ตอนที่ 3054: สูญเสียความสงบทั้งหมด(2)

“จะเจี้ยนเฉิน ….. จริง ๆ แล้วจะ .. เจ้ายังไม่ดาย …. เจ้ายังอยู่ … ‘ ผู้นำพรรคกระดูกโอฬารพูดราวกับ มีก้างปลาติดคอของเขา เขาสำลักไปชั่วเวลาหนึ่งก่อนที่จะทำอะไรบางอย่างและพูดตะทุกตะกัก มันดูเหมือนว่าเขาจะพูดออกมาได้ยากมากเสียงของเขาแหบห้าว เขาเต็มไปด้วยความโกรธอยู่ภายในและเต็มไปด้วยความไม่เชื่ออย่าง ถึงที่สุดเขาไม่ได้จากไปทันที แต่เขายังยืนอยู่ที่นั่น จ้องมองไปที่เม็ดยาที่กำลังถูกหลอมอยู่ที่ยอดเขาหิมะ ทะยานด้วยดวงดาที่เบิกกว้างคู่หนึ่ง เขาจ้องมองอย่างจริงจังเขายังคงยึดติดกับความคิดที่ว่า เขาคงตาฝาดไป เขายังหวังว่าร่างนั้นไม่ใช่เจี้ยนเฉินจริง ๆ แต่ เป็นคนที่มีรูปร่างหน้าตาและพลังคล้ายคลึงกับเขา

น่าเสียดายที่มันเป็นความจริง เขาไม่อาจหลอกตัวเองได้

‘ไม่ไม่ มันเป็นไปไม่ได้ มันเป็นไปไม่ได้ เขายังมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร ? เขายังมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร …. ‘ ผู้นำหลุดจากการใช้ทักษะลับ ข่าวที่ว่าเจี้ยนเฉินยังมีชีวิตอยู่มีผลกระทบกับเขาอย่างมาก ม้าทำให้ อารมณ์ของเขาพุ่งปรี๊ด เขาสูญเสียความเยือกเย็นไปอย่างสิ้นเชิงเขาได้คาดเดาสิ่งนี้ไว้ก่อนที่เขาจะมาถึงที่ราบน้ำแข็งขั้วโลก แต่การคาดเตาของเขาก็เป็นแค่การ คาดเดา เมื่อความจริงมาอยู่ต่อหน้า มันทำลายจินตนาการและความหวังของผู้นำพรรคทันที‘ไม่น่าแปลกใจ ไม่น่าแปลกใจเลย ที่จอมปราชญ์สูงสุดอนัดตาขึ่งกลับมาเมื่อหลายปีก่อนแต่ ไม่เคยเข้าไปต่อสู้กับลมที่น่านับถือ ดัง ดัง ดังนั้นเมื่อเจี้ยนเฉินนั้นไม่ได้ดาย เขาก็เลยไม่ได้ไป ฆ่าลมที่น่านับถือ ช่างเป็นเรื่องตลกเสียนี่กระไร …. เป็นที่น่าขันนัก จริง ๆ แล้วข้าที่รอเหมือนกับ คนโง่มานานกว่าสองศตวรรษ ย่าย่าย่าย่า …. ‘ ผู้นำพรรคเริ่มหัวเราะ ยกเว้นใบหน้าของเขา น่าเกลียดยิ่งกว่าตอนที่เขาร้องไห้ รอยยิ้มของเขาที่คล้ายกับปีศาจนั้นน่ากลัวและน่าตกใจ‘เด็กไร้หัวใจกับข้ารอมานกว่าสองศตวรรษอย่างเบื่อหน่าย ในสองศตวรรษที่ผ่านมา เรายังไม่คิด ที่จะออกจากพรรคกระดูกโอหารแม้แต่ก้าวเดียว เผื่อว่าจะนำไปสู่ปัญหาที่ไม่จำเป็น เรายัง จงใจหลีกเลี่ยงเรื่องทั้งหมดในโลกเขียน โดยที่เรายังคงไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใด ๆ เลย เราระมัดระวังเท่าที่จะเป็นไปได้ที่จะหลีกเลี่ยงเรื่องต่าง ๆ ในโลก …. ‘‘ในสองศตวรรษที่ผ่านมา ไร้หัวใจกับข้าใช้เวลาทุกวันเพื่อรอคอยการกลับมาของจอมปราชญ์สูงสุดอนัดดา และตั้งหน้าตั้งตารอเวลาที่ลมที่น่านับถือจะดายด้วยน้ำมือของจอมปราชญ์สูงสุดอนัดดา เราพร้อมที่จะต้อนรับ ….. ความรุ่งโรจน์ของพรรคกระดูกโอฬาร’‘เราแน่ใจว่าลมที่น่านับถือจะต้องตายด้วยน้ำมือของจอมปราชญ์สูงสุดอนัดตา เรายังถึงขั้นเติมพันกัน’‘แต่ในท้ายที่สุด สองศตวรรษแห่งการรอคอยอย่างยากลำบาก แท้จริงแล้วเป็นเพียงภาพลวงตาจริง ๆ แล้ว เขายังมีชีวิตอยู่ …. เขายังไม่ตายด้วยน้ำมือของลมที่น่านับถือ … ”

‘ทำไม ? ทำไม ? ทำไมเขาถึงยังรอด ? ทำไมเขายังรอด ? เขารอดมาได้ไง ? เขารอดมาได้ไง …. ‘

ไม่นาน เขาก็จำได้ว่าเวลาที่เขารอราวกับคนโง่กว่าสองศตวรรษนั้นทำให้ผู้นำพรรคหมื่นกระดูกโอหารสูญเสียความสงบทันทีทันโดนั้น ผู้นำพรรคก็คำรามออกมาอย่างโกรธจัด เสียงของมันทำให้หูหนวก คลื่นเสียงที่น่ากลัวเหล่านี้ก็ได้ทำการฉีกมิติขนาดใหญ่ก่อนที่จะกลายเป็นคลื่นกระแทกที่มองไม่เห็นกระจายออกไปทุกทิศทาง ที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกทีอยู่ใกล้เคียงก็ได้รับผลกระทบอย่างชัดเจนเช่นกันทันโดนั้น ที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกทั้งหมดก็สั่น นั่นคือสิ่งที่เกิดจากเสียงคำรามของผู้นำพรรคที่เกิดจากความโกรธในขั้นอัครสูงสุดชั้นสวรรค์ที่ 9 พลังทำลายล้างที่อยู่เบื้องหลังมันนั้นนำไปสู่หายนะที่น่าสะพรึงกลัวบนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกของโลกเขียนทันโดนั้น ผู้เชี่ยวชาญทุกคนบนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกก็ลืมตาขึ้น สายตาของพวกเขาไปรวมกันอยู่ด้านนอกและใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างมาก

‘คนผู้นี้ทรงพลังมาก นี่มันอัครสูงสุดชั้นสวรรค์ที่9’

‘เป็นเขา เขาคือผู้นำพรรคกระดูกโอฬาร’

หลังจากสูญเสียความสงบ ผู้นำพรรคก็ได้สัมผัสกับผู้เชี่ยวชาญหลายคนบนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกทันที คลื่นเสียงที่น่ากลัวจากการคำรามของเขายังคงไม่หายไป มันขยายไปยังที่ราบน้ำแข็งขั้วโลก