่อาจมีเปรียบได้อีกครั้ง ทักษะการต่อสู้ระดับเทพของนางกระจายหายไปโดยทักษะลับเทพเจ้าทั้งเก้าของโมเทียนหยุนอีกครั้ง !

“ทักษะลับเทพเจ้าทั้งเก้า พลังหลอมตะวัน ! ” ทันใดนั้นโมเทียนหยุนก็เริ่มโจมตี พลังแห่งการมีอยู่ของเขาเพิ่มขึ้น เจตนาต่อสู้ของเขาเพิ่มขึ้น ด้านหลังของเขามีดวงอาทิตย์ขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นท่ามกลางทะเลดวงดาวที่เป็นภาพลวงตาสาดส่อง

ทะเลดวงดาว ดวงจันทร์เต็มดวง และดวงอาทิตย์แผดเผา ปรากฏขึ้นพร้อม ๆ กันราวกับเป็นภาพวาดทิวทัศน์ที่สมบูรณ์แบบ เมื่อรวมกันแล้วก็แสดงให้เห็นมุมหนึ่งของจักรวาล

ความคิดเห็น